ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติงานตามบทบาทคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ ในการพัฒนาหน่วยบริการปฐมภูมิ จังหวัดสุโขทัย
คำสำคัญ:
ปัจจัยที่มีอิทธิพล, การปฏิบัติงานตามบทบาท, คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ, หน่วยบริการปฐมภูมิ, จังหวัดสุโขทัยบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวางครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปฏิบัติงานตามบทบาทและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติงานตามบทบาทคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอในการพัฒนาหน่วยบริการปฐมภูมิ จังหวัดสุโขทัย กลุ่มตัวอย่างคือคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอในจังหวัดสุโขทัย จำนวน 267 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีการปฏิบัติงานตามบทบาทคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอในการพัฒนาหน่วยบริการปฐมภูมิอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 70.0 มีคะแนนเฉลี่ย 106.04±13.57 (คะแนนเต็ม 125) และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติงานตามบทบาทคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอในการพัฒนาหน่วยบริการปฐมภูมิ จังหวัดสุโขทัย ได้แก่ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรที่เพียงพอ (β = 0.276) เจตคติเกี่ยวกับการพัฒนาหน่วยบริการปฐมภูมิ (β = 0.264) การสนับสนุนจากผู้บริหารระดับสูง (β = 0.175) และระยะเวลาการเป็นคณะกรรมการฯ (β = 0.137) ตามลำดับ ตัวแปรพยากรณ์ทั้ง 4 ตัว ร่วมกันพยากรณ์การปฏิบัติงานตามบทบาทคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอในการพัฒนาหน่วยบริการปฐมภูมิได้ร้อยละ 80.4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). นโยบายการพัฒนาคุณภาพการให้บริการด้านสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน. (2562). ยุทธศาสตร์และแผนพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิแห่งชาติ พ.ศ. 2561-2565. กระทรวงสาธารณสุข: นนทบุรี.
ธารทิพย์ ศรีสมัย และอารยา ประเสริฐชัย. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินงานระบบสุขภาพอำเภอ อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 5(2), 93-105.
ประเสริฐ ด้วงคำพัน. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อบทบาทของคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอในการพัฒนาหน่วยบริการปฐมภูมิจังหวัดบึงกาฬ. เข้าถึงได้จาก https://bkpho.moph.go.th/ssjweb
รัชนิกร อินทเชื้อ. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการสร้างเครือข่ายการจัดการศึกษาของโรงเรียนผู้สูงอายุ. เข้าถึงได้จาก https://repository.nida.ac.th/handle/662723737/5507.
ฤทธี เพ็ชรนิล. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติงานของคณะกรรมการระบบสุขภาพอำเภอในจังหวัดชุมพร. กรุงเทพฯ: คณะสาธารณสุขศาสตร์ สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วุฒินันต์ สุดบอนิจ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ จังหวัดยโสธร. วารสารสุขภาพและสื่งแวดล้อมศึกษา, 7(1), 89-95.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพและสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2556). การวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบันของระบบสร้างเสริมสุขภาพตามธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ และแนวโน้มในอนาคต . นนทบุรี.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย. (2568). รายงานการตรวจราชการกรณีปกติ รอบที่ 2 ปีงบประมาณ 2568. สุโขทัย: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย .
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงสาธารณสุข. (2553). ยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบสุขภาพระดับอำเภอ (District Health System: DHS). นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
สำนักบริหารการสาธารณสุข. (2557). คู่มือการพัฒนาระบบสุขภาพระดับอำเภอเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิต. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
สุรเกียรติ อาชานานุภาพ. (2554). การจัดการความรู้และการชื่นชมในงานสาธารณสุขระดับพื้นที่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.
สุรพงษ์ ลักษวุธ. (2564). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการดำเนินงานคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ (พชอ.) จังหวัดบึงกาฬ. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 14(3), 192–206.
อรรถวิทย์ วงศ์มณี และกิตติ เหลาสุภาพ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการปฏิบัติตามบทบาทของคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ ในเขตสุขภาพที่ 10. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 15(3), 169-183.
Bloom. (1975). Taxonomy of Education. New York: David McKay Company Inc.
Daniel. (1995). Biostatistics: A foundation for analysis in the health sciences. New York: Wiley & Sons.Rovinelli
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
