ประสิทธิผลของรูปแบบการดูแลผู้ที่มีความเสี่ยงในการพยายามฆ่าตัวตาย โรงพยาบาลปลาปาก จังหวัดนครพนม
คำสำคัญ:
ความเสี่ยงในการพยายามฆ่าตัวตาย, ภาวะซึมเศร้า, การป้องกันการฆ่าตัวตายบทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการดูแลผู้ที่มีความเสี่ยงในการพยายามฆ่าตัวตาย โรงพยาบาลปลาปาก จังหวัดนครพนม โดยใช้รูปแบบการดูแล “ปลาปาก SAFE-CARE Model” ซึ่งประกอบด้วยกระบวนการคัดกรอง การประเมิน การวางแผนดูแลรายบุคคล การสร้างการมีส่วนร่วม การติดตามต่อเนื่อง การส่งเสริมการเข้าถึงบริการ การส่งต่อและประสานเครือข่าย และการประเมินผล กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่มีความเสี่ยงในการพยายามฆ่าตัวตายที่เข้ารับบริการในโรงพยาบาลปลาปาก จังหวัดนครพนม จำนวน 256 คน คัดเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินภาวะซึมเศร้า 9 คำถาม (9Q) และแบบประเมินความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย 8 คำถาม (8Q) เก็บรวบรวมข้อมูลก่อนและหลังการใช้รูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนก่อนและหลังการใช้รูปแบบด้วยสถิติ Paired samples t-test กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
ผลการศึกษา: ภายหลังการใช้รูปแบบการดูแล “ปลาปาก SAFE-CARE Model” กลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้า 9Q ลดลงจาก 12.72 ± 3.89 คะแนน เป็น 7.90 ± 4.24 คะแนน และแตกต่างจากก่อนการใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) ส่วนค่าเฉลี่ยคะแนนความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย 8Q ลดลงจาก 8.98 ± 4.31 คะแนน เป็น 6.09 ± 4.36 คะแนน และแตกต่างจากก่อนการใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) แสดงให้เห็นว่า ภายหลังการใช้รูปแบบ กลุ่มตัวอย่างมีภาวะซึมเศร้าและความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายลดลง ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า “ปลาปาก SAFE-CARE Model” มีประสิทธิผลต่อการลดภาวะซึมเศร้าและความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายในผู้ที่มีความเสี่ยงในการพยายามฆ่าตัวตาย โดยการเชื่อมโยงกระบวนการคัดกรองและประเมินเข้าสู่การวางแผนดูแลรายบุคคล การสร้างการมีส่วนร่วม และการติดตามอย่างต่อเนื่อง
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต.(2566). รายงานสถานการณ์การฆ่าตัวตายในประเทศไทย ปีงบประมาณ 2566 [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข; 2566.
ศูนย์ป้องกันการฆ่าตัวตายระดับชาติ.(2566). รายงานอัตราการฆ่าตัวตายและสถานการณ์การฆ่าตัวตายในประเทศไทย [อินเทอร์เน็ต]. ขอนแก่น: โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต; 2566.
โรงพยาบาลจิตเวชนครพนมราชนครินทร์.(2566). รายงานสถานการณ์สุขภาพจิตและการพยายามฆ่าตัวตาย จังหวัดนครพนม ปีงบประมาณ 2566. นครพนม: โรงพยาบาลจิตเวชนครพนมราชนครินทร์; 2566.
อนงค์ อรุณรุ่ง.(2564). การพัฒนารูปแบบการให้คำปรึกษาครอบครัวที่มีต่อความคิดฆ่าตัวตายของผู้ที่พยายามฆ่าตัวตาย. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา. 2564;1(2):35–46.
เกษม ตั้งเกษมสำราญ.(2565). การขับเคลื่อนรูปแบบการพัฒนาการป้องกันการฆ่าตัวตายซ้ำในกลุ่มผู้พยายามฆ่าตัวตาย จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2565;31(4):638–47.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครพนม.(2567). สรุปผลการดำเนินงานสุขภาพจิตและสารเสพติด จังหวัดนครพนม ปีงบประมาณ 2567. นครพนม: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครพนม; 2567.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครพนม.(2568). รายงานสถานการณ์การฆ่าตัวตายและการพยายามฆ่าตัวตาย จังหวัดนครพนม ปีงบประมาณ 2568. นครพนม: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครพนม; 2568.
กนกภรณ์ ทองคุ้ม.(2568). ประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างความเข้มแข็งของจิตใจร่วมกับการดูแลด้านจิตสังคมต่อความเข้มแข็งของจิตใจในผู้ป่วยที่พยายามฆ่าตัวตาย. 2568.
ประเสริฐ กิจสุวรรณรัตน์, และคณะ.(2566). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการพยายามฆ่าตัวตาย และปัจจัยความสำเร็จของการดำเนินงานการป้องกันการฆ่าตัวตายในพื้นที่อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง. 2566.
วิสสุตา นพพิบูลย์, อรุณ บุญสร้าง.(2568). การพัฒนาศักยภาพด้านการดูแลสุขภาพจิตของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลหนองเหล็ก อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์. 2568.
สมถวิล แพรขาว, ธิดารัตน์ ห้วยทราย.(2565). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินในอำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์. 2565.
Schneider RA, Chen SY, Kim B, Leucht S, Correll CU.(2020). Treating suicidal ideation in the context of depression. BMC Psychiatry. 2020;20:497.
Robinson J, Hetrick S, Cox G, Bendall S, Yung A, Pirkis J.(2016). Can an Internet-based intervention reduce suicidal ideation, depression and hopelessness among secondary school students: results from a pilot study. Early Interv Psychiatry. 2016;10(1):28–35.
