ผลลัพธ์การดูแลแบบประคับประคองและความพึงพอใจของญาติผู้ดูแลในหอผู้ป่วยประคับประคอง โรงพยาบาลเพชรบูรณ์

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางคลินิก ผลลัพธ์การดูแล การเปลี่ยนแปลงของคะแนนความปวดของผู้ป่วยระยะท้าย และความพึงพอใจของญาติหรือผู้ดูแลหลักต่อการดูแลแบบประคับประคองในหอผู้ป่วยประคับประคอง โรงพยาบาลเพชรบูรณ์ เป็นการวิจัยแบบย้อนหลัง โดยศึกษาผู้ป่วยระยะท้ายที่เข้ารับการดูแลระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม–31 ธันวาคม พ.ศ. 2568 จำนวน 168 ราย และญาติหรือผู้ดูแลหลักจำนวน 40 ราย เก็บข้อมูลลักษณะทางคลินิก การจัดการอาการ การประชุมครอบครัว การวางแผนการดูแลล่วงหน้า (Advance Care Planning: ACP) คะแนนความปวด ระยะเวลานอนโรงพยาบาล และสถานภาพเมื่อจำหน่าย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired t-test และ Independent t-test ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยมีอายุเฉลี่ย 65.4 ปี ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 54.2 และเป็นผู้ป่วยกลุ่มโรคที่ไม่ใช่มะเร็ง ร้อยละ 55.4 ผู้ป่วยทุกรายได้รับ Morphine และได้รับการประชุมครอบครัวร่วมกับการวางแผนการดูแลล่วงหน้า ร้อยละ 100.0 ขณะที่ร้อยละ 13.1 ได้รับ Midazolam ผู้ป่วยร้อยละ 64.3 เสียชีวิตในโรงพยาบาล และมีระยะเวลานอนโรงพยาบาลเฉลี่ย 5.4 วัน คะแนนความปวดเฉลี่ยลดลงจาก 6.4 ณ แรกรับ เป็น 6.1 ก่อนจำหน่ายหรือเสียชีวิต และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.01) โดยกลุ่มโรคมะเร็งมีคะแนนความปวดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่กลุ่มโรคที่ไม่ใช่มะเร็งไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มโรคไม่พบความแตกต่างของคะแนนความปวดทั้งก่อนและหลังได้รับการดูแล ด้านญาติหรือผู้ดูแลหลักพบว่ามีความพึงพอใจต่อบริการโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย=4.6, S.D.=0.4) โดยด้านการให้ข้อมูลและการสื่อสารมีคะแนนสูงที่สุด (ค่าเฉลี่ย=4.7, S.D.=0.4) สรุปได้ว่า หอผู้ป่วยประคับประคอง โรงพยาบาลเพชรบูรณ์ สามารถให้การดูแลผู้ป่วยระยะท้ายได้อย่างครอบคลุมทั้งการจัดการอาการ การสื่อสารกับครอบครัว และการวางแผนการดูแลล่วงหน้า โดยผู้ป่วยมีคะแนนความปวดลดลงและญาติหรือผู้ดูแลหลักมีความพึงพอใจต่อบริการในระดับมากที่สุด ผลการศึกษาสามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยระยะท้ายและครอบครัวให้มีความต่อเนื่องและมีคุณภาพยิ่งขึ้น