ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 เขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเกาะเคี่ยม อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา
คำสำคัญ:
ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2, พฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด, ความรอบรู้ด้านสุขภาพบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงพรรณามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ประชากรคือ ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีรายชื่อตามทะเบียนบ้านเขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเกาะเคี่ยม จำนวน 155 คน โดยใช้สูตรการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างของ Daniel เท่ากับ 116 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ คุณลักษณะส่วนบุคคล ความรอบรู้ด้านสุขภาพ พฤติกรรมสุขภาพ แบบสัมภาษณ์ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน และนำไปทดลองใช้เพื่อวิเคราะห์ค่าความเชื่อมั่นโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟ่าครอนบาค เท่ากับ 0.909 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05
ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า ความรอบรู้ด้านสุขภาพมีคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับสูง (69.83%) ( =2.67, S.D.=0.492) พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุมีคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับสูง (75.90%) ( =2.75, S.D.=0.347) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ การเข้าถึงข้อมูลสุขภาพและบริการ (r=0.203, P-value=0.029) การสื่อสารเกี่ยวกับโรคเบาหวาน (r=0.231, P-value=0.013) การรู้เท่าทันสื่อเกี่ยวโรคเบาหวาน (r=0.283, P-value=0.002) การตัดสินใจเลือกเพื่อแสดงพฤติกรรมในการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด (r=0.371, P-value<0.001) การจัดการตนเองเกี่ยวกับโรคเบาหวาน (r=0.450, P-value<0.001)
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2567). รายงานสถานการณ์โรคไม่ติดต่อเรื้อรังของประเทศไทย ปี 2567. กรุงเทพฯ.กระทรวงสาธารณสุข.
ปาริชาติ องอาจบริรักษ์, และ เกศกนก เสียงเพราะ. (2566). ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ในประเทศไทย. วารสารพยาบาลทหารบก, 24(2), 1–12.
ยะวิษฐา สุขวาสนะ, และคณะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความรอบรู้ด้านสุขภาพ พฤติกรรมการดูแลตนเองกับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2. ราชาวดีสาร.วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์, 10(1), 34–48.
ราตรี ทองคำ. (2565). ประสิทธิผลของการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 จังหวัดลพบุรี. Singburi Hospital Journal, 30(3), 86–99. Singburi Hospital Journal
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพังงา. (2568). ข้อมูลจากระบบ HDC (Health Data Center). สืบค้นจาก
https://hdc.moph.go.th [เข้าถึงเมื่อ 7 มกราคม 2569].
สุริยา ฟองเกิด, และคณะ. (2563). ความรอบรู้ทางสุขภาพและพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้และควบคุมไม่ได้. วารสารวิชาการสุขภาพภาคเหนือ, 7(2), 45–58.
เอกชัย รักสวย. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพกับพฤติกรรมดูแลสุขภาพของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(1), 77–91. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มข.
Best, John W. (1977). Research is Evaluation. (3rded). Englewood Cliffs: N.J. Prentice-Hall.
Bloom, B. S. (1971). Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student
Learning. McGraw-Hill.
Cronbach, Lee J. (1951). Essentials of Psychological Testing. 3rd ed. New York: Harper.
Daniel W.W. (2010). Biostatistics: Basic Concepts and Methodology for the Health Sciences. (9th ed). New York: John Wiley & Sons.
Nutbeam, D. (2000). Health literacy as a public health goal: A challenge for contemporary
health education and communication strategies into the 21st century. HEALTH
PROMOTION INTERNATIONAL, 15(3), 259–267. https://doi.org/10.1093/heapro/15.3.259
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
