ผลของการใช้โปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรมในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า โรงพยาบาลบรบือ จังหวัดมหาสารคาม

บทคัดย่อ

      การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรม เพื่อศึกษาความพึงพอใจของพยาบาลและผู้ป่วยต่อการใช้โปรแกรม การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ( Quasi Experiment Research) เปรียบเทียบกลุ่มเดียววัดผลก่อน-หลัง (One group pre-posttest design) ดำเนินการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2569 ถึงเดือนสิงหาคม 2569 กลุ่มตัวอย่างได้แก่ผู้ป่วยโรคซึมเสร้าที่จำนวน 30 ราย เก็บข้อมูลจากแบบประเมินภาวะซึมเศร้าของเบ็ค แบบสอบถามความคิดเห็นของบุคลากรทีมสุขภาพต่อการใช้โปรแกรม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณนา ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้สถิติ pair t -test

      ผลการศึกษา พบว่า ก่อนเข้าร่วมโปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรม ไม่มีภาวะซึมเศร้า ร้อยละ 33.33 มีภาวะซึมเศร้าระดับเล็กน้อย ร้อยละ 33.33 มีภาวะซึมเศร้าระดับปานกลาง ร้อยละ 26.70 และมีภาวะซึมเศร้าระดับรุนแรง ร้อยละ 6.70 ภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรม พบว่า ไม่มีภาวะซึมเศร้าร้อยละ 100 ภาวะซึมเศร้าก่อนและหลังการใช้โปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรมในผู้ป่วยที่เป็นโรคซึมเศร้า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.00) ความพึงพอใจของพยาบาลต่อการใช้โปรแกรม อยู่ในระดับมากที่สุด และความพึงพอใจต่อการใช้โปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรมในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า และความพึงพอใจในการรับบริการทางวิสัญญี อยู่ในระดับมากที่สุด