Development of a Nursing Supervision Model for Intermediate Phase Patients in Loei Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Loei province has one of the highest proportions of elderly people in Thailand, leading to a continuous increase in intermediate care patients. Statistics from the Loei Provincial Public Health Office from 2022 to 2024 show that the incidence of pressure ulcers in intermediate care patients increased from 3.9 percent to 13.8 percent. This research aimed to develop and study the effectiveness of a Nursing Supervision Model for Intermediate Care Patients in Loei province. The model integrates Whitmore's GROW Model with the Nursing Council's nursing supervision process and the Department of Medical Services' Intermediate Care Patient Rehabilitation Manual.This was a one-group pre-test-post-test quasi-experimental Research and Development (R&D) study, consisting of three phases: situation analysis, model development and implementation, and evaluation. The sample was purposively selected, consisting of 14 professional nurse supervisors and 20 supervisees from 14 hospitals in Loei province. Research instruments included a knowledge test, an attitude questionnaire, a satisfaction questionnaire, and quality indicator tracking forms. Data were analyzed using descriptive statistics and the Paired t-test.
The research findings revealed that the developed supervision model comprises three components: roles and qualifications of the supervisor, supervision operational procedures, and evaluation. Following the implementation of the model, the knowledge scores of the supervisors significantly increased from 10.36±4.03 to 22.43±5.93 (t=9.39, p<.001). Attitude scores significantly increased from 66.07±7.26 to 93.21±4.21 (t=-16.68, p<.001). The satisfaction levels of both supervisors and supervisees increased significantly (p<.05). Furthermore, the rate of pressure ulcer incidence decreased from 13.8 percent to 5.0 percent and 70 percent of patients had a Barthel Index score increase of at least 2 points.
The developed Nursing Supervision Model for Intermediate Care Patients is effective in enhancing knowledge, attitude, and satisfaction, as well as elevating the quality of patient care. It can be applied to other healthcare units with similar contexts.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กรมการแพทย์ กองบริหารการสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. (2562). คู่มือการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยระยะกลาง (Guideline for Intermediate Care) สำหรับบุคลากรทางการแพทย์ตามแผนพัฒนาระบบบริการสุขภาพ (Service Plan). บอร์น ทู บี พับลิซซิ่ง.
กระทรวงสาธารณสุข. (2566). รายงานสถานการณ์ผู้ป่วยที่ต้องการการดูแลระยะกลางในประเทศไทย ประจำปี 2566. กระทรวงสาธารณสุข.
นงลักษณ์ พะไกยะ, สมจิต หนุเจริญกุล, และวรรณภา ประไพพานิช. (2562). การพัฒนาระบบการนิเทศทางการพยาบาล: กรณีศึกษาโรงพยาบาลชุมชน. วารสารพยาบาลศาสตร์, 39(2), 45-58.
นิตย์นภา สว่างศรี. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศทางการพยาบาลโดยใช้ GROW Model. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น].
บุญชู ทิมา. (2563). การดูแลผู้ป่วยในระยะกลาง: แนวทางการฟื้นฟูสมรรถภาพและการดูแลหลังการรักษา. สำนักพิมพ์การแพทย์.
ผ่องศรี สุพรรณพายัพ, จันทนา จินาวงศ์, และรัชนี อยู่ศิริ. (2556). การพัฒนารูปแบบการนิเทศทางการพยาบาลกลุ่มการพยาบาล โรงพยาบาลพระปกเกล้า. วารสารพยาบาลศาสตร์, 31(4), 89-101.
พวงทอง คงคา. (2559). การประยุกต์ใช้ GROW Model ในการนิเทศทางการพยาบาล. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
มณีรัตน์ ภูวนันท์, สุภาพร วงศ์สุวรรณ, และนภาพร แสงสว่าง. (2563). ผลของการใช้รูปแบบการนิเทศทางคลินิก CLEAR Model สำหรับการดูแลผู้ป่วยระยะกลาง. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ, 14(2), 78-92.
โรงพยาบาลเลย ฝ่ายการพยาบาล. (2563). รายงานประจำปี 2563. โรงพยาบาลเลย.
สภาการพยาบาล. (2563). มาตรฐานการนิเทศทางการพยาบาล. สภาการพยาบาล.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเลย. (2567). รายงานสถานการณ์ผู้ป่วยระยะกลางจังหวัดเลย ประจำปี 2567. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเลย.
สุดารัตน์ วงศ์ประทุม. (2565). รูปแบบการนิเทศทางการพยาบาลเพื่อพัฒนาคุณภาพการดูแลผู้ป่วยระยะกลางในระบบเครือข่าย. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 40(3), 50-62.
สุวรรณา จันทร์ประเสริฐ. (2563). ผลกระทบของการดูแลผู้ป่วยระยะกลางต่อครอบครัวและชุมชน. วารสารสาธารณสุข, 50(3), 45-56.
แสงมะลิ พลเวียง. (2566). การพัฒนารูปแบบการนิเทศทางการพยาบาลแบบมีส่วนร่วมในโรงพยาบาลชุมชน. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 33(1), 112-125.
Carver, N. (2020). The impact of clinical supervision on patient outcomes: A systematic review. Journal of Nursing Management, 28(4), 890-902. https://doi.org/10.1111/jonm.13015
Chow, S. C., Wang, H., & Shao, J. (2003). Sample size calculations in clinical research. Taylor & Francis.
Fraser, S. W. (2019). Clinical supervision and professional development in nursing: A systematic review. Journal of Advanced Nursing, 75(11), 2340-2351. https://doi.org/10.1111/jan.14021
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1990). The action research planner (3rd ed.). Deakin University Press.
Lachin, J. M. (1981). Introduction to sample size determination and power analysis for clinical trials. Controlled Clinical Trials, 2(2), 93-113. https://doi.org/10.1016/0197-2456(81)90001-5
Proctor, B. (2001). Training for the supervision alliance: Attitude, skills and intention. In J. R. Cutcliffe, T. Butterworth, & B. Proctor (Eds.), Fundamental themes in clinical supervision (pp. 25-46). Routledge.
Whitmore, J. (2010). Coaching for performance: The principles and practice of coaching and leadership (4th ed.). Nicholas Brealey Publishing.
World Health Organization. (2022). Rehabilitation need worldwide: Update 2022. World Health Organization. https://www.who.int/publications/rehabilitation-2022
