ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมที่ทำนายความสนใจในการเล่นวอลเลย์บอล ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเสฉวน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์และอำนาจการทำนายทางสถิติของปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัย ด้านสิ่งแวดล้อมต่อความสนใจในการเล่นวอลเลย์บอลของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเสฉวน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจภาคตัดขวาง ประชากรคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเสฉวน จำนวน 38,863 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 380 คน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งชั้น โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie and Morgan เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 44 ข้อ ซึ่งพัฒนาขึ้นจากแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์อยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นด้วยวิธีสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.92 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสนใจในการเล่นวอลเลย์บอลของนักศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยปัจจัยส่วนบุคคลมีความสัมพันธ์กับความสนใจในการเล่นวอลเลย์บอลในระดับสูงมาก (r = .933, p < .01) และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์กับความสนใจในการเล่นวอลเลย์บอลในระดับสูงมากเช่นกัน (r = .928, p < .01) ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความสนใจในการเล่นวอลเลย์บอลได้ร้อยละ 89.6 (R² = .896) โดยปัจจัยส่วนบุคคลมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยมาตรฐานสูงกว่า (β = .522, p < .001) เมื่อเปรียบเทียบกับปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม (β = .440, p < .001) อย่างไรก็ตาม ค่าสหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่อยู่ในระดับสูงมากและค่า VIF ที่ค่อนข้างสูง สะท้อนว่าผลการวิเคราะห์ถดถอยควรตีความในฐานะการทำนายทางสถิติ ไม่ใช่หลักฐานเชิงเหตุและผลโดยตรง ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ทั้งความพร้อมส่วนบุคคลของนักศึกษาและสภาพแวดล้อมด้านกีฬาของมหาวิทยาลัยเป็นประเด็นสำคัญที่ควรพิจารณาในการส่งเสริมความสนใจในการเล่นวอลเลย์บอลของนักศึกษาระดับปริญญาตรี
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ถือเป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Bauman, A. E., Reis, R. S., Sallis, J. F., Wells, J. C., Loos, R. J. F., & Martin, B. W. (2012). Correlates of physical activity: Why are some people physically active and others not? The Lancet, 380(9838), 258–271. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(12)60735-1
Dong, Y., Weng, S., & Wang, Y. (2025). The influence of public welfare sports on college students’ sports interest and sports behavior: A longitudinal study. BMC Psychology, 13, Article 1282. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03606-y
Hagger, M. S., Chatzisarantis, N. L. D., & Biddle, S. J. H. (2002). A meta-analytic review of the theories of reasoned action and planned behavior in physical activity: Predictive validity and the contribution of additional variables. Journal of Sport and Exercise Psychology, 24(1), 3–32. https://doi.org/10.1123/jsep.24.1.3
Hidi, S., & Renninger, K. A. (2006). The four-phase model of interest development. Educational Psychologist, 41(2), 111–127. https://doi.org/10.1207/s15326985ep4102_4
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Meas-urement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Li, P., Wang, W., Liu, H., Zhang, C., & Hastie, P. A. (2022). The impact of sport education on Chinese physical education majors’ volleyball competence and knowledge. Sustainability, 14(3), Article 1187. https://doi.org/10.3390/su14031187
Ntoumanis, N., Quested, E., Reeve, J., & Cheon, S. H. (2021). Need-supportive communication: Implications for motivation in sport, exercise, and physical activity. In B. Jackson, J. A. Dimmock, & J. Compton (Eds.), Social psychology in sport and exercise (pp. 155–169). Routledge. https://hdl.handle.net/20.500.11937/63158
Renninger, K. A., & Hidi, S. (2016).The power of interest for motivation and engagement. Routledge. https://www.book2look.com/embed/9781317674207
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2020). Intrinsic and extrinsic motivation from a self-determination theory perspective: Defini-tions, theory, practices, and future directions. Contemporary Educational Psychology, 61, Article 101860. https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2020.101860
Teixeira, P. J., Carraça, E. V., Markland, D., Silva, M. N., & Ryan, R. M. (2012). Exercise, physical activity, and self-determination theory: A systematic review. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 9, Ar-ticle 78. https://doi.org/10.1186/1479-5868-9-78
The CPC Central Committee and the State Council. (2016). Outline of the Healthy China 2030 plan. Xinhua News Agency. https://www.xinhuanet.com/politics/2016- 10/25/c_1119785867.htm
Zhong, T. (2024). Physical activity motivations and psychological well-being among university students: A canonical corre-lation analysis. Frontiers in Public Health, 12, Article 1442632. https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1442632