Effects of the Health Belief Model Program on Caregiving Behaviors of Caregivers of Children with Acute Gastroenteritis, Trang Hospital
Keywords:
Health Belief Model, Caregiving Behavior, Caregiver, Acute GastroenteritisAbstract
This quasi-experimental study employed a two-group pretest-posttest design to examine the effects of a Health Belief Model (HBM)-based program on caregiving behaviors among caregivers of children with acute gastroenteritis at Trang Hospital, Thailand. The sample consisted of 42 caregivers of children diagnosed with acute gastroenteritis admitted to the Pediatric Ward of Trang Hospital between June and September 2024. Participants were randomly assigned into an experimental group (n = 21) and a control group (n = 21) using simple random sampling. Research instruments included a demographic questionnaire, a caregiving behavior questionnaire, and the HBM-based program. Data were analyzed using descriptive statistics, independent t-test, and paired t-test.
The results revealed that after the intervention, the experimental group had significantly higher mean caregiving behavior scores compared to before the intervention (t = 6.228, p < 0.001) and also demonstrated significantly higher scores than the control group (t = 12.590, p < 0.001). These findings indicate that the HBM-based program is effective in promoting caregiving behaviors among caregivers of children with acute gastroenteritis. Therefore, this program should be integrated into standard nursing practice to enhance caregiver competence and potentially reduce hospital readmission rates.
References
World Health Organization. The treatment of diarrhea: a manual for physicians and other senior health workers. Geneva: World Health Organization; 1995.
สมาคมกุมารเวชศาสตร์ทางเดินอาหารและตับ. แนวทางเวชปฏิบัติการดูแลรักษาโรคท้องร่วงเฉียบพลันในเด็ก. นนทบุรี: แพทยสภา; 2562.
ธิติมา สุขเลิศตระกูล. การพยาบาลเด็กที่มีภาวะไม่สมดุลอิเล็กโทรไลต์. วารสารพยาบาลสาร. 2561;45(4):240-52.
กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. รายงานสถานการณ์โรคติดต่อ จังหวัดตรัง ปี 2557-2561. ตรัง: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดตรัง; 2562.
โรงพยาบาลตรัง. สถิติผู้ป่วยในผู้ป่วยกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลตรังประจำปี 2559-2561. ตรัง: กลุ่มงานเวชระเบียน โรงพยาบาลตรัง; 2562.
Becker MH. The Health Belief Model and personal health behavior. Health Educ Monogr. 1974;2(4):324-473.
Rosenstock IM. Historical origins of the Health Belief Model. Health Educ Monogr. 1974;2(4):328-35.
Owiti BA, Asweto CO, Oyieke JA, Aluoch JR, Obonyo CO. Dehydration knowledge and diarrheal perception are predictors of diarrheal home management: a cross-sectional study of caregivers in West Seme, Kisumu County, Kenya. Am J Public Health Res. 2021;9(2):57-62. doi:10.12691/ajphr-9-2-3.
Abate BB, Zemariam AB, Wondimagegn A, Abebe GK, Araya FG, Kassie AM, et al. Knowledge, attitude and practice of home management of diarrhea among under-five children in East Africa: a systematic review and meta-analysis. PLoS One. 2024;19(2):e0298801. doi:10.1371/journal.pone.0298801.
Emea MK, Lawal SA. Effect of health education intervention on diarrhea prevention practices among mothers of under-five children in Abia State, Nigeria. Int J Public Health Pharm Pharmacol. 2023;8(2):28-43.
Tola HH, Tol A, Shojaeizadeh D, Garmaroudi G. Tuberculosis treatment adherence and its association with perceived benefits and barriers among patients: application of the Health Belief Model. BMC Public Health. 2021;21(1):1953. doi:10.1186/s12889-021-11913-9.
พรรณี ยาท้วม. ผลของโปรแกรมแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพในการส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อของผู้ป่วยวัณโรค. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิและสาธารณสุข. 2567;2(2):94-106.
อรวรรณ หล้าสวัสดิ์. ผลของโปรแกรมการสอนต่อความรู้และการปฏิบัติของผู้ดูแลในการดูแลเด็กโรคอุจจาระร่วงเฉียบพลัน. Nursing Science Journal of Thailand. 2562;37(3):63-78.
