การพัฒนารูปแบบการฟื้นฟูสมรรถภาพร่วมกับการสร้างเสริมพลังใจผ่านการเยี่ยมบ้านทางไกลสำหรับผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงที่ต้องดูแลต่อเนื่องที่บ้าน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา - เวรุนัต มนสิชา (วารสารการศึกษา-สุขภาพและการจัดการสิ่งแวดล้อม, 2025)
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์การดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงที่ต้องดูแลต่อเนื่องที่บ้าน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อพัฒนารูปแบบการฟื้นฟูสมรรถภาพร่วมกับการสร้างเสริมพลังใจผ่านการเยี่ยมบ้านทางไกลสำหรับผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงที่ต้องดูแลต่อเนื่องที่บ้าน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเพื่อศึกษาผลการนำรูปแบบการฟื้นฟูสมรรถภาพร่วมกับการสร้างเสริมพลังใจผ่านการเยี่ยมบ้านทางไกลสำหรับผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงที่ต้องดูแลต่อเนื่องที่บ้าน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) มี 4 ระยะ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงที่ต้องดูแลต่อเนื่องที่บ้าน คัดเลือกแบบเจาะจงตามคุณสมบัติ คือ มีคะแนนความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ระหว่าง 0 -11 คะแนน จำนวน 25 คน เก็บข้อมูลจากแบบสอบถามและแบบประเมิน Barthel ADL Index (Barthel Activities of Daily Living : ADL) การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ย โดยใช้สถิติทดสอบ Paired t-test ผลการศึกษาพบว่า 1) สถานการณ์พยาบาลวิชาชีพหน่วยบริการปฐมภูมิและเครือข่ายรับทราบนโยบายจากหัวหน้างาน เข้าใจนโยบายและทิศทางการดำเนินงานของกระทรวงสาธารณสุข ปัญหาที่พบในการดำเนินงานส่วนใหญ่ขาดทักษะในการส่งเสริมการจัดการตนเอง จำนวนผู้ป่วยมีจำนวนมากขึ้นทุกปี ขาดทักษะการใช้โปรแกรมการให้บริการ Telenursing 2) รูปแบบการฟื้นฟูสมรรถภาพและสร้างเสริมพลังใจผ่านการเยี่ยมบ้านทางไกลสำหรับผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงที่ต้องดูแลต่อเนื่อง พัฒนาตามแนวทางพยาบาลทางไกลและกองการพยาบาล ประกอบด้วย 3 ระยะ คือ 1) ระยะก่อนการให้บริการพยาบาลทางไกล 2) ระยะระหว่างการให้บริการพยาบาลทางไกล 3) ระยะหลังการให้บริการพยาบาลทางไกล เนื้อหามีความชัดเจน ครอบคลุม ปฏิบัติตามได้ง่าย ส่งผลให้พยาบาลปฏิบัติตามรูปแบบได้ในระดับมาก 3) ความสามารถของผู้ดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิงที่ต้องดูแลต่อเนื่องที่บ้านหลังการใช้รูปแบบสูงกว่าการใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ