The development of a family participation model through Tele-nursing for wound care behavior at Maetha Hospital, Maetha District, Lampang Province
Keywords:
family participation model, tele-nursing, wound careAbstract
This participatory research and development study aimed to develop a wound care model focusing on family participation through telemedicine at Mae Tha Hospital, Mae Tha District, Lampang Province. The study was conducted in three phases: 1) data collection, 2) design, and 3) testing and evaluation. The sample consisted of 30 patients with minor surgical wounds and their family members, who provided wound care within 7 days. Participants were selected using a purposive sampling method. The instruments used in the study included: 1) a knowledge questionnaire, 2) a perception assessment form, 3) a behavior screening form, and 4) a satisfaction assessment form regarding the wound care model focusing on family participation through tele-nursing. The qualitative data were analyzed using content analysis, and the quantitative data were analyzed using frequency distribution, percentages, mean values, standard deviation, and t-tests.
The results found that after participating in the wound care model focusing on family participation through tele-nursing, the mean knowledge score of the sample increased significantly (p < 0.05). The perception score was at the highest level, and the wound care behavior significantly improved (p < 0.05). Moreover, satisfaction with the model was at a high level.
Suggestions: Integrating family participation with nursing telemedicine technology can make wound care more accessible and easily understood. The model can build confidence in the effectiveness of wound care among caregivers. Therefore, the model should be expanded to include other caregivers of patients with surgical wound conditions and other cases in the emergency department.
References
กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2561). คู่มือแนวทางการจัดบริการห้องฉุกเฉินที่เหมาะสมกับระดับศักยภาพสถานพยาบาล (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักวิชาการแพทย์ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.
จันทร์จิรา สีสว่าง, ปุลวิชช์ ทองแตง, พัชรรินทร์ เนียมเกิด, และ จงจิตร ตัณฑโพธิ์ประสิทธิ์. (2565). การมีส่วนร่วมของครอบครัว: กลยุทธ์สนับสนุนการให้ความร่วมมือในการรักษาในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูงที่ควบคุมระดับความดันโลหิตไม่ได้. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 28(2), 159-169.
ชาติชาย คล้ายสุบรรณ. (2564). ลักษณะการเจ็บป่วยในห้องฉุกเฉินที่ควรควบคุมด้วยบริการผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร.บูรพาเวชสาร, 8(2), กรกฎาคม – ธันวาคม.
พิกุล กันทะพนม. (2563). การพัฒนาและการใช้แบบบันทึกการจัดการบาดแผลสำหรับผู้บาดเจ็บในแผนกฉุกเฉิน (การค้นคว้าแบบอิสระพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่). บัณฑิตศึกษา, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พิราลักษณ์ ลาภหลาย และ มารศรี ปิ่นสุวรรณ์. (2563). การใช้ Telehealth ดูแลผู้ป่วยบาดแผลเรื้อรังในสถานการณ์การระบาดของ COVID-19. สืบค้นจาก http://www.ayhosp.go.th/ayh/index.php/ic- news/156-ha/quality-day-2563/5594-wound-care-challenges-and-solutions-bytelehealth - during-the-covid-19-pandemic - qd63
วิริยภรณ์ สิงห์ทองวรรณ และ สุพัตรา ปวนไฝ. (2564). ผลของการพยาบาลทางไกลต่อความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองหลังจำหน่ายกลับบ้าน โรงพยาบาลประสาทเชียงใหม่. วารสารพยาบาล, 35(1), 112-126.มกราคม – มีนาคม, 148-159.
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2565). แผนหลักการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ ฉบับที่ 3.1 พ.ศ. 2562 – 2564 (ฉบับปรับปรุงจากแผนหลักการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ ฉบับที่ 3 พ.ศ 2560-2564). นนทบุรี: สถาบันการแพทย์ฉุกเฉิน-แห่งชาติ.
งานเวชระเบียน แผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลแม่ทะ. (2566). สถิติผู้รับบริการงานอุบัติเหตุฉุกเฉิน 2564-2566. งานเวชระเบียน. โรงพยาบาลแม่ทะ.
สุดารัตน์ ควระพฤกษ์, ธีรนุช ห้านิรัติศัย, และ สุรีพร ธนศิลป์. (2557). ผลของโปรแกรมการให้ครอบครัวมีส่วนร่วมในการดูแลต่อความรู้สึกทุกข์ทรมานของผู้ป่วยที่ได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจ ความวิตกกังวลและความพึงพอใจของครอบครัว. พยาบาลสาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 41(1), 96-108.
สุปาณี เสนาดิสัย และ วรรณภา ประไพพานิช. (2560). การพยาบาลพื้นฐาน: ปรับปรุงครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: บริษัท จุดทอง จำกัด.
อัมภิชา นาไวย์. (2551) ความต้องการและการได้รับการตอบสนองความต้องการของผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลัง. โรงพยาบาลนครพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Bhuva, S., Lankford, C., Patel, N., & Haddas, R. (2020). Implementation and patient satisfaction of telemedicine in spine physical medicine and rehabilitation patients during the COVID-19 shutdown. American Journal of Physical Medicine & Rehabilitation, 99(12), 1079–1085. https://doi.org/10.1097/PHM.0000000000001600
Bratton, S. C., Ray, D. C., Rhine, T., & Jones, L. (2005). The efficacy of play therapy with children: A meta-analytic review of treatment outcomes. Professional Psychology: Research and Practice, 32(5), 376-390. https://doi.org/10.1037/0735-7028.32.5.376
Dubois, G., Vasseur-Binachon, B., & Yoshimoto, C. (2024). Clinical guidelines - Diagnosis and treatment manual. Médecins Sans Frontières.
Fleck, C. A. (2009). Why "wet to dry"?. The Journal of the American College of Certified Wound Specialists, 1(4), 109-113. https://doi.org/10.1016/j.jcws.2009.09.003
International Council of Nurses. (2001). Telenursing fact sheet. Geneva: International Council of Nurses.
Kirby, D. J., Fried, J. W., Buchalter, D. B., Moses, M. J., Hurly, E. T., Cardone, D. A., Yang, S. S., Virk, M. S., Rokito, A. S., Jazrawi, L. M., & Campbell, K. A. (2021). Patient and physician satisfaction with telehealth during the COVID-19 pandemic: Sports medicine perspective. Telemedicine Journal and E-health: The Official Journal of the American Telemedicine Association, 27(10), 1151–1159. https://doi.org/10.1089/tmj.2020.0387.
Magnus, M., Sikka, N., Cherian, T., & Lew, S. Q. (2017). Satisfaction and improvements in peritoneal dialysis outcomes associated with telehealth. Applied clinical informatics, 8(1), 214–225. https://doi.org/10.4338/ACI-2016-09-RA-0154
Schepp, K. (1995). Psychometric assessment of the preferred participation scale for parent of hospitalized children. Unpublished manuscript, University of Washington, School of Nursing, Seattle, WA, USA.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Boromarajonani College of Nursing Buddhachinaraj
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
