ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมความสามารถของตนต่อความรู้ พฤติกรรมในการป้องกัน การพลัดตกหกล้มและการทรงตัวในผู้สูงอายุ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

Pilanthana Janthorn

Authors

Pilanthana Janthorn Community Medicine Department Buddhachinaraj Hospital, Phitsanulok

Keywords:

self-efficacy enhancement program, fall prevention behaviors, balance, older adults

Abstract

This quasi-experimental research aimed to examine the effects of a self-efficacy enhancement program on knowledge, fall prevention behaviors, and balance among older adults in Mueang District, Phitsanulok Province. The sample consisted of 60 participants, equally divided into an experimental group and a control group, with 30 participants each. The experimental group received the 12-week program, while the control group received standard health education. Data collection instruments included a demographic questionnaire, a knowledge questionnaire, a fall prevention behavior questionnaire, and a balance assessment (Timed Up and Go test), yielding reliability coefficients of 0.84, 0.87, and 0.98, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics, paired t-test, and independent t-test.

The results revealed that: 1) after the intervention, the experimental group had significantly higher mean scores for knowledge, fall prevention behaviors, and balance compared to before the intervention (p < .001); and 2) the experimental group had significantly higher mean scores for knowledge, fall prevention behaviors, and balance compared to the control group (p < .001).

For recommendations, healthcare providers can utilize this program as a guideline to prevent falls among older adults in both community and healthcare settings. Additionally, families and communities should be encouraged to participate in continuously enhancing the capabilities of older adults.

References

กรมกิจการผู้สูงอายุกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2567). โครงการประเมินผลแผนงานบูรณาการเตรียมความพร้อมเพื่อรองรับสังคมสูงวัย ประจำปีงบประมาณ 2560-2567. https://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/1962

กองป้องกันการบาดเจ็บ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2564). การป้องกันการบาดเจ็บ. กองโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. https://ddc.moph.go.th/dip/news.php?news=52059&deptcode=

กรมการแพทย์. (2564). คู่มือการคัดกรองและประเมินผู้สูงอายุ พ.ศ.2564 กระทรวงสาธารณสุข. กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข

เขมภัค เจริญสุขศิริ และสิริพิชญ์ เจริญสุขศิริ. (2562). ความมั่นใจในการทรงตัวของผู้สูงอายุไทยในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุจังหวัดปทุมธานี. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 28(1), 14-21.

จุฑารัตน์ แสงทอง. (2560). สังคมผู้สูงอายุ (อย่างสมบูรณ์แบบ) ภาวะสูงวัยอย่างมีคุณภาพ. วารสารรูสมิแล, 38(1), 6 – 28.

จุฑารัตน์ พิมสาร, ศศิธร สกุลกิม, ณฐมล สืบซุย, ชมพูนุช ลดสีดา, และสุมินตรา สีสด. (2562). ผลของโปรแกรม Shoulder Exercise ต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายและสมรรถภาพ ข้อไหล่ในผู้สูงอายุแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร. วารสารก้าวทันโลก วิทยาศาสตร์, 19(2), 27-43.

ชุติมา ชลายนเดชะ. (2557). คัดกรองการล้มด้วย Time Up and Go test (TUG). วารสารเทคนิคการแพทย์ และกายภาพบำบัด, 26(1), 5-16.

ธนพงษ์ เทศนิยม, นิภา มหารัชพงษ์, บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธ์่, และศศิธร สกุลกิม. (2562). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความสามารถของตนเองต่อการป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุใน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารกรมการแพทย์, 4(44), 90-95.

นาฏฤดี ศรีบุตรตา. (2565). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความสามารถของตนเองร่วมกับการฟ้อนเจิงประยุกต์ต่อพฤติกรรมการป้องกันการพลัดตกหกล้ม และการทรงตัวของผู้สูงอายุในจังหวัดแพร่ [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/handle/123456789/5257

นิพา ศรีช้าง และลวิตรา ก๋าวี. (2564). รายงานการพยากรณ์การพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ (อายุ 60 ปีขึ้นไป) ในประเทศไทย ปี พ.ศ. 2560-2564. สำนักโรคไม่ติดต่อกรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข.

พจนา ศรีพิพัฒนกุล และอุมาภรณ์ ภูริสวัสดิ์. (2568). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ดูแลผู้สูงอายุ. วารสารการพยาบาล สุขภาพ และสาธารณสุข, 4(1), 66-77.

ระบบคลังข้อมูลด้านการแพทย์และสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2567). คลังข้อมูลสุขภาพ Health Data Center. https://hdc.moph.go.th/center/public/main

วสุวัฒน์ กิติสมประยูรกุล. (2561). การล้มในผู้สูงอายุในตําราเวชศาสตร์ฟื้นฟู (พิมพ์ครั้งที่ 4). คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันเวชศาสตร์สมเด็จพระสังฆราชญาณสังวรเพื่อผู้สูงอายุ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2562). แนวทางเวชปฏิบัติการป้องกันและประเมินภาวะหกล้มในผู้สูงอายุ. สินทวีการพิมพ์

สุรีย์ สิมพลี และพรรณี บัญชรหัตถกิจ. (2562). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพร่วมกับการออกกำลังกายโดยท่าบริหารมณีเวชประยุกต์เพื่อป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารสุขศึกษา, 42(2), 149-159.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพิษณุโลก. (2567). ระบบคลังข้อมูลด้านการแพทย์และสุขภาพ. https://kpi.plkhealth.go.th/home?kpix=1770187296456

Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215. http://doi.org/10.1037/0033-295X.84.2.191

Bloom, B. S. (1971). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. McGraw-Hill.

Ong, M. F., Soh, K. L., Saimon, R., Wai, M. W., Mortell, M., & Soh, K. G. (2021). Fall prevention education to reduce fall risk among community-dwelling older persons: A systematic review. Journal of Nursing Management, 29(8), 2674–2688. https://doi.org/10.1111/jonm.13434

Podsiadlo, D., & Richardson, S. (1991). The timed “Up & Go”: A test of basic functional mobility for frail elderly persons. Journal of the American Geriatrics Society, 39(2), 142–148. https://doi.org/10.1111/j.1532-5415.1991.tb01616.x