ผลของการฝึกโยคะวีลและการวิ่งบนเทรดมิลที่มีต่อสุขสมรรถนะและคุณภาพชีวิตในผู้หญิงวัยทำงาน

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีจุดประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกโยคะวีลและการวิ่งบนเทรดมิลที่มีต่อสุขสมรรถนะ และคุณภาพชีวิตในผู้หญิงวัยทำงาน โดยกลุ่มตัวอย่างคือพนักงานหญิง บริษัท ซีอีซี อายุ 25-45 ปี ไม่เคยได้รับการฝึก โยคะมาก่อนและผ่านการคัดกรองสุขภาพเบื้องต้นด้วยการตอบแบบสอบถาม PAR-Q จำนวน 42 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่าง ออกเป็น 3 กลุ่ม ๆ ละ 14 คน โดยนำค่าอายุ คะแนนความอ่อนตัว และคะแนนความอดทนของระบบไหลเวียนเลือด เป็นเกณฑ์ในการแบ่งกลุ่มตัวอย่าง คือ กลุ่มฝึกโยคะวีล และกลุ่มวิ่งบนเทรดมิล ทำการฝึก 3 ครั้งต่อสัปดาห์ ครั้งละ 60 นาที เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุม ดำเนินชีวิตประจำวันตามปกติ ทำการทดสอบสุขสมรรถนะ ก่อนการฝึก หลังการฝึก สัปดาห์ที่ 4 และ 8 และทดสอบคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกฉบับย่อ (WHOQOL-BREF-THAI) ก่อนการฝึกและ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่าการฝึกโยคะวีลมีผล ต่อสุขสมรรถนะ ด้านอ่อนตัว และความแข็งแรงกล้ามเนื้อท้อง ดีขึ้นในผู้หญิงวัยทำงาน ส่งผลที่ดีกว่ากลุ่มวิ่งบนเทรดมิ ลและกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และพบว่า กลุ่มวิ่งบนเทรดมิล มีค่าความอดทนของระบบ ไหลเวียนเลือด ดีกว่ากลุ่มโยคะวีลและกลุ่มควบคุมหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 เมื่อเปรียบเทียบ คะแนนจากแบบทดสอบคุณภาพชีวิตหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 พบว่า ค่าคะแนนเฉลี่ยคุณภาพชีวิตของกลุ่มโยคะวีลส่งผลที่ ดีกว่ากลุ่มวิ่งบนเทรดมิลและกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีค่าคะแนน 96.71±6.51 (คุณภาพชีวิตที่ดี)

สรุปผล การฝึกโยคะวีลสามารถเพิ่มความอ่อนตัว ความแข็งแรงกล้ามเนื้อท้อง และคุณภาพชีวิตที่ดี ในขณะที่ การฝึกวิ่งบนเทรดมิลทำให้ความอดทนของระบบไหลเวียนเลือดในผู้หญิงในวัยทำงานดีขึ้น จึงควรส่งเสริมและสนับสนุน กิจกรรมดังกล่าวในผู้หญิงวัยทำงาน