LINE chatbot application to promote knowledge and awareness on teenage pregnancy prevention
Keywords:
LINE chatbot application, knowledge, awareness, teenage pregnancyAbstract
This quasi-experimental research with a one-group pretest-posttest design aimed to compare knowledge and awareness of pregnancy prevention before and after receiving information through a LINE chatbot application. The sample consisted of 40 nursing students. The research instrument was the LINE chatbot application with a content validity index of 0.87. The data collection instruments were the knowledge assessment form, with a content validity of 0.80 and a reliability (KR-20) of 0.76, and the awareness assessment form with a content validity of 0.87 and a Cronbach's alpha coefficient of 0.77. The data were analyzed using descriptive statistics and a paired samples t-test.
The results showed that after receiving information through the LINE chatbot application, the participants had significantly higher mean scores in pregnancy prevention knowledge (p < 0.001) and significantly higher mean scores in pregnancy prevention awareness compared to before the intervention (p < 0.001).
The findings indicate that the LINE chatbot application is effective in increasing knowledge and raising awareness of pregnancy prevention among adolescents. Therefore, it should be promoted and integrated into teaching and nursing practice for adolescent health education in both schools and higher education institutions.
References
กองพัฒนาข้อมูลและตัวชี้วัดสังคม. (2568). รายงานตัวชี้วัดทางสังคมไทย ประจำปี 2568. สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กิจติยา รัตนมณี, ชุลีพร หีตอักษร, และสำอางค์ ลวนางกูร. (2562). ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการสนทนาเรื่องเพศกับบุตรของบิดา มารดา และผู้ปกครองที่มีบุตรวัยรุ่นตอนต้น ในอำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางสุขภาพ, 50(4), 48-57.
กิติยาพร สังฆศรีสมบัติ, ชรินทร์พร มะชะรา, มนัสนันท์ พรมศรี, และนิรันดร ผานิจ. (2565). การพัฒนารูปแบบการให้ความรู้และให้คําปรึกษาผ่านแอปพลิเคชันไลน์ออฟฟิเชียลแอคเคานท์สำหรับมารดาในการดูแลทารกเกิดก่อนกำหนด. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 16(2), 623-641.
จิราณี ปัญญาปิน, สุภาพันธ์ จันทร์ศิริ, พิมคณภรณ์ ตระกูลต่อวงศ์, และณัญพล อุ่นศรี. (2566). ผลของโมบายแอปพลิเคชันในการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพทางเพศต่อความรู้ ทัศนคติ การตัดสินใจเลือกปฏิบัติและพฤติกรรมการป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์ ในวัยรุ่นหญิง. พยาบาลสาร, 50(4), 198-213.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2563). ขนาดอิทธิพลการวิเคราะห์อำนาจการคํานวณขนาดตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้โปรแกรม G*Power. สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณพิไล ศรีอาภรณ์, ฤดี ปุงบางกะดี, จิราวรรณ ดีเหลือ, จิระศักดิ์ สาระรัตน์, พัชนียา เชียงตา, ชัชฏาพร จันทรสุข, ลวิตรา เขียวคำ และรุณราวรรณ์ แก้วบุญเรือง. (2564). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการคุมกำเนิดต่อความรู้และความตั้งใจในการคุมกำเนิด ในมารดาวัยรุ่น. พยาบาลสาร, 48(1), 199-209.
พจณา โชโชล. (2567). พัฒนาสื่อแอปพลิเคชั่นในการสร้างความรอบรู้ด้านการป้องกันการตั้งครรภ์ของหญิงวัยรุ่น มัธยมศึกษาตอนต้นจังหวัดนครศรีธรรมราช. ศูนย์อนามัยที่ 11 นครศรีธรรมราช.
พัชนียา เชียงตา, ณัฏฐ์นรี คำอุไร, พรนิภา วงษ์มาก, ชิดชนก พันธ์ป้อม, และภัสสร เลาะหะนะ. (2565). ประสิทธิผลโครงการรักอย่างปลอดภัย เพื่อป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ และตั้งครรภ์ไม่พร้อมในนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 5(3), 191–204.
ภาวินี แก้วนิล. (2566). ประสิทธิผลของการใช้LINE APPLICATION CHAT BOT ในการลดความเครียดของบุคลากร โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง. วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
วัชราภรณ์ เปาโรหิตย์, ชญาพัฒน์ ทองปากน้ำ, อนุกูล บํารุงวงค์, ประไพศรี ศุภางค์ภร, และเถกิงศักดิ์ จันมาทอง. (2566). ผลของการใช้แอปพลิเคชันไลน์ “COVID Check” ต่อความรู้เรื่องโรคติดเชื้อโควิด-19 ในนักเรียนจ่าอากาศ ปีการศึกษา 2565. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 17(3), 1023-1034.
รัฐบาลไทย. (2568). แผนยุทธศาสตร์ชาติว่าด้วยการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น พ.ศ. 2568–2572. สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุภาพันธ์ จันทร์ศิริ, และเจริญชัย วงศ์วัฒน์กิจ. (2565). ประสิทธิผลของรูปแบบการให้ความรู้ผ่านโมบายเว็บแอปพลิเคชันต่อความรู้ในการดูแลสุขภาพทางเพศการป้องกันโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ และการตั้งครรภ์ไม่พร้อมในวัยรุ่นเป็นชาติพันธ์อาข่า จังหวัดเชียงราย. วารสารพยาบาลศาสตร์, 40(3), 1-13.
เสาวลักษณ์ ศรีดาเกษ, และเทพไทย โชติชัย. (2564). ความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันการตั้งครรภ์ในวัยเรียนและการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 37(1), 99-111.
สำนักอนามัยการเจริญพันธุ์. (2567). รายงานสถานการณ์การตั้งครรภ์ในวัยรุ่นของประเทศไทย ปี 2566. กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
หทัยรัตน์ ปุณโยปัษฎัมภ์. (2565). การดำเนินงานการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นของสถานศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 25(1), 77-92.
อภิญญา ยุทธชาวิทย์. (2562). ประสบการณ์การตั้งครรภ์ระหว่างเรียนของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วารสารทันตาภิบาล, 30(2), 25-40.
อาภัสสร อ้นวิเศษ และอุษา บิ้กกิ้นส์. (2566). นวัตกรรมการสื่อสารสุขภาพเพื่อการป้องกันและเฝ้าระวังโรคซึมเศร้า. วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม, 13(1), 39-56.
อัญชลี อ้วนแก้ว, สร้อย อนุสรณ์ธีรกุล, สุภาพักตร์ หาญกล้า, นงนุช บุญมาลา, กัตติกา วังทะพันธ์ และ วรนุช ไชยวาน. (2567). ผลของโปรแกรมป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อมต่อความรู้ ทัศนคติ และความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองในการป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อม ของนักศึกษาหญิงในสถาบันอุดมศึกษาแห่งหนึ่ง. วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 18(3), 891–903.
Nutbeam D. (2008). The evolving concept of health literacy. Social Science & Medicine, 67(12), 2072–2078. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2008.09.050
Smith, J., Brown, A., & Lee, C. (2020). Adolescent pregnancy prevention using digital platforms: A randomized controlled trial. Journal of Adolescent Health, 66(4), 421–428.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Boromarajonani College of Nursing Buddhachinaraj
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
