THE EFFECTS OF A PARTICIPATORY PROGRAM ON DRUG PREVENTION BEHAVIOR MODIFICATION AMONG FAMILIES OF PERSONS WITH SUBSTANCE USE DISORDER IN NAI MUEANG SUB-DISTRICT, MUEANG DISTRICT, KHON KAEN PROVINCE
Keywords:
participatory program, family caregivers, community participation, drug-prevention behaviors, Khon KaenAbstract
This quasi-experimental study evaluated the effectiveness of a participatory program on knowledge, family and community participation, and drug-prevention behaviors among families caring for persons with drug problems in Mueang District, Khon Kaen Province, Thailand. Seventy-two primary family caregivers were purposively recruited and assigned to an intervention group (n=36) and a comparison group (n=36). The intervention group received an 8-week participatory program, whereas the comparison group received usual services. Data were collected at baseline and week 8 using a four-part questionnaire covering demographics, knowledge, family and community participation, and drug-prevention behaviors. Descriptive statistics, paired t-tests, and independent t-tests were applied with a significance level of 0.05.
Result: At baseline, there were no significant differences between groups. After the intervention, the intervention group scored significantly higher than the comparison group in knowledge (mean difference=3.45; 95% CI 2.66–4.21; p<0.001), participation (9.28; 95% CI 8.18–10.37; p<0.001), and preventive behaviors (5.61; 95% CI 4.46–6.75; p<0.001). Within-group analysis showed significant improvements in the intervention group across all outcomes.
References
United Nations Office on Drugs and Crime.(2025). World Drug Report 2025: Over 300 million people used drugs in 2023, while cocaine hits new high [Internet]. 2025 [cited 2025 Feb 11]. Available from: https://www.unodc.org.
กระทรวงสาธารณสุข.(2565). ความสำคัญนโยบายแก้ไขปัญหายาเสพติด. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
สุขุมาภรณ์ บุญญาสุ.(2567). ผลของแรงจูงใจการให้คุณค่าและแรงสนับสนุนทางสังคมต่อการป้องกันการเสพซ้ำในผู้ติดยาเสพติด. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต. 2567;38(1):13-24.
ฉวีวรรณ สาระบุตร, สุขุมาภรณ์ บุญญาสุ.(2566). ผลของการให้คุณค่าและแรงสนับสนุนทางสังคมร่วมกับการเสริมพลังเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ยาเสพติด. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน. 2566;8(3):1038-1047.
ดาราวรรณ มณีกุลทรัพย์.(2566). การพัฒนารูปแบบการบำบัดฟื้นฟูผู้ติดสารเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน โรงพยาบาลนาแก จังหวัดนครพนม. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน. 2566;8(3):549-557.
ทิพากร วงศ์คำปั่น, นิธิพัฒน์ เมฆขจร.(2565). ผลของโปรแกรมการให้การปรึกษากลุ่มแบบผสมผสานต่อความตั้งใจที่จะเลิกใช้ยาเสพติดในกลุ่มผู้ป่วยยาเสพติด. วารสารจิตวิทยา. 2565;20(1):1-12.
จันทรา มณีฉาย และคณะ.(2565). การเสริมพลังอำนาจชุมชนกับบทบาทของศูนย์ปฏิบัติการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กรณีศึกษา: ตำบลท่าชนะ อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Cobb S.(1976). Social support as a moderator of life stress. Psychosom Med. 1976;38(5):300-314.
กระทรวงสาธารณสุข.(2568). สรุปผลการดำเนินงานบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดของจังหวัดขอนแก่น ปี 2567. ขอนแก่น: กระทรวงสาธารณสุข.
Greenberg JS, Gold SN.(1994). The art of helping: an introduction to life skills. 6th ed. Boston: Allyn & Bacon.
นิภาวรรณ ตติยนันทพร.(2565). ผลของการมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชนในการป้องกันและบำบัดยาเสพติด อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน. 2565;7(1):102-113.
สุวิทย์ สลามเต๊ะ.(2561). การพัฒนาหลักสูตรการฝึกอบรมภาวะผู้นาเด็กและเยาวชนของศาลเยาวชนและครอบครัวเพื่อการป้องกันการติดยาเสพติด. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 2561;12(29): 93-106.
ศุภชัย นวลสุทธิ์ และคณะ.(2565). ผลของโปรแกรมประยุกต์การบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจต่อความพร้อมในการเปลี่ยนแปลงและความต้องการการรักษาของผู้ป่วยยาเสพติดที่ต้องเข้ารับการบำบัดเป็นครั้งแรก. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์. 2565;42(2):163-177.
Caplan G.(1974). Support systems and community mental health: lectures on concept development. New York: Behavioral Publications.
Berkman LF, Syme LS.(1979). Social networks, host resistance, and mortality: a nine-year follow-up study of Alameda County residents. Am J Epidemiol. 1979;109(2):186-204.
Bandura A.(1985). Self-efficacy: the exercise of control. New York: W H Freeman.
Ajzen I.(1985). From intentions to actions: a theory of planned behavior. In: Kuhl J, Beckmann J, editors. Action control: from cognition to behavior. Berlin: Springer; 1985. p. 11-39.
เทอดศักดิ์ เนียมเปีย และวุฒิชัย จริยา. (2563). ผลของโปรแกรมสริมสร้างพลังต้านการเสพยาบ้าต่อความตั้งใจเลิกเสพยาบ้าของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดพิษณุโลก. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา. 2563;13(1): 700-708.
