วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย

การพัฒนาแอปพลิเคชันแบบอัจฉริยะเพื่อวิเคราะห์ผลตามเกณฑ์มาตรฐาน สมรรถภาพทางกายของประชาชนไทย จำแนกตามเพศและช่วงวัย

2025-11-20T10:28:13+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแอปพลิเคชันแบบอัจฉริยะเพื่อวิเคราะห์ผลตามเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของประชาชนไทยจำแนกตามเพศและช่วงวัย 2) ศึกษาประสิทธิภาพแอปพลิเคชันแบบอัจฉริยะเพื่อวิเคราะห์ผลตามเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของประชาชนไทยจำแนกตามเพศและช่วงวัยที่พัฒนาขึ้น และ 3) ศึกษาคุณภาพและความพึงพอใจของผู้ใช้แอปพลิเคชันแบบอัจฉริยะเพื่อวิเคราะห์ผลตามเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของประชาชนไทยจำแนกตามเพศและช่วงวัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ เด็ก เยาวชน และประชาชนไทย ในจังหวัดเพชรบูรณ์ ทั้งเพศชายและหญิง ผู้เข้าร่วมวิจัย จำนวน 36 คน อายุระหว่าง 7 – 69 ปี และได้รับการแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 12 คน ดังนี้ กลุ่มที่ 1 กลุ่มเด็กและเยาวชน อายุระหว่าง 7 - 18 ปี กลุ่มที่ 2 กลุ่มประชาชนทั่วไป อายุระหว่าง 19 - 59 ปี และกลุ่มที่ 3 กลุ่มผู้สูงอายุ อายุระหว่าง 60 - 69 ปี ใช้วิธีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แอปพลิเคชันแบบอัจฉริยะ เพื่อวิเคราะห์ผลตามเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของประชาชนไทย จำแนกตามเพศและช่วงวัยที่พัฒนาขึ้นตามวงจร การพัฒนาระบบ SDLC 2) แบบสอบถามเพื่อประเมินประสิทธิภาพระบบที่พัฒนาขึ้นด้วยเทคนิคแบล็คบ็อกซ์ และ 3) แบบสอบถามเพื่อประเมินคุณภาพและความพึงพอใจจากการใช้งานระบบ โดยผลการวิจัยมีดังนี้ 1) ได้แอปพลิเคชันแบบอัจฉริยะเพื่อวิเคราะห์ผลตามเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของประชาชนไทย จำแนกตามเพศและช่วงวัย ที่มีประสิทธิภาพในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.62 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.63 2) ผลการประเมินคุณภาพของระบบที่พัฒนาขึ้น อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.35 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.76 และ 3) ผลการประเมินความพึงพอใจจากการใช้งานระบบ มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.29 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.74

การศึกษาสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพสำหรับนักศึกษา สาขาวิชาพลศึกษา คณะศึกษาศาสตร์และนวัตกรรมการศึกษา มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์

2025-11-23T15:39:51+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษา คณะศึกษาศาสตร์และนวัตกรรมการศึกษา มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ ใช้ระเบียบวิธีเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษา ชั้นปีที่ 1 และชั้นปีที่ 2 จำนวน 62 คน ที่ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้คือ แบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย 5 องค์ประกอบ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีระดับสมรรถภาพทางกายโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีจุดแข็งด้านความแข็งแรงและความทนทานของกล้ามเนื้อขาอยู่ในระดับดีมากทั้งนักศึกษาชายและหญิง ด้านความทนทานของระบบหัวใจและไหลเวียนเลือดยังอยู่ในระดับดีทั้งนักศึกษาชายและหญิง และมีจุดอ่อนที่ด้านความอ่อนตัว ส่วนด้านความแข็งแรงและความอดทนของกล้ามเนื้อส่วนบนยังอยู่ในระดับต่ำทั้งนักศึกษาชายและหญิง โดยเฉพาะในกลุ่มนักศึกษาหญิง สะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นในการส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่ช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบน จากผลการวิจัยสรุปได้ว่า นักศึกษาพลศึกษาควรได้รับการส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่มุ่งเน้นความอ่อนตัว ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบน เพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายให้เป็นไปตามมาตรฐานของสาขาวิชาพลศึกษา และลดความเสี่ยงต่อปัญหาด้านสุขภาพในระยะยาว เพื่อการสนับสนุนความพร้อมของนักศึกษาสำหรับการเป็นบุคลากรด้านพลศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพในอนาคต

แนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการร้านอาหารพื้นถิ่นเพื่อเพิ่มขีดความสามารถ ทางการแข่งขันอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา จังหวัดมหาสารคาม

2025-11-04T12:40:00+07:00

อาหารถิ่นอีสานนับเป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สะท้อนอัตลักษณ์ของชุมชน และมีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในระดับท้องถิ่นและระดับภูมิภาค อย่างไรก็ตาม การแข่งขันทางธุรกิจอาหารในปัจจุบันเผชิญความท้าทายจากการเปลี่ยนแปลงด้านพฤติกรรมผู้บริโภค การพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัล และมาตรฐานด้านสุขอนามัย ทำให้ผู้ประกอบการร้านอาหารอีสานพื้นถิ่นจำเป็นต้องปรับตัวและยกระดับศักยภาพอย่างเป็นระบบเพื่อคงความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืน การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบันการประกอบการร้านอาหารอีสานพื้นถิ่นจังหวัดมหาสารคาม (2) ศึกษาความต้องการของผู้บริโภคต่อการรับประทานอาหารอีสานพื้นถิ่น และ (3) เสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการร้านอาหารอีสานพื้นถิ่นเพื่อเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขันอย่างยั่งยืน ใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้บริโภค 400 คน ด้วยแบบสอบถาม และเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกและสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ยังขาดระบบการบริหารจัดการต้นทุน มาตรฐานสุขอนามัย และการสร้างแบรนด์เชิงกลยุทธ์ ขณะที่ผู้บริโภคให้ความสำคัญสูงต่อความอร่อยที่เป็นเอกลักษณ์ ความปลอดภัย ความคุ้มค่า และบรรยากาศร้าน นำไปสู่ความจำเป็นในการปรับตัวในด้านคุณภาพอาหารและรูปแบบการให้บริการ จากผลการศึกษา เสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการ 8 ด้าน ได้แก่ (1) การพัฒนาอัตลักษณ์และคุณภาพอาหาร (2) การจัดการสุขอนามัยและความปลอดภัยอาหาร (3) การบริหารจัดการร้านอาหาร (4) การพัฒนาบุคลากร (5) กลยุทธ์การตลาดและแบรนด์ (6) การสร้างเครือข่ายและความร่วมมือ (7) การตอบสนองผู้บริโภค และ (8) การต่อยอดสู่ความยั่งยืน ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ เพื่อยกระดับเศรษฐกิจสร้างสรรค์และการท่องเที่ยวเชิงอาหารของภูมิภาคได้อย่างเป็นรูปธรรม