Development of a Home Visit Model for Psychiatric and Substance-Use Patients with Violent Behaviors to Prevent Relapse through Network Partner Participation, Selaphum District, Roi Et Province
Keywords:
home visit, psychiatric and substance-use patients with violent behaviors, relapse, network partner participation, participatory action researchAbstract
This participatory action research aimed to examine the situation, develop a home visit model for psychiatric and substance-use patients with violent behaviors to prevent relapse through network partner participation in Selaphum District, Roi Et Province, and evaluate the model's effects on violent behavior, relapse, community functional recovery, participation, and satisfaction. The samples were 29 psychiatric and substance-use patients with violent behaviors and 20 network partners from seven sectors. The study followed the PAOR cycle of planning, action, observation, and reflection. Data were collected using the Overt Aggression Scale (OAS), a community chronic-psychiatric follow-up form, a relapse record, participation and satisfaction questionnaires, focus group discussions, and in-depth interviews, and analyzed using descriptive statistics, the Wilcoxon signed-rank test, and content analysis.
The study produced the SMI-V Integrated Home Visit Model, comprising a three-level coordination structure, a nine-step risk-based care process using color-group stratification, and a case manager as the coordinating core. After implementation, patients' mean OAS scores decreased significantly from 2.55 to 0.10 (p < .001), community 10-domain follow-up scores decreased significantly (p < .001), and only 3.45% relapsed within six months. Overall network partner participation was at a high level (mean = 4.50), and satisfaction among patients/families and network partners was high to highest (means = 4.49 and 4.60, respectively).
References
World Health Organization.(2022). World mental health report: transforming mental health for all [Internet]. Geneva: WHO; 2022 [cited 2026 Sep 18]. Available from: https://iris.who.int/handle/10665/356119
กรมสุขภาพจิต.(2563). คู่มือระบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่มีความเสี่ยงสูงต่อการก่อความรุนแรงสำหรับสถาบัน/โรงพยาบาลสังกัดกรมสุขภาพจิต. กรุงเทพฯ: บริษัท พรอสเพอรัสพลัส จำกัด; 2563.
กรมสุขภาพจิต.(2566). มาตรฐานการปฏิบัติงานการดูแลผู้ป่วยจิตเวชและยาเสพติดที่มีความเสี่ยงสูงต่อการก่อความรุนแรง (V-Care) [อินเทอร์เน็ต]. กรมสุขภาพจิต; 2566 [สืบค้นเมื่อ 18 ก.ย. 2569]. เข้าถึงจาก: https://mhso.dmh.go.th/fileupload/202303011999699913.pdf
United Nations Office on Drugs and Crime.(2014). Guidance for community-based treatment and care services for people affected by drug use and dependence. Vienna: UNODC; 2014.
สำนักการพยาบาล.(2556). การเยี่ยมบ้านและการพยาบาลผู้ป่วยที่บ้าน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย; 2556.
Intagliata J.(1982). Improving the quality of community care for the chronically mentally disabled: the role of case management. Schizophr Bull. 1982;8(4):655-74.
Stein LI, Test MA.(1980). Alternative to mental hospital treatment. I. Conceptual model, treatment program, and clinical evaluation. Arch Gen Psychiatry. 1980;37(4):392-7.
World Health Organization.(2021). Guidance on community mental health services: promoting person-centred and rights-based approaches [Internet]. Geneva: WHO; 2021 [cited 2026 Sep 18]. Available from: https://iris.who.int/handle/10665/341648
Gubman GD, Tessler RC.(1987). The impact of mental illness on families: concepts and priorities. J Fam Issues. 1987;8(2):226-45.
กิตติศักดิ์ สงวนแพง.(2567). การพัฒนารูปแบบการบำบัดและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดโดยอาศัยการมีส่วนร่วมของชุมชน (CBTx) ในตำบลนาแซง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารโรงพยาบาลหนองคาย 2567;1(1).
Kemmis S, McTaggart R.(1988). The action research planner. 3rd ed. Melbourne: Deakin University Press; 1988.
ญภา ภัคฐิติพันธ์, สิรินทร เลิศคูพินิจ.(2567). การพัฒนาแนวปฏิบัติการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวชแบบมีส่วนร่วมในชุมชน. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน 2567;9(6):80-90.
ศรุตา ช่อไสว.(2568). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชจากยาเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการแพทย์และสาธารณสุข เขตสุขภาพที่ 3 2568:231-45.
นวรัตน์ ธรรมรัตน์โศภณ.(2568). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชในชุมชนที่มีความเสี่ยงสูงต่อการก่อความรุนแรงของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาสุขภาพและคุณภาพชีวิต 2568;5(2):1-14.
ภัครินทร์ ชิดดี, สุจริต ทุมจันทร์, เพชรศรี สารรัตน์, อัชรา พิลาทอง, พิสมัย ทิพย์วารี, ดาราพร สิงห์ทอง.(2563). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวช โรงพยาบาลอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2563;29(3):489-96.
อัศราวุธ ใจหาญ, วิภาดา ปาลศรี.(2569). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชแบบมีส่วนร่วมของชุมชนอย่างไร้รอยต่อ ในอำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ 2569;11(1):237-49.
กนกศรี จาดเงิน, ศิพัฒน์กร เชื่อภักดี.(2563). การพัฒนากระบวนการดูแลผู้ป่วยจิตเวชในชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายสุขภาพชุมชน ตำบลบางปะกง. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน 2563;5(2):78-85.
พรนิภา ไมตรีแพน, รัฐบัณฑิต ไมตรีแพน.(2567). การพัฒนารูปแบบประสบการณ์การดูแลตนเองของผู้ป่วยจิตเวชไม่ป่วยซ้ำ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน รพ.สต.บ้านหนองบัวสันตุ อำเภอยางสีสุราช จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม 2567;8(17):152-64.
สายสุดา โภชนากรณ์.(2563). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ. วารสารวิชาการและวิจัยยาเสพติด 2563;1(1):88-101.
ภิรญา พินิจกลาง, กาญจนา จันทะนุย, พิศสมัย ไลออน, ปรมาภรณ์ ดานา.(2563). การพัฒนาแนวทางการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยที่มีปัญหาซับซ้อนโดยชุมชนมีส่วนร่วม รพ.สต.สุขสำราญ อำเภอยางสีสุราช จังหวัดมหาสารคาม. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน 2563;5(3):111-18.
