The Effect of Attending Elderly School of Social Activity among Elders in the Fifth Health Region
Keywords:
Social activity, Elderly individuals, Elderly schoolAbstract
Purpose: To compare the social activities of the elderly between the elderly school attended group and the unattended group.
Design: Quasi-experimental research, two group pretest-posttest design
Method: The sample group consisted of 112 elderly people in Health Region 5 area who met the inclusion criteria. They were divided into an experimental group and a comparison group, with 56 people in each group. The research instrument used was a questionnaire on the social activities of the elderly developed by the researchers. The content was verified by three experts, and the overall reliability using Cronbach's Alpha coefficient was 0.86. The data were analyzed using mean, percentage, standard deviation, and independent and dependent t-tests.
Main findings: It was found that the average overall social activity of the elderly in the experimental group after finishing the school course for the elderly was significantly better than before, at the 0.01 level (t=-10.772), and the average overall social activity of the elderly in the experimental group was significantly better than the comparison group at the 0.01 level (t=8.667).
Conclusion and Recommendations: The research findings can be utilized to plan educational strategies for health care in the elderly by promoting social activities.
References
กรมอนามัยกระทรวงสาธารณสุข. (2559). คู่มือการดูแลส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ (เล่มสีม่วง). นนทบุรี.
คณะทำงานจัดทำหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุกรมกิจการผู้สูงอายุ. (2559). คู่มือโรงเรียนผู้สูงอายุ. กองส่งเสริม ศักยภาพผู้สูงอายุ.
คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ.2555-2559). สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
คณะทำงานพัฒนาหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุศูนย์อนามัยที่ 5 ราชบุรี. (2559). คู่มือหลักสูตรโรงเรียน ผู้สูงอายุเขตสุขภาพที่ 5. ศูนย์อนามัยที่ 5 ราชบุรีกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
บรรลุ ศิริพานิช. (2551). คู่มือผู้สูงอายุ: ฉบับเตรียมตัวก่อนสูงอายุ (เตรียมตัวก่อนเกษียณอายุการงาน). หมอชาวบ้าน.
บริบูรณ์ ศรีมาชัย, นำชัย ศุภฤกษ์ชัยสกุล, และนาฎสุดา เชมนะสิริ. (2557). แบบจำลองสมการโครงสร้างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในกิจกรรมชุมชน เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร. วารสาร สมาคมนักวิจัย, 19(1), 146-158.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2565). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). มีนเซอร์วิส ซัพพลาย.
ทิพวรรณ พุฒดอน (2561). พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุก่อนและหลังเข้าโรงเรียนผู้สูงอายุ เทศบาลตำบลหนองหัวแรต อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 3(2), 73-89.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2558). สังคมผู้สูงอายุ : นัยต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ. http://www.stou.ac.th
ยุพิน ทรัพย์แก้ว. (2559). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้วยหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุของศูนย์ความเป็นเลิศด้านการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนครศรีธรรมราช. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 9(2), 25-39.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเพชรบุรี. (2561). เอกสารรับการตรวจราชการและนิเทศงานกรณีปกติ ปี 2561. PS Graphic. Bassuk, S. S., Glass, T. A., & Berkman, L. F. (1999). Social disengagement and incident cognitive decline in community-dwelling elderly persons. Annals of Internal Medicine, 131(3), 165-173. https://doi.org/10.7326/0003-4819-131-3-199908030-00002
Biddle, B. J. (1986). Recent developments in role theory. Annual Review of Sociology, 12, 67-92.
Bowling, A., & Stafford, M. (2007). How do objective and subjective assessments of neighborhood influence social and physical functioning in older age? Findings from a British survey of ageing. Social Science & Medicine, 64(12), 2533-2549. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2007.03.009
Cachadinha, C., Costa, Branco De Oliveira Pedro, J. A., & Carmo Fialho, J. (2011). Social participation of community living older persons: Importance, determinants and opportunities. In Proceedings Include 2011: 6th International Conference on Inclusive Design. The Role of Inclusive Design in Making Social Innovation Happen (pp. 18-20). UK: Publisher.
Cohen, J. (2013). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences. (2nd ed). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203771587
Cronbach, L. J. (1947). Test “reliability”: Its meaning and determination. Psychometrika, 12, 1-16. https://doi.org/10.1007/BF02289289
Eagly, A. H., & Sczesny, S. (Eds.). (2019). Gender roles in the future Theoretical foundations and future research directions. Frontiers Media.
Havighurst, R. J. (1963). Successful aging. Processes of Aging: Social and Psychological Perspectives, 1, 299-320.
Kristin, R. K., Robert S. W., Julia, M. K., Lisa L. B., Julia, L. B., & David, A. B. (2009). Social engagement and cognitive function in old age. Experimental Aging Research, 35(1), 45–60.
Lemon, B. W., Bengtson, V. L., & Peterson, J. A. (1972). An exploration of the activity theory of aging: Activity types and life satisfaction among in-movers to a retirement community. Journal of Gerontology, 27(4), 511-523. https://doi.org/10.1093/geronj/27.4.511
Richard, L., Gauvin, L., Gosselin, C., & Laforest, S. (2009). Staying connected: Neighborhood correlates of social participation among older adults living in an urban environment in Montreal, Quebec Health Promotion International, 24(1), 46-57.
Rubio, E., Lázaro, A., & Sánchez-Sánchez, A. (2009). Social participation and independence in Activities of daily living: A cross-sectional study. BMC Geriatrics, 9(26), 1-11.
Taylor, Cecelia Monat. (1982). Essentials of phychiatric nursing (8th ed.). The C.V. Mosby Company.
United Nations. (1981). Department of International Economic and Social Affairs. Popular participation as a strategy for promoting community level action and nation development: Report of the meeting for the Adhoc group of experts. United Nations.
World Health Organization. (2002). Active ageing: A policy framework. Geneva: WHO.
