วารสารวิชาการสุขภาพและสิ่งแวดล้อม

ประสิทธิผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพโดยใช้แอปพลิเคชันไลน์ ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ตำบลขุมเงิน อำเภอเมือง จังหวัดยโสธร

2025-10-15T08:54:50+07:00

การศึกษาเชิงทดลองแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพโดยใช้แอปพลิเคชันไลน์ ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ตำบลขุมเงิน อำเภอเมือง จังหวัดยโสธร เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยการสุ่มอย่างง่าย 66 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 33 คน ดำเนินการวิจัยเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม พ.ศ. 2568 กลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรม 8 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมได้รับสุขศึกษาตามมาตรฐาน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ t-test, ANCOVA

ผลการวิจัยพบว่า หลังการเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มทดลองมีคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพเพิ่มขึ้น 17.55 คะแนน (p-value < 0.001) และพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองเพิ่มขึ้น 3.82 คะแนน (p-value < 0.001) ส่วนกลุ่มควบคุมมีคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพลดลง 1.39 คะแนน (p-value = 0.015) เมื่อเปรียบเทียบหลังเข้าร่วมโปรแกรมระหว่างกลุ่ม โดยคำนึงถึงอิทธิพลของคะแนนก่อนเข้าร่วมโปรแกรม พบว่ากลุ่มทดลองมีคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Adjusted mean diff 19.83, p-value = 0.001) และพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองดีกว่า (Adjusted mean diff 2.95, p-value = 0.001) ผลของโปรแกรมส่งผลดีต่อผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ให้มีความรอบรู้ด้านสุขภาพและมีพฤติกรรมสุขภาพที่ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงด้านพฤติกรรมสุขภาพยังไม่มากนัก สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงที่ต้องใช้ระยะเวลา

ความรู้ ความเชื่อ และทัศนคติของผู้ป่วยที่ใช้ยาวาร์ฟาริน ในโรงพยาบาลอากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร

2025-10-15T09:10:51+07:00

การวิจัยเชิงพรรณนาแบบตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ความเชื่อ และทัศนคติต่อการใช้ยาวาร์ฟาริน กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยที่ใช้ยาวาร์ฟารินในคลินิกวาร์ฟาริน โรงพยาบาลอากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร จำนวน 132 เป็นรวบรวมข้อมูลความรู้ ความเชื่อและทัศนคติเกี่ยวกับยาวาร์ฟารินและโรค จากแบบสอบถามศึกษาในช่วงมิถุนายน ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2568

ผลการศึกษา พบว่า ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 53.03 อายุเฉลี่ย 66.64 ± 14.05 ปี มีคะแนนความรู้เกี่ยวกับยาวาร์ฟารินเฉลี่ย 4.08 ± 1.85 จากคะแนนรวม 6 คะแนน แต่สัดส่วนที่ผู้ป่วยมีค่า INR อยู่ในช่วงเป้าหมายยังน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยที่เข้าร่วมการศึกษาทั้งหมด ร้อยละ 48.48 โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่ทราบว่าสมุนไพรและอาหารเสริมสามารถเกิดอันตรกิริยากับยาวาร์ฟารินได้ ด้านความเชื่อและทัศนคติเกี่ยวกับการใช้ยาวาร์ฟาริน พบว่าความเชื่อที่เป็นด้านลบที่ผู้ป่วยเห็นด้วยมากและมากที่สุด คือความเชื่อว่ากินยาวาร์ฟารินไปนานๆ จะทำให้เกิดผลเสียต่อร่างกายผู้ป่วยรู้สึกเบื่อและอยากหยุดกินยาวาร์ฟาริน ส่วนการมารับบริการที่คลินิกวาร์ฟารินทำให้ผู้ป่วยเสียเวลานั้น ผู้ป่วยส่วนใหญ่เห็นด้วยระดับน้อยที่สุด ผลการศึกษานี้แสดงถึงความสำคัญของการให้ความรู้อย่างต่อเนื่อง การส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีความร่วมมือในการใช้ยา รวมถึงการพัฒนาแนวทางการดูแลผู้ป่วยวาร์ฟาริน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของผลลัพธ์ทางคลินิกในการรักษาผู้ป่วยที่ใช้ยาวาร์ฟาริน

ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพจิตของผู้สูงอายุ บ้านหนองเลิง ตำบลแคนน้อย อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร

2025-05-01T14:46:22+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของ โปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพจิตของผู้สูงอายุ การวิจัยใช้รูปแบบ กึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) โดยศึกษากลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง (One-Group Pretest-Posttest Design) กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุจำนวน 30 คน ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบทดสอบก่อนและหลังการทดลอง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด และ สถิติ Paired Sample t-test

ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 63.3 อายุเฉลี่ย 67.40 ปี (S.D.=5.78) คะแนนความรู้เกี่ยวกับสุขภาพจิตก่อนการทดลองอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 50 แต่หลังการทดลองเพิ่มขึ้นเป็นระดับดีมาก ร้อยละ 66.7 สำหรับ คะแนนทัศนคติ พบว่าก่อนการทดลองส่วนใหญ่อยู่ในระดับไม่ดี ร้อยละ 73.3 แต่หลังการทดลองลดลงเหลือ ร้อยละ 56.7 ส่วน พฤติกรรมสุขภาพจิต พบว่า ก่อนการทดลองกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่อยู่ในระดับสุขภาพจิตเท่ากับคนทั่วไป ร้อยละ 46.7 แต่หลังการทดลองเพิ่มขึ้นเป็นระดับสุขภาพจิตมากกว่าคนทั่วไป ร้อยละ 76.7 นอกจากนี้ การเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยของ ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมสุขภาพจิต ก่อนและหลังการทดลอง พบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

การศึกษาความรู้ ทัศนคติ และความเต็มใจใช้ผลิตภัณฑ์ไบโอพลาสติกของประชาชนในกรุงเทพมหานครต่อผลกระทบของไมโครพลาสติกและไบโอพลาสติกต่อสุขภาพ

2025-08-21T14:32:24+07:00

ไมโครพลาสติกและไบโอพลาสติกเป็นประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม ซึ่งยังขาดความเข้าใจในระดับประชาชน โดยเฉพาะในเขตเมือง การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเป็นการศึกษาเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวางมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระดับความรู้ ทัศนคติ และความเต็มใจของประชาชนอายุ 15–60 ปีในกรุงเทพมหานครต่อการใช้ผลิตภัณฑ์ไบโอพลาสติก และวิเคราะห์ปัจจัยที่สามารถทำนายความเต็มใจในการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าว เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นประชาชนจำนวน 688 คน ผ่านแบบสอบถามออนไลน์ระหว่างวันที่ 1–31 มีนาคม พ.ศ. 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยโลจิสติกเชิงลำดับ

ผลการศึกษาพบว่าประชาชนส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับไมโครพลาสติกและไบโอพลาสติกในระดับต่ำ ร้อยละ 52.18 ทัศนคติอยู่ในระดับต่ำ ร้อยละ 53.92 และมีความเต็มใจในการใช้ผลิตภัณฑ์ไบโอพลาสติกในระดับปานกลาง (ร้อยละ 43.60) ตัวแปรรายได้ครัวเรือนต่อเดือนเป็นปัจจัยเดียวที่สามารถทำนายความเต็มใจได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (β = 0.101, p -value < 0.05) โดยประชาชนที่มีรายได้สูงมีแนวโน้มยอมรับและเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ไบโอพลาสติกมากกว่า ผลลัพธ์ดังกล่าวสะท้อนว่าแม้ประชาชนจะตระหนักถึงปัญหาสิ่งแวดล้อม แต่ข้อจำกัดด้านเศรษฐกิจและการเข้าถึงผลิตภัณฑ์ยังเป็นอุปสรรคสำคัญ ดังนั้น การพัฒนานโยบายและกลยุทธ์การสื่อสารเพื่อสร้างความรู้ที่ถูกต้อง การกำหนดฉลากผลิตภัณฑ์ให้ชัดเจน และการสนับสนุนราคาผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเป็นแนวทางสำคัญที่จะช่วยส่งเสริมการบริโภคอย่างยั่งยืนในสังคมเมือง

ความรู้ ทัศนคติ และความเต็มใจในการใช้บริการทันตกรรมทางไกล ในประชาชนอายุระหว่าง 15–60 ปี เขตจังหวัด ราชบุรี สุพรรณบุรี กาญจนบุรี และนครปฐม

2025-08-21T14:44:59+07:00

ทันตกรรมทางไกล (Teledentistry) เป็นรูปแบบบริการสุขภาพช่องปากที่ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อเพิ่มการเข้าถึงบริการ โดยเฉพาะในพื้นที่ห่างไกลที่มีข้อจำกัดด้านบุคลากรและทรัพยากร การศึกษานี้เป็นการวิจัยเป็นแบบภาคตัดขวางเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระดับความรู้ ทัศนคติ และความเต็มใจในการใช้บริการทันตกรรมทางไกลของประชาชนอายุ 15–60 ปี ในจังหวัดราชบุรี สุพรรณบุรี กาญจนบุรี และนครปฐม รวมถึงศึกษาปัจจัยที่ทำนายความเต็มใจดังกล่าว เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 363 คน ผ่านแบบสอบถามออนไลน์ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.80 และความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.70 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจับ พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับทันตกรรมทางไกลในระดับดี (ร้อยละ 67.49) มีทัศนคติระดับปานกลางถึงดี (ร้อยละ 95.87) และมีความเต็มใจใช้บริการในระดับมากถึงมากที่สุด (ร้อยละ 75.21) ปัจจัยเดียวที่สามารถทำนายความเต็มใจในการใช้บริการได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ ทัศนคติ (β = 0.734, p < 0.01) ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าประชาชนมีความพร้อมในการยอมรับบริการทันตกรรมทางไกล โดยเฉพาะเมื่อมีทัศนคติในเชิงบวก ดังนั้น ควรส่งเสริมความรู้และทัศนคติที่ดีต่อบริการดังกล่าว เพื่อสนับสนุนการขยายบริการทันตกรรมทางไกลในระดับชุมชนอย่างยั่งยืน