การจัดการระบบการดูแลผู้สูงอายุระยะยาวในจังหวัดเพชรบูรณ์

บทคัดย่อ

     การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งแบบตัดขวาง (Cross-sectional Descriptive Studies) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการระบบการดูแลผู้สูงอายุระยะยาวในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยใช้กระบวนการของทฤษฎีระบบ (System Theory) เป็นกรอบการวิเคราะห์กลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม ไดแก่ 1)ผู้จัดการการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุข 160 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างง่าย 2)ญาติผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง care giver เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบงานการดูแลผู้สูงอายุระยะยาว (LTC) ผู้นำชุมชนหรือผู้แทนชุมชน และตัวแทนจากศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ จำนวน 30 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บได้แก่ แบบสอบถาม แนวทางการสัมภาษณ์เชิงลึก และแนวทางการสนทนากลุ่ม ดำเนินการเก็บข้อมูลระหว่างเดือนธันวาคม 2568 – เดือนพฤษภาคม 2569 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์แบบเชิงเนื้อหา

     ผลการศึกษาพบว่า สถานการณ์การจัดการระบบการดูแลผู้สูงอายุระยะยาวในจังหวัดเพชรบูรณ์ ผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงมีความต้องการการได้รับการดูแลทางด้านร่างกาย สังคมและจิตใจในระดับมาก โดยพบว่ามีความต้องการอุปกรณ์ช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกมากที่สุด รองลงมาได้แก่ความต้องการในการจัดบริการหรือสวัสดิการสังคม และความต้องการด้านการเงินตามลำดับ ในส่วนของการวิเคราะห์เชิงคุณภาพ ได้นำทฤษฎีระบบมาวิเคราะห์เพื่อประเมินและวิเคราะห์ระบบการจัดการการดูแลผู้สูงอายุระยะยาว