ผลของการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการฝึกความคล่องตัวต่อความสามารถในการทำคะแนนและการเคลื่อนที่เชิงป้องกันของนักกีฬาบาสเกตบอลชาย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการฝึกความคล่องตัวต่อความสามารถในการทำคะแนนและการเคลื่อนที่เชิงป้องกัน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลเพศชาย อายุ 18–25 ปี จำนวน 30 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มทดลอง 15 คน ที่ได้รับโปรแกรมการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการฝึกความคล่องตัว 2 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 8 สัปดาห์ และกลุ่มควบคุม 15 คน ที่ฝึกซ้อมบาสเกตบอลตามปกติ ทำการทดสอบความสามารถในการทำคะแนน และการเคลื่อนที่เชิงป้องกัน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบภายในกลุ่มโดยใช้สถิติการทดสอบค่าทีแบบรายคู่ (Paired sample t-test) และเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มโดยใช้สถิติการทดสอบค่าทีแบบอิสระ (Independent sample t-test) กำหนดค่าความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการฝึก 8 สัปดาห์ พบว่า กลุ่มทดลองมีความสามารถในการทำคะแนนเพิ่มขึ้น และใช้เวลาในการเคลื่อนที่เชิงป้องกันลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่กลุ่มควบคุมไม่พบความแตกต่างของ ความสามารถในการทำคะแนน และเวลาในการเคลื่อนที่เชิงป้องกัน และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มภายหลังการฝึก 8 สัปดาห์ พบว่า กลุ่มทดลองมีความสามารถในการทำคะแนนสูงกว่ากลุ่มควบคุม และมีเวลาในการเคลื่อนที่เชิงป้องกันน้อยกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า โปรแกรมการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการฝึกความคล่องตัวเป็นรูปแบบการฝึกที่มีประสิทธิภาพ สามารถพัฒนาสมรรถภาพทางกายและทักษะเฉพาะทางที่จำเป็นต่อการแข่งขัน และเป็นตัวเลือกการฝึกอีกรูปแบบหนึ่ง เพื่อนำไปปรับใช้ให้มีความเหมาะสมในการพัฒนาความสามารถของนักกีฬาบาสเกตบอลชาย