Development of psychiatric patient care system by the network partners of Loei Province.
Keywords:
system development, psychiatric patients, network partnersAbstract
This research study the system and the development as well as the outcomes of the provincial network's mental health patient care system. The objectives are to investigate the issues surrounding the provision of psychiatric patient care in Loei Province. The information is collected from multidisciplinary team including 48 members from Loei Province's network and 380 relatives of psychiatric patients. Both the satisfaction and quality assessment forms for mental health services are used to gather data. Pairing t-test statistics with t-test values, mean difference values, 95% confidence interval values, and p-values are used to assess descriptive and comparative data for satisfaction scores. While content analysis is used to analyze the qualitative material.
According to the findings, 1) there are four main areas where there are issues with mental health care delivery, such as promoting and preventing mental health problems in patients, developing a system of care that meets their needs in terms of quality, developing a surveillance system for patients, and establishing network partner participation 2) These results have clarified the functions network's of multidisciplinary team and the mental health care system for patients who pose a high risk of violence. 3) The provincial network partners' development of the patient care system discovered that, as measured by the Department of Mental Health's KPIs, the performance of mental health services has improved, with the exception of patients with schizophrenia who use the service and get ongoing care, patients with depression who get well (remission), and patients with psychiatric illnesses that put them at high risk of violence (SMI-V) who start treatment and continue to get care. The multidisciplinary team's and the patients' families' satisfaction levels are shown to be significantly different before and after the development. The multidisciplinary team's satisfaction scores are mean diff. = 34.60, 95%CI: 20.40 - 40.32, P<.01 and the relatives' satisfaction ratings for the patients are with a 95% confidence interval of 24.42 to 42.28 and a p-value of less than.01, respectively.
References
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. รายงานสถิติผู้ป่วยจิตเวชประจำปี 2564. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต; 2565.
วิชัย เอกพลากร, สมพร เตชะงามสุวรรณ. ผลกระทบของโควิด-19 ต่อสุขภาพจิตคนไทย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 2564;66(2):195-211.
สมชาย จักรพันธุ์. โรคจิตเภท: การวินิจฉัยและการรักษา. กรุงเทพฯ: โรงพยาบาลศรีธัญญา; 2563.
นิตยา ตันตินาครินทร์. ภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุไทย: การศึกษาระดับชาติ. วารสารสาธารณสุขศาสตร์. 2565;52(1):45-58.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงสาธารณสุข. สถิติสาธารณสุข พ.ศ. 2564. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2565.
มาโนช หล่อตระกูล, ปราโมทย์ สุคนิชย์. ตำราจิตเวชศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล; 2563.
World Health Organization. The ICD-10 classification of mental and behavioural disorders: Clinical descriptions and diagnostic guidelines. Geneva: World Health Organization; 2019.
Tandon R, Gaebel W, Barch DM, et al. Definition and description of schizophrenia in the DSM-5. Schizophr Res. 2013;150(1):3-10.
National Institute for Health and Care Excellence. Psychosis and schizophrenia in adults: prevention and management. London: NICE; 2020.
American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders. 5th ed. Arlington, VA: American Psychiatric Association; 2013.
Malhi GS, Mann JJ. Depression. Lancet. 2018;392(10161):2299-2312.
Craske MG, Stein MB. Anxiety. Lancet. 2016;388(10063):3048-3059.
Bandelow B, Michaelis S, Wedekind D. Treatment of anxiety disorders. Dialogues Clin Neurosci. 2017;19(2):93-107.
Walsh R. Lifestyle and mental health. Am Psychol. 2011;66(7):579-592.
Wang PS, Berglund P, Olfson M, et al. Failure and delay in initial treatment contact after first onset of mental disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Arch Gen Psychiatry. 2005;62(6):603-
กรมสุขภาพจิต. รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2559 [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข; 2559 [เข้าถึงเมื่อ 11 ต.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://www.dmh.go.th/report/
โรงพยาบาลจิตเวชเลยราชนครินทร์. แบบรายงานผลปฏิบัติงานสำหรับผู้บริหารของกรมสุขภาพจิต 2567 [อัดสำเนา]. เลย: โรงพยาบาลจิตเวชเลยราชนครินทร์; 2567.
World Health Organization. Framework for action on interprofessional education & collaborative practice. Geneva: WHO; 2010.
Kemmis S, McTaggart R. The Action research planner. 3rd ed. Victoria: Deakin University Press; 1998.
Bucha P, Sangduang N. Research and Development: Process and Application. 2021;1(1):77-89. Thai.
วะสี ป, วัฒนศิริธรรม พ. เทคนิคการวางแผนแบบมีส่วนร่วม AIC. กรุงเทพฯ: สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา; 2542.
World Health Organization. Framework for action on interprofessional education & collaborative practice. Geneva: WHO; 2010.
Morgan DL. Focus Groups as Qualitative Research. 2nd ed. Thousand Oaks: SAGE Publications; 1997.
Krejcie RV, Morgan DW. Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 1970;30(3):607-10.
ปิยวัฒน์ ผิวเรืองนนท์ และสกุลรัตน์ ทองจันทร์. แนวทางการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินที่มีความเสี่ยงสูงต่อการก่อความรุนแรงโดยการมีส่วนร่วม ของทีมสหวิชาชีพและภาคีเครือข่ายชุมชน อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิชาการทางการพยายบาลและวิทยาศาสตร์สุขภาพ. 2567;1(4):185-198.
เสาวณีย์ จันทร์ฉาย. ผลลัพธ์การดูแลผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังกลุ่มเสี่ยงในเครือข่ายโรงพยาบาลนครปฐม. วารสารแพทย์เขต 4-5. 2565 ; 41(2) : 221–232.
ทิวาวรรณ ปิยกุลมาลา และธีรพัฒน์ สุทธิประภา. การพัฒนาระบบบริการสุขภาพจิตจากนโยบายสู่การปฏิบัติ. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2563; 29(2): 293 - 302
สุภาพร จันทร์สาม. การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชแบบไร้รอยต่อเขตบริการจังหวัดยโสธร. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2565; 31( ฉบับเพิ่มเติม): S74 -S84
ชัยวุฒิ สุขสมานวงศ์. การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่มีความเสี่ยงต่อการก่อความรุนแรง โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนอําเภอจะนะ จังหวัดสงขลา .วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา. 2566; 8(4): 374-383.
