การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยวิกฤตอุบัติเหตุที่มีโอกาสเกิดภาวะไตวายเฉียบพลันจาก ภาวะกล้ามเนื้อสลาย ในห้องผู้ป่วยหนักศัลยกรรมอุบัติเหตุ โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยวิกฤตอุบัติเหตุที่มีโอกาสเกิดภาวะไตวายเฉียบพลันจากภาวะกล้ามเนื้อสลาย ดำเนินการ 4 ระยะ ได้แก่ 1) วิเคราะห์สถานการณ์ 2) พัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาล 3) ทดลองใช้แนวปฏิบัติการพยาบาล 4) ประเมินผลการใช้ แนวปฏิบัติการพยาบาล กลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม คือ 1) พยาบาลวิชาชีพ 17 คน 2) ผู้ป่วย 60 คน กลุ่มก่อนและหลังพัฒนา กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือในการดำเนินการวิจัย คือ แนวปฏิบัติการพยาบาลที่พัฒนาขึ้น เครื่องมือที่ใช้ เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1) แบบเก็บข้อมูลผู้ป่วย 2) แบบสอบถามความคิดเห็นต่อแนวปฏิบัติการพยาบาล และ 3) แบบบันทึกการปฏิบัติการพยาบาล วิเคราะห์ด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ไคสแควร์ และค่าความเสี่ยงสัมพัทธ์ Relative risk (RR)

ผลการวิจัยพบว่า แนวปฏิบัติการพยาบาลที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย การประเมินผู้ป่วย ข้อวินิจฉัย ทางการพยาบาล การวางแผน การปฏิบัติ และการประเมินผลตามระยะของภาวะกล้ามเนื้อสลาย หลังการใช้ แนวปฏิบัติ อัตราการเกิดภาวะไตวายเฉียบพลันลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) โดยมีค่า RR เท่ากับ 0.333 (95% CI: 0.100–1.112) แสดงว่าแนวปฏิบัติสามารถลดความเสี่ยงการเกิดภาวะไตวายเฉียบพลันได้ ร้อยละ 66.7 เมื่อเทียบกับก่อนพัฒนา สรุปได้ว่าการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดูแลผู้ป่วยและส่งผลลัพธ์ทางคลินิกที่ดีขึ้น

ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้คือ ควรนำแนวปฏิบัติการพยาบาลที่พัฒนาขึ้นนี้ไปประยุกต์ใช้ในหน่วยงานดูแลผู้ป่วยวิกฤต เพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดูแลผู้ป่วยและส่งผลลัพธ์ทางคลินิกที่ดีขึ้น