อุบัติการณ์และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดไข้ชักซ้ำภายใน 24 ชั่วโมง ในผู้ป่วยเด็กที่ชักจากไข้ ในโรงพยาบาลสมุทรปราการ

บทคัดย่อ

ภาวะไข้ชักเป็นภาวะที่พบได้บ่อยที่สุดในโรคทางระบบประสาทของเด็ก พบว่า ผู้ป่วยจำนวนหนึ่งมีไข้ชักซ้ำภายใน 24 ชั่วโมง และที่ผ่านมายังมีการศึกษาภาวะนี้ในประเทศไทยไม่มากนัก การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความชุกของภาวะไข้ชักซ้ำภายใน 24 ชั่วโมง และเพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะดังกล่าวในผู้ป่วยเด็กอายุ 6 เดือนถึง 5 ปี ในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลสมุทรปราการ ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2567 จนถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2567 โดยเป็นการศึกษาแบบรวบรวมย้อนหลัง (retrospective study)

ผลการศึกษา พบว่า มีผู้ป่วยไข้ชักจำนวน 208 คน คิดเป็นร้อยละ 5.14 ของผู้ป่วยเด็กในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรมทั้งหมดในช่วงเวลาเดียวกัน โดยพบอุบัติการณ์ของภาวะไข้ชักซ้ำภายใน 24 ชั่วโมง ทั้งหมด 25 คน คิดเป็นร้อยละ 12.02 จากการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกส์แบบพหุปัจจัย พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กันกับการเกิดไข้ชักซ้ำใน 24 ชั่วโมง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ ระยะเวลาที่มีไข้ก่อนชักไม่เกิน 12 ชั่วโมง (OR = 1.45, 95% CI [1.03, 1.86]) และระดับเม็ดเลือดขาวในเลือดน้อยกว่า 15,000 µL (OR = 1.25, 95% CI [1.01, 1.55]) สำหรับปัจจัยอื่นๆ ได้แก่ อายุ เพศ อุณหภูมิกายขณะชัก ลักษณะการชัก จำนวนครั้งของการชักจากไข้ในอดีต ประวัติชักจากไข้หรือลมชักของพ่อแม่พี่น้องท้องเดียวกัน การได้รับยาลดไข้อะเซตามิโนเฟน (Acetaminophen) และ/หรือ ไอบูโพรเฟน (Ibuprofen) ที่ห้องฉุกเฉิน การเช็ดตัวที่ห้องฉุกเฉิน โรคหรือภาวะที่พบร่วมเป็นสาเหตุของไข้ รวมถึงภาวะซีด และระดับโซเดียมในเลือด ไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างกลุ่มที่ชักซ้ำและไม่ชักซ้ำ โดยเวลาที่ชักซ้ำส่วนใหญ่อยู่ในช่วง 6 ชั่วโมงแรก และไม่เกิน 24 ชั่วโมงหลังเข้ารักษาที่หอผู้ป่วย

จากผลการศึกษานี้ สามารถใช้เป็นข้อมูลในการวางแผนดูแลรักษาผู้ป่วยเด็กที่มีไข้ชัก เพื่อช่วยคัดกรองและจัดลำดับความสำคัญในการดูแลได้อย่างเหมาะสม