การศึกษาผลของการออกกำลังกายเพื่อเพิ่มความมั่นคงของกระดูกสะบักแบบประยุกต์ ต่อความเจ็บปวด ดัชนีการสูญเสียสมรรถภาพข้อไหล่ และช่วงการเคลื่อนไหวของข้อไหล่ในผู้ป่วยกลุ่มอาการปวดบริเวณข้อไหล่ของ โรงพยาบาลหนองคาย

บทคัดย่อ

      การศึกษานี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (randomized clinical trial) แบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลอง (two-group pretest-posttest design) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการออกกำลังกายเพื่อเพิ่มความมั่นคงของกระดูกสะบักแบบประยุกต์ต่อระดับความปวด การสูญเสียสมรรถภาพ และช่วงการเคลื่อนไหวของข้อไหล่ในผู้ป่วยที่มีอาการปวดข้อไหล่ โรงพยาบาลหนองคาย จำนวน 66 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 33 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการรักษาทางกายภาพบำบัดแบบเดิม ส่วนกลุ่มทดลองได้รับการรักษาเช่นเดียวกับกลุ่มควบคุมร่วมกับโปรแกรมการออกกำลังกายเพื่อเพิ่มความมั่นคงของกระดูกสะบักแบบประยุกต์ จำนวน 8 ท่า ทั้งสองกลุ่มได้รับการรักษา 2 ครั้งต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 6 สัปดาห์ ประเมินผลก่อนและหลังการทดลองด้วย Visual Analogue Scale (VAS), Shoulder Pain and Disability Index (SPADI) และช่วงการเคลื่อนไหวของข้อไหล่ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา, Chi-square test, independent samples t-test, Mann–Whitney U test และ Wilcoxon signed-rank test ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีค่ามัธยฐานระดับความปวด VAS เท่ากับ 4.0 คะแนน ต่ำกว่ากลุ่มควบคุมที่มีค่ามัธยฐาน 5.0 คะแนนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=.002) สำหรับคะแนน SPADI ทั้งสองกลุ่มมีคะแนนลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) ด้านช่วงการเคลื่อนไหวของข้อไหล่ ทั้งสองกลุ่มมีช่วงการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในหลายทิศทาง โดยเฉพาะ flexion, external rotation และ internal rotation