ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะการระเบิดพลัง ความสามารถในการไม่ใช้ออกซิเจน ความสามารถในการใช้ออกซิเจน และร้อยละไขมันในร่างกาย ในนักกีฬามวยไทยเยาวชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
มวยไทยเป็นกีฬาต่อสู้ที่มีลักษณะการออกแรงเป็นช่วง ๆ และมีความหนักสูง ซึ่งต้องอาศัยการเคลื่อนไหวแบบระเบิดพลังอย่างซ้ำ ๆ โดยได้รับการสนับสนุนจากระบบพลังงานทั้งแบบไม่ใช้ออกซิเจนและแบบใช้ออกซิเจน แม้ว่าการศึกษาที่ผ่านมาได้อธิบายลักษณะทางสรีรวิทยาของนักกีฬาบางประการแล้ว แต่หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ศึกษาความสัมพันธ์เชิงบูรณาการระหว่างสมรรถนะของระบบประสาทและกล้ามเนื้อ ความสามารถในการไม่ใช้ออกซิเจน ความสามารถในการใช้ออกซิเจน และองค์ประกอบของร่างกายในนักกีฬามวยไทยเยาวชนยังมีอยู่อย่างจำกัด ดังนั้น การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะการระเบิดพลังของกล้ามเนื้อขาส่วนล่าง ความสามารถในการไม่ใช้ออกซิเจน ความสามารถในการใช้ออกซิเจน และร้อยละไขมันในร่างกาย ในนักกีฬามวยไทยระดับเยาวชนที่เข้าร่วมการแข่งขันในระดับประเทศ
กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬามวยไทยเยาวชน จำนวน 23 คน โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงภาคตัดขวาง สมรรถนะการระเบิดพลัง ประเมินด้วยการทดสอบการกระโดดสูงแนวดิ่ง ความสามารถในการไม่ใช้ออกซิเจน ประเมินด้วยการทดสอบ Wingate ระยะเวลา 30 วินาที ซึ่งรายงานค่ากำลังสูงสุดและกำลังเฉลี่ย ขณะที่ความสามารถในการใช้ออกซิเจน ประเมินจากค่าการใช้ออกซิเจนสูงสุด (VO₂max) ที่ประมาณค่าจากการทดสอบวิ่งแบบหลายช่วงในระยะ 20 เมตร และร้อยละไขมันในร่างกาย ประเมินจากการวัดความหนาของไขมันใต้ผิวหนัง 4 ตำแหน่ง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันพร้อมช่วงความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ผลการศึกษา พบว่าสมรรถนะการกระโดดสูงในแนวดิ่งมีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญกับกำลังสูงสุดจากการทดสอบ Wingate (r = 0.662, p = 0.001, 95%CI [0.344, 0.844]) ในขณะที่กำลังเฉลี่ยจากการทดสอบ Wingate มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับค่า VO₂max (r = 0.552, p = 0.006, 95%CI [0.181, 0.785]) นอกจากนี้ ร้อยละไขมันในร่างกายมีความสัมพันธ์เชิงลบกับทั้งกำลังสูงสุดจากการทดสอบ Wingate (r = −0.670, p < 0.001, 95%CI [−0.848, −0.356]) และค่า VO₂max (r = −0.609, p = 0.002, 95%CI [−0.816, −0.263]) ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าสมรรถนะการระเบิดพลัง ความสามารถในการไม่ใช้ออกซิเจน ความสามารถในการใช้ออกซิเจน และองค์ประกอบของร่างกาย มีแนวโน้มที่จะมีความสัมพันธ์กันในนักกีฬามวยไทยเยาวชน ทั้งนี้ ผลการศึกษาดังกล่าวเป็นการวิเคราะห์เชิงสหสัมพันธ์และไม่สามารถสรุปความเป็นเหตุและผลได้ ดังนั้น การพัฒนาสมรรถนะการระเบิดพลังและการควบคุมองค์ประกอบของร่างกายให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม อาจมีความเกี่ยวข้องกับความสามารถในการออกแรงที่มีความหนักสูงภายใต้รูปแบบการแข่งขันที่เป็นยก ๆ ของกีฬามวยไทย
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ถือเป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Cormie, P., McGuigan, M. R., & Newton, R. U. (2011). Developing maximal neuromuscular power: Part 1—Biological basis of maximal power production. Sports medicine, 41(1), 17-38. https://doi.org/10.2165/11537690-000000000-00000
Crisafulli, A., Vitelli, S., Cappai, I., Milia, R., Tocco, F., Melis, F., & Concu, A. (2009). Physiological responses and energy cost during a simulation of a Muay Thai boxing match. Applied Physiology, Nutrition, and Metabolism, 34(2), 143-150. https://doi.org/10.1139/H09-002
Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A., & Lang, A. G. (2009). Statistical power analyses using G* Power 3.1: Tests for correlation and regression analyses. Behavior research methods, 41(4), 1149-1160. https://doi.org/10.3758/BRM.41.4.1149
Franchini, E., Cormack, S., & Takito, M. Y. (2019). Effects of high-intensity interval training on Olympic combat sports athletes’ performance and physiological adaptation: A systematic review. Journal of Strength and Conditioning Research, 33(1), 242–252. https://doi.org/10.1519/JSC.0000000000002957
Gastin, P. B. (2001). Energy system interaction and relative contribution during maximal exercise. Sports Medicine, 31(10), 725–741. https://doi.org/10.2165/00007256-200131100-00003
Jones, R. M., Cook, C. C., Kilduff, L. P., Milanović, Z., James, N., & Sporiš, G. (2013). Relationship between repeated sprint ability and aerobic capacity in professional soccer players. The Scientific World Journal, 2013, 952350. https://doi.org/10.1155/2013/952350
McLaren, S. J., Macpherson, T. W., Coutts, A. J., Hurst, C., Spears, I. R., & Weston, M. (2018). The relationships between internal and external measures of training load and intensity in team sports: A meta-analysis. Sports Medicine, 48(3), 641–658. https://doi.org/10.1007/s40279-017-0830-z
Nikolaidis, P. T., Ingebrigtsen, J., Povoas, S. C. A., Moss, S., & Torres-Luque, G. (2016). Physical fitness and anthropometric characteristics in soccer players: Associations with body fat and performance. Journal of Human Kinetics, 53, 157–168. https://doi.org/10.1515/hukin-2016-0020
Rakholiya, P. A., & Gadesha, A. (2020). A study to correlate the vertical jump test and Wingate cycle test as a method to assess anaerobic power in football players. Indian Journal of Public Health Research & Development, 11(7), 602606. https://doi.org/10.37506/ijphrd.v11i7.10062
Sanders, G. J., Turner, Z., Boos, B., Peacock, C. A., Peveler, W., & Lipping, A. (2017). Aerobic capacity is related to repeated sprint ability with sprint distances less than 40 meters. Journal of Sports Medicine, 2017, 8476465. https://doi.org/10.1155/2017/8476465
Saraiva, B. T. C., Scarabottolo, C., Christofaro, D. G. D., Silva, G. C. R., Freitas Junior, I. F., Vanderlei, L. C. M., Ritti-Dias, R. M., & Milanez, V. F. (2021). Effects of 16 weeks of Muay Thai training on body composition of overweight/obese adolescents. Ido Movement for Culture. Journal of Martial Arts Anthropology, 21(3), 35–44. https://doi.org/10.14589/ido.21.3.6
Silva, J. J. R., Del Vecchio, F. B., Picanço, L. M., Takito, M. Y., & Franchini, E. (2011). Time-motion analysis in Muay Thai and kick-boxing amateur matches. Journal of Human Sport and Exercise, 6(3), 490–496. https://doi.org/10.4100/jhse.2011.63.02
Slimani, M., Chaabene, H., Miarka, B., Franchini, E., Chamari, K., & Cheour, F. (2017). Kickboxing review: Anthropometric, psychophysiological and activity profiles and injury epidemiology. Biology of Sport, 34(2), 185–196. https://doi.org/10.5114/biolsport.2017.65338
Spencer, M., Bishop, D., Dawson, B., & Goodman, C. (2005). Physiological and metabolic responses of repeated-sprint activities. Sports Medicine, 35(12), 1025–1044. https://doi.org/10.2165/00007256-200535120-00003
Sport Authority of Thailand. (2019). The physical fitness test and norms for youth athletes. Regional Sports Science Office, Region 3. (in Thai)
