ผลของการใช้โปรแกรมการฝึกความคล่องแคล่วร่วมกับการเพิ่มความหนักของงานที่มีผลต่อความคล่องแคล่วและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาของนักกีฬามวยไทย

Main Article Content

เด่น ครองคัมภีร์

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบโปรแกรมการฝึกความคล่องแคล่วร่วมกับการเพิ่มความหนักของงานที่มี
ผลต่อความคล่องแคล่วและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขานักกีฬามวยไทยระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง
วิธีดำเนินการวิจัย: เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi experimental) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยมาจากเกณฑ์คัดเข้า
ตามเงื่อนไขการคัดเข้ากลุ่ม จากการเป็นนักกีฬามวยไทยเพศชายในระดับกำลังพัฒนา อายุ 18-22 ปี มหาวิทยาลัย
การกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์ มีประสบการณ์ในการแข่งขันมวยไทยอย่างน้อย 3 ปี อยู่ในช่วงทำการ
ฝึกซ้อมและไม่มีโปรแกรมการแข่งขันมวยไทย ผ่านการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive random sampling)
ตามเงื่อนไขอย่างน้อย 14 คน โดยแบ่งกลุ่มเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 7 คน ทำการสุ่มเข้ากลุ่มโดยวิธีจับสลาก เป็นกลุ่ม
ทดลองและกลุ่มควบคุม ทำการฝึกเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ เก็บข้อมูลก่อนและหลังทำการฝึก ด้วยวิธีการทดสอบ
หาความคล่องแคล่วด้วยวิธีการทดสอบอิลลินอยส์ (Illinois agility test) ทดสอบความแข็งแรงด้วยวิธีการทดสอบ
แรงเหยียดขา (Back and leg dynamometer) นำ ข้อมูลค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของนักกีฬา
กลุ่มตัวอย่างมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยเปรียบเทียบผลการทดสอบหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 6 ระหว่างกลุ่มทดลองและ
กลุ่มควบคุมโดยใช้สถิติ Independent t-test กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05


ผลการวิจัย: การทดสอบความคล่องแคล่วก่อนและหลังการฝึกของกลุ่มทดลองที่ฝึกโปรแกรมความคล่องแคล่ว
ร่วมกับการเพิ่มความหนักของงานในนักกีฬามวยไทยชาย ก่อนฝึกความเร็วเท่ากับ 17.1 ± 1.33 วินาที ภายหลัง
การฝึกสัปดาห์ที่ 6 เท่ากับ 15.10 ± 1.51 วินาที พบว่าความคล่องแคล่วดีขึ้นภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 6 ส่วนการ
ทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา ก่อนฝึกเท่ากับ 2.163 ± 1.51 กิโลกรัม/น้ำหนักตัว ภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่
6 เท่ากับ 2.83 ± 0.20 กิโลกรัม/น้ำหนักตัว พบว่า ความแข็งแรงของขาเพิ่มขึ้นภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 6 แสดง
ให้เห็นว่า ก่อนฝึกกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความคล่องแคล่วและความแข็งแรงกล้ามเนื้อขาไม่แตกต่างกัน
ภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 6 กลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
สรุปผล: สามารถสรุปได้ว่า โปรแกรมการฝึกความคล่องแคล่วร่วมกับการเพิ่มความหนักของงานที่มีผลต่อความเร็ว
และความแข็งแรงกล้ามเนื้อขา สามารถช่วยเพิ่มความคล่องแคล่วและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาในนักกีฬามวย
ไทย มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ครองคัมภีร์ เ. (2021). ผลของการใช้โปรแกรมการฝึกความคล่องแคล่วร่วมกับการเพิ่มความหนักของงานที่มีผลต่อความคล่องแคล่วและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาของนักกีฬามวยไทย. วารสารคณะพลศึกษา, 24(2), 17–27. สืบค้น จาก https://he03.tci-thaijo.org/index.php/peswuJ/article/view/557
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Charuay Kanvongkham. (1986). Exercise of Anatomy and Physiology. Bangkok: University

Srinakharinwirot Physical Education. [in Thai]

Somchai Prasertsiriphan. How to exercise: Health Journal, 14(5) : 1977. [in Thai]

Maleerat Maneekiao. (2001). Effects of s-shape and z-shape running training on agility of rugby football

players. Master of Science Thesis Sports Science, Kasetsart University. [in Thai]

Anan Atchu. (1993). Principles of sports training. Bangkok: Thai Wattana Panich. [in Thai]

Charuay Krabuanrat. (2002). Training and Fitness Enhancement for Soccer Athletes Science Handbook

Sports for Football. Bangkok: New Thai Mitr Printing. [in Thai]

Wipoj Chansem. The Effects of Supplementary Legs Muscle Power Training with Pneumatic

Resistance Combined With Sprint Training on Curve Treadmill on Sprint Times Over Various Distances in

Rugby Football Players. Journal of Sports Science and Health ; 20 (2) : 2019. [in Thai]

Moritani, T., and Devries, H.A. (1979). Neural factors versus hypertrophy in the time

course of muscle strength gain. American Journal of Physical Medicine, 58, 115-130.

Onemai Praphanbundit , Sukanya Charoenwattana, Niromlee Makaje ,Thawichai Khaothin. Changes

in Performance of Professional Thai Boxers After Six-Weeks Training. Faculty of Sports Science, Burapa

University. Faculty of Sports Science, Kasetsart University. Kampheangsean Campus, Nakhon Pathom.

School of Sports Science, Institute of Science, Suranaree University of Technology, Nakhon Ratchsima ;

Journal of Sports Science and Technology Volume ; 19 (1) : 2019. [in Thai]

Sirirat Hiranrat. (1993). Muscle building. in the Sports Science Department of Sports Thailand (Editor),

Physical Fitness Training (page 41-50). Bangkok:Thai Mitr Printing. [in Thai]

Salee Supaporn. (1983). The effect of jumping rope muscle training on the ability to

Long jump. Bangkok : Master's Thesis, Srinakharinwirot University Prasarnmit. [in Thai]

Songsak Phusi-on. (2008). Application of SPSS for data analysis. Research (2nd edition). Kalasin:

Coordinate printing. [in Thai]

Siripanya, S. and Intiraporn, C. (2008). The effect of complex training with combined weight training

and exposive movement on muscular performance in thai female national sepaktakraw athletes. Journal

of Sports Science and Health, 9(2), 10-24. [in Thai]

Charuay Krabuanrat. (2001). Developing athletic capability and developing training plans. In the

supporting documents for the Sports Science Workshop (page 1-7). Chiang Mai: Chiang Mai University.

[in Thai]

Neuman, W. L. (1997). Social research methods: Qualitative and quantitative approaches. Boston:

Allyn & Bacon.

Suttikorn Apanukul. Periodization training for strength. Journal of Sports Science and Health Volume;

(3) : 2019. [in Thai]

Sonthaya Seelamad. (2008). Effects of weight training on physical fitness and body composition of

students. kasetsart university kamphaeng saen campus enrolled in weight training. Bangkok: Research

and Development Institute of Thailand, Kasetsart University. [in Thai]

Prajak Suwanthirakit. (2005). Results of maneuverability training of university male volleyball players.

Rajamangala Technology Lanna Payap campus Master of Science Thesis, Major in Sports Science,

Graduate School, Chiang Mai University. [in Thai]