The effectiveness of using cognitive behavioral therapy programs by family involvement in alcohol drinking behavior patients with alcohol dependence Phonsawan Hospital Nakhon Phanom Province
Keywords:
alcohol addiction patients, cognitive behavioral therapy, family involvementAbstract
This study was quasi experiment research aimed to study the effects of a cognitive-behavioral therapy program with family participation on alcohol drinking behavior in alcoholic patients. Study among patients with alcohol addiction who received services at Rung Arun Clinic. Phonsawan Hospital Study during January - March 2024, number of 35 people, comparing before and after, 1 group type. The tool used in the research was a general information questionnaire. Assessment of alcohol drinking behavior in patients with alcohol dependence. Satisfaction assessment form for patients with alcohol addiction Satisfaction questionnaire of nursing personnel. Analyze general information Alcohol drinking behavior of patients with alcohol dependence Satisfaction of patients with alcohol addiction Satisfaction of nursing personnel and the possibility of using a cognitive-behavioral therapy program with family involvement to reduce drinking behavior in alcoholic patients. Using descriptive statistics to find frequencies, percentages, means, and standard deviations. Differences were tested for comparison using Paired t-test statistics.
Results : It was found that 1) The alcohol drinking behavior of patients with alcohol dependence after the experiment had a higher mean score than before the experiment. Statistically significant at the 0.05 level. 2) Satisfaction of patients with alcohol dependence with the cognitive-behavioral therapy program with family participation on alcohol drinking behavior in patients with alcohol dependence. It was found that after The experiment had a higher mean score than before the experiment. Statistically significant at the 0.05 level. 3) Satisfaction of nursing personnel with the cognitive-behavioral therapy program with family participation on alcohol drinking behavior in alcoholic patients. It was found that after developing the system The mean value was significantly increased than before the system development at 0.05. 4) The possibility of using a cognitive-behavioral therapy program with family involvement to reduce alcohol drinking behavior in addicted patients. Alcohol of nursing personnel It was found that after developing the system, there was a 100 percent possibility of personnel using the program.
References
World Health Organization. (2013). Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013-2020. Geneva: World Health Organization; 65-70
World Health Organization. (2019). Global status report on alcohol and health 2018. World Health Organization. Retrieved March 20, 2019, from https:/apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/ 274603/9789241565639 -eng.pdf
โสภิต นาสืบ และอรทัย วลีวงศ์. (2560). สำนักวิจัยนโยบายสร้างเสริมสุขภาพ (สวน.) ศูนย์วิจัย ปัญหาสุรา. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2565 จาก http://thaincd.com/document/ doc/meeting-seminar/download1no502.pdf
อธิบ ตันอารีย์และพลเทพ วิจิตรคุณากร. (2562). สถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และดัชนีความ เสี่ยงต่อปัญหาแอลกอฮอล์ของจังหวัดในประเทศไทย: ข้อมูลสำรวจ พ.ศ. 2560. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข. 13(4): 353-367.
วารีพร ชูศรี, บุตรี โรจน์พงศ์, จุฑามาศ พรหมมนตรีและสรัญณี อุเส็นยาง. (2561). ผลกระทบต่อครอบครัวจากการดื่มสุราของผู้ป่วยโรคติดสุราที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลใน เขตจังหวัดสงขลา. สงขลา: ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
ธิษณามา โพธิ์งาม และเพ็ญพักตร์ อุทิศ. (2561). ผลของโปรแกรมการบำบัดสัมพันธภาพของคู่สมรส แบบสั้นต่อพฤติกรรมการดื่มสุราในผู้ป่วยโรคติดสุรา. วารสารพยาบาลทหารบก, 19, 450-458.
กัลฐิพร ชัยประทานพงษ์และเรืองศิริ ภานุเวศ. (2566). ประสิทธิผลของการบําบัดทางจิตสังคมด้วยโปรแกรมสติบําบัด ต่อระดับปัญหาการดื่มสุรา และระยะเวลาการกลับไปเสพติดสุราซ้ำของผู้ป่วยโรคติดสุราที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยจิตเวช โรงพยาบาลหนองบัวลำภู. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(1), 258-275.
Sellman, J. D., Sullivan, P. F., Dore, G. M., Adamson, S. J., & MacEwan, I. (2001). A Randomized controlled trial of motivational enhancement therapy (MET) for mild to moderate alcohol dependence. Journal of Studies on Alcohol 2001; 62(3): 389 – 96.
บุปผา ศิริรัศมี, จรรยา เศรษฐบุตร, และเบญจา ยอดดำเนิน-แอ็ตติกจ์. (2544). จริยธรรมสำหรับการศึกษาวิจัยในคน. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม.
นุจรินทร์ บัวละคร, รังสิมันต์ สุนทร ไชยาและสารรัตน์ วุฒิอาภา. (2560). ผลของโปรแกรมการ บำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจ โดยครอบครัวมีส่วนร่วมต่อความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยในโรคร่วมจิตเภทและสุรา, (No. 138194). มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
บุษกร วรากรอมรเดช, มรรยาท รุจิวิชชญ์และชมชื่น สมประเสริฐ. (2560). ผลของการใช้โปรแกรมการสร้างจินตนาการร่วมกับการบําบัดความคิดและพฤติกรรมต่อการป้องกันพฤติกรรมการติดซซ้ำในผู้ป่วยติดสุรา. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 31(3), 45-57.
Miller, W.R. & Rollnick, S. (1995). Motivational interviewing: What is MI?. Behavior and cognitive psychotherapy, Retrieved from: Http://M Motivational Interview.drg/clinical/interaction.html.
กนกวรรณ พวงมาลีประดับ, สมบัติ สกุลพรรณ์ และดาราวรรณ ต๊ะปินตา. (2563). ประสิทธิผลของโปรแกรมการบำบัดทาง ความคิดและพฤติกรรมในผู้ป่วยโรคติดสุรา โรงพยาบาลธัญญารักษ์แม่ฮ่องสอน. พยาบาลสาร, 47(2), 297-309.
