The Effectiveness of a Health Education Program in Stroke Patients Admitted to Khian Sa Hospital.
Keywords:
Health Education Program, Recurrent Stroke Prevention, Health Belief Model, Perceived Risk Factors, Prevention BehaviorAbstract
This quasi-experimental research aimed to investigate the effectiveness of a Health Education Program, applied using the Health Belief Model (HBM), on perceived risk factors, perceived benefits, and recurrent stroke prevention behaviors among inpatients at Khiansa Hospital. The study sample consisted of 60 first-time stroke patients purposefully selected and divided into two groups: 30 in the experimental group who received the 6-session Health Education Program, and 30 in the control group who received standard nursing care. The research instruments included the 6-activity Health Education Program and a 4-part questionnaire, with the reliability of the dependent variables exceeding 0.80. Data analysis employed descriptive statistics, Paired t-test, and In dependent t-test.
The results revealed that: 1) After participating in the program, the experimental group had significantly higher mean scores for perceived risk factors (M=12.13) and perceived benefits (M=11.76) compared to baseline (M=9.96 and M=9.06, respectively) (p<.05). 2) The experimental group demonstrated a significant increase in mean scores for recurrent stroke prevention behaviors (M=33.03) after the intervention, compared to baseline (M=28.00) (p < .05). and 3) Post-test analysis showed that the experimental group achieved significantly higher mean scores for perceived risk factors, perceived benefits, and recurrent stroke prevention behaviors than the control group (p < .05 for all variables).
References
World Health Organization.(2021). WHO definition of stroke. Geneva: WHO; 2021. Available from: https://www.who.int
สถาบันประสาทวิทยา.(2550). แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับโรคหลอดเลือดสมองในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.
World Stroke Organization.(2022). Global stroke fact sheet 2022. Geneva: WSO; 2022. Available from: https://www.world-stroke.org
กรมควบคุมโรค.(2566). รายงานสถานการณ์โรคหลอดเลือดสมอง ประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ.(2565). รายงานผู้พิการจากโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (NCDs) ประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
Feigin VL, Stark BA, Johnson CO, Roth GA, Bisignano C, Abady GG, et al.(2021). Global, regional, and national burden of stroke and its risk factors, 1990–2019: A systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2019. Lancet Neurol. 2021;20(10):795–820.
Campbell BCV, Khatri P, Group SI.(2019). Stroke recurrence: Current concepts, evidence, and research priorities. Stroke. 2019;50(7):1903–12. doi:10.1161/STROKEAHA.119.025421
Becker MH, Maiman LA.(1988). Health belief model. In: Glanz K, Lewis FM, Rimer BK, editors. Health behavior and health education: Theory, research, and practice. San Francisco, CA: Jossey-Bass; 1988. p. 153–72.
โรงพยาบาลเคียนซา.(2568). ข้อมูลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง จำนวน 72 คน ณ วันที่ 31 กรกฎาคม 2568. สุราษฎร์ธานี: โรงพยาบาลเคียนซา; 2568.
Best JW.(1977). Research in education. 3rd ed. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
รัตน์ศิริ ทาโต.(2561). การสร้างและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
เสาวลักษณ์ ถาวรกฤษ.(2566). ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของกลุ่มเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมอง. ตราด: โรงพยาบาลตราด; 2566. Available from: https://trathospital.go.th/KM/TempDoc/temp_4225.pdf
ปรีดี ยศดา.(2561). ผลของโปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมป้องกันโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช; 2561.
ดวงมาลย์ คำหม่อม.(2563). ประสิทธิผลโปรแกรมเสริมสร้างความรู้และทักษะของผู้ดูแลในการดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โรงพยาบาลแพร่. วารสารโรงพยาบาลแพร่. 2563;28(1):92-106.
หนึ่งนุช บุตรวัง.(2566). การศึกษาเปรียบเทียบผลของโปรแกรมส่งเสริมทักษะผู้ดูแลต่อความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันและภาวะแทรกซ้อนของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง หอผู้ป่วยอายุรกรรมหญิง โรงพยาบาลวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร. สกลนคร: กระทรวงสาธารณสุข; 2566. Available from: https://skko.moph.go.th/dward/document_file/oa/research_file_name/20240223155156_842274824.pdf
นิตยา กระจ่างแก้ว.(2567). ผลของโปรแกรมการฝึกทักษะผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะพึ่งพิงขณะอยู่ในโรงพยาบาล. เชียงใหม่: โรงพยาบาลประสาทเชียงใหม่; 2567. Available from: https://www.cmneuro.go.th/TH/
