คุณภาพชีวิต และความปลอดภัย ของผู้ป่วยที่ใช้น้ำมันกัญชาทางการแพทย์ โรงพยาบาลเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลในด้านคุณภาพชีวิต ความปลอดภัย ของผู้ป่วยที่ได้รับน้ำมันกัญชาทางการแพทย์ ในโรงพยาบาลเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยที่มารับบริการคลินิกกัญชาทางการแพทย์ ตั้งแต่ 26 สิงหาคม 2564 ถึง 30 กันยายน 2567 ติดตามผลการรักษาอย่างน้อย 1 ครั้ง ณ โรงพยาบาลเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์คัดเข้า จำนวน 161 รายโดยแบบเก็บข้อมูลย้อนหลังจากระบบ HOSxP และแบบบันทึกข้อมูล C-MOPH และสัมภาษณ์ผู้ป่วยหรือผู้ดูแลผู้ป่วย

ผลการวิจัยพบว่าผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 71.43 อายุเฉลี่ย 59.68 ± 13.11 ปี โรคที่มารับบริการส่วนใหญ่ ได้แก่ ภาวะปวด ร้อยละ 66.53 ผู้ป่วยมะเร็ง ร้อยละ 22.41 ภาวะนอนไม่หลับ ร้อยละ 7.51 ผู้ป่วยระยะสุดท้าย ร้อยละ 3.12 ภาวะชา ร้อยละ 0.11 น้ำมันกัญชาสามารถเพิ่มคุณภาพชีวิตก่อนและหลังการได้รับน้ำมันกัญชา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยคะแนนคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพ EQ-5D-5L มีค่าอรรถประโยชน์ก่อนและหลังได้รับน้ำมันกัญชา คือ 0.72 ± 0.29 และ 0.89 ± 0.19 (p < 0.05) และมีคะแนนเพิ่มขึ้นทุกมิติสุขภาพทั้ง 5 ด้าน สำหรับความปลอดภัยในการใช้น้ำมันกัญชาทางการแพทย์ พบว่า ผู้ป่วยส่วนใหญ่ยังคงมีระดับความดันโลหิต อัตราการเต้นของหัวใจ และผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ ได้แก่ ค่าการทำงานของตับ (ALT, AST) ค่าการทำงานของไต (Cr, eGFR) อยู่ในระดับเดิมเมื่อเทียบกับก่อนเริ่มให้น้ำมันกัญชา และประเมินการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นในผู้ป่วยที่ได้รับน้ำมันกัญชาซึ่งเป็นการใช้ตามข้อบ่งใช้ด้วยแบบประเมินอาการอันไม่พึงประสงค์ Naranjo’s algorithm พบว่า มีเพียง 9 ราย ที่เกิดอาการข้างเคียงจากการใช้ยาคือผู้ป่วยมีอาการ เวียนศีรษะ 5 ราย ปากแห้ง 2 ราย ใจสั่น 1 ราย เหนื่อย และส่วนใหญ่ไม่เกิดอาการข้างเคียงจากการใช้น้ำมันกัญชา 152 ราย

ข้อเสนอแนะ ผลการวิจัยครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าการใช้น้ำมันกัญชาทางการแพทย์ ส่งผลให้ผู้ป่วยมีคุณภาพชีวิต และ ความปลอดภัยดีขึ้น จึงควรส่งเสริมให้มีการใช้กัญชาทางการแพทย์มากขึ้น