ผลของการใช้โปรแกรมการวางแผนจำหน่ายต่อความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยสูงอายุ โรคปอดอักเสบในโรงพยาบาลเชียงคำ

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการวางแผนจำหน่ายต่อความสามารถ ในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยสูงอายุโรคปอดอักเสบในโรงพยาบาลเชียงคำเป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่มวัดผลหลังทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยสูงอายุทั้งเพศชายและเพศหญิงที่เข้ารับการรักษาโรคปอดอักเสบ จำนวน 58 ราย คัดเลือกแบบเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 29 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมการวางแผนจำหน่ายต่อความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยสูงอายุ โรคปอดอักเสบ และแบบสอบถามความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุ สถิติที่ใช้วิเคราะห์คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  Mann-Whitney U, Chi-Square และ Fisher’s exact test

ผลการวิจัยพบว่า ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันทั้งสองกลุ่มอยู่ในระดับพึ่งตนเองได้ โดยกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มควบคุม (𝑥̅ = 19.48, S.D. = 1.184) และ (𝑥̅ = 18.86, S.D. = 2.216) ตามลำดับ การเปรียบเทียบคะแนนความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ระหว่างกลุ่ม ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = 1.021, p > .05) กลุ่มทดลองไม่มีผู้ป่วยกลับมารักษาซํ้า (ร้อยละ 100) ในขณะที่กลุ่มควบคุมพบผู้ป่วยกลับมารักษาซํ้าจำนวน 2 คน (ร้อยละ 6.90) ภายในระยะเวลา 4 สัปดาห์ สรุปได้ว่า ผู้ป่วยสูงอายุทั้งสองกลุ่มมีความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันและอัตราการกลับมารักษาซํ้าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ