Effects of the self-efficacy enhancement program in disease control behaviors among stage 3 chronic kidney disease patients at Banthi Hospital, Banthi District, Lamphun Province
Keywords:
Self-Efficacy Enhancement Program, Disease control behaviors, Chronic kidney diseaseAbstract
A quasi-experimental, two-group pretest-post-test design aimed to investigate the effect of a self-efficacy enhancement program on disease control behaviors among patients with stage 3 chronic kidney disease (CKD) in the out-patient-department of Banthi Hospital. Sixty samples were divided into two groups: an experimental group and a comparison group, with 30 in each, through purposive random sampling. The experimental group participated in a Self-Efficacy Enhancement Program for 9 weeks, while the comparison group received routine care. Data collection tools included 1) a demographic data recording form, 2) disease control behaviors questionnaire, and 3) self-efficacy questionnaire. The experimental tool was the self-efficacy enhancement program. Data were analyzed by using descriptive statistics, paired t-test, and independent t-test.
The results revealed that after participating in the Self-Efficacy Enhancement Program for nine weeks, the experimental group had higher and statistically significant improvements in self-efficacy and health behavior scores compared to their baseline scores, with p<0.05. Moreover, the experimental group showed higher and statistically significant improvements in self-efficacy and health behavior scores compared to the comparison group, with p<0.05.
This study showed that the Self-Efficacy Enhancement Program improves self-efficacy and health behaviors in patients with chronic kidney disease. Therefore, the program should be used to promote disease control behaviors among patients with chronic kidney disease.
References
กมลทิพย์ วิจิตรสุนทรกุล. (2565). ระบาดวิทยาและการทบทวนมาตรการป้องกันโรคไตเรื้อรัง. กลุ่มพัฒนานโยบายระดับประชากร กองโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค. เข้าถึงเมื่อ 7 ตุลาคม 2566 สืบค้นจาก: https://ddc.moph.go.th/uploads/publish/1308820220905025852.pdf.
กลุ่มงานยุทธศาสตร์และสารสนเทศทางการแพทย์. (2562). รายงานผลการดำเนินงานการตามรอยทางคลินิกโรคมุ่งเน้น โรงพยาบาลบ้านธิ จังหวัดลำพูน. โรงพยาบาลบ้านธิ.
ณิชกานต์ วงษ์ประกอบ และลัฆวี ปิยะบัณฑิตกุล. (2560). ปัจจัยทำนายการเกิดโรคไตเรื้อรังในผู้ป่วยเบาหวานและความดันโลหิตสูง. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา, 23(2), 94-106.
ปฐมธิดา บัวสม, ยินดี พรหมศิริไพบูลย์, และอติญาณ์ ศรเกษตริน. (2560). วิจัยผลของการใช้โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงในตำบลรมณีย์ อำเภอกะปง จังหวัดพังงา. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(4), 549-567.
ปริยากร วังศรี, วีนัส ลีหฬกุล, และทิพา ต่อสกุลแก้ว. (2559). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและพฤติกรรมในการควบคุมภาวะไตเสื่อมในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 10(2), 98-110.
พิมพ์สุภัค ปานเพียรกุลภัค. (2559). ผลของโปรแกรมการควบคุมอาหารสำหรับผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังในคลินิกชะลอไตเสื่อม โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย, 6(3), 205-215.
เพ็ญพร ทวีบุตร, พัชราพร เกิดมงคล, และขวัญใจ อำนาจสัตย์ซื่อ. (2560). ผลของโปรแกรมการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ในผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่มีภาวะไตเรื้อรังระยะเริ่มต้น. วารสารพยาบาลสาธารณสุข, 31(1), 129-145.
วัชราพร สนิทผล, นันธิดา จาระธรรม, และจันทร์เพ็ญ ประโยงค์. (2560). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการควบคุมโรคในผู้ป่วยไตเรื้อรังระยะที่ 3 และ 4 ที่แผนกไตเทียม โรงพยาบาลลำพูน. วารสารสาธารณสุขล้านนา, 13(2), 48-63.
วีระศักดิ์ ปัญญาพรวิทยา. (2563). การคำนวณขนาดตัวอย่างโดยใช้โปรแกรม G*power สำหรับงานวิจัยที่มีการใช้สัตว์. เข้าถึงเมื่อ 18 เมษายน 2561 สืบค้นจาก: https://rid.psu.ac.th/animal/th/assets/document/GPower5-7.pdf.
ศิริรัตน์ ธะประวัติ, ชุภาศิริ อภินันท์เดชา, และศิริวิทย์ หลิ่มโตประเสริฐ. (2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมสร้างเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 18(2), 290-303.
สมพร สันติประสิทธิ์กุล และปิยธิดา จุลละปีย. (2560). ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมการรับรู้สมรรถนะของตนเองต่อผลลัพธ์ด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงในจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 35(1), 100-109.
เอื้อมเดือน ชาญชัยศรี. (2558). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวาน (วิทยานิพนธปริญญามหาบัณฑิต). ฉะเชิงเทรา: มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman
Bikbov, B., Abdoli, A., Abebe, M., & Adebayo, O. (2020). Global, regional, and national burden of chronic kidney disease 1990-2017: A systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2017. Lancet, 395(10225), 709-733. https://doi: 10.1016/S0140-6736(20)30045-3
Cockwell, P., & Fisher, L. A. (2020). The global burden of chronic kidney disease. Lancet, 395(10225), 662-664. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(19)32977-0
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. (2nd). NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
Hamler, T. C., Miller, V. J., & Petrakovitz, S. (2018). Chronic kidney disease and older African American adults: How embodiment influences self-management. Geriatrics, 3(3), 1-14. https://doi.org/10.3390/geriatrics3030052
Health Data Center. (2020). ร้อยละของผู้ป่วย DM และ/หรือ HT ที่เป็นผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังรายใหม่ปีงบประมาณ 2563. สืบค้นจาก: https://hdcservice.moph.go.th/hdc/reports/report.phpource=pformated/format1.php&cat_id=e71a73a77b1474e63b71bccf727009ce&id=186c06d932b112d342a5c133fbb4ef75
Vesga, J. I., Cepeda, E., Pardo, C. E., Paez, S., Sanchez R., & Sanabria, R. M. (2021). Chronic kidney disease progression and transition probabilities in a large preventive cohort in Colombia. International Journal of Nephrology, 2021, 1-9. https://doi.org/10.1155/2021/8866446
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Boromarajonani College of Nursing Buddhachinaraj
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
