การตรวจทางห้องปฏิบัติการกับเวชศาสตร์ชะลอวัย
คำสำคัญ:
เวชศาสตร์ชะลอวัย, การตรวจทางห้องปฏิบัติการ, ตัวบ่งชี้ทางชีวภาพบทคัดย่อ
เวชศาสตร์ชะลอวัย (Anti-Aging Medicine) เป็นศาสตร์ทางการแพทย์ที่มุ่งเน้นการป้องกันการเกิดโรค ฟื้นฟูสุขภาพ ให้มีชีวิตยืนยาวอย่างมีคุณภาพ โดยใช้แนวทางการรักษาแบบองค์รวม การตรวจทางห้องปฏิบัติการจึงเป็นเครื่องมือสำคัญในการประเมินสภาวะสุขภาพในเชิงลึกและติดตามผลการรักษา โดยการตรวจสอบความสมดุลและภาวะการเสื่อมชราของระบบต่าง ๆ เช่น ระบบฮอร์โมน ระบบเมตาบอลิซึม ระบบภูมิคุ้มกัน ด้วยการวัดระดับฮอร์โมน วิตามิน สารชี้บ่งการอักเสบ สารต้านอนุมูลอิสระ ระดับน้ำตาลในเลือด ระดับของชนิดไขมัน การทำงานของตับและไต รวมถึงการทดสอบความเสื่อมชราในระดับเซลล์และโครโมโซม เช่น ความยาวของเทโลเมียร์ และการวิเคราะห์ดีเอ็นเอเมทิลเลชัน บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมชนิดของการทดสอบ ตัวบ่งชี้ทางชีวภาพ และแนวคิดในการประยุกต์ใช้ในการตรวจทางเวชศาสตร์ชะลอวัย เพื่อให้สามารถประเมินสภาวะสุขภาพได้อย่างแม่นยำ การบูรณาการผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการร่วมกับการตรวจร่างกาย พฤติกรรมการใช้ชีวิต ประวัติสุขภาพ และอาการที่ผิดปกติ ใช้เป็นข้อมูลในการกำหนดแนวทางการรักษาแบบเฉพาะบุคคลได้อย่างเหมะสม ช่วยชะลอกระบวนการเสื่อมของร่างกายและป้องกันการเกิดโรคเรื้อรังที่สัมพันธ์กับอายุ นับเป็นการดูแลสุขภาพแบบเชิงรุกและส่งเสริมคุณภาพชีวิตในระยะยาว
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุุ & กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2567). สถานการณ์ผู้สูงอายุุไทย พ.ศ. 2566. กรมกิจการผู้สูงอายุ.
มาศ ไม้ประเสริฐ. (2559). เวชศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพคืออะไร? วารสารสุทธิปริทัศน์, 30 (ฉบับพิเศษ), 266–280.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2567). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร.
https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/mainpage
Fedarko, N. S. (2011). The Biology of Aging and Frailty. Clinics in Geriatric Medicine, 27(1), 27–37. https://doi.org/10.1016/j.cger.2010.08.006
Fz, S., & Nj, C. (2014). Measurement of estradiol Challenges ahead. The Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 99(1).
https://doi.org/10.1210/jc.2013-2905
Goldsmith, T. C. (2016). Evolution of aging theories: Why modern programmed aging concepts are transforming medical research. Biochemistry (Moscow), 81(12), 1406–1412. https://doi.org/10.1134/S0006297916120026
Green, S., & Hillersdal, L. (2021). Aging biomarkers and the measurement of health and risk. History and Philosophy of the Life Sciences, 43(1), 28.
https://doi.org/10.1007/s40656-021-00367-w
Handelsman, D. J., Sikaris, K., & Ly, L. P. (2016). Estimating age-specific trends in circulating testosterone and sex hormone-binding globulin in males and females across the lifespan. Annals of Clinical Biochemistry, 53(Pt 3), 377–384.
https://doi.org/10.1177/0004563215610589
Harman, D. (1956). Aging: A Theory Based on Free Radical and Radiation Chemistry. Journal of Gerontology, 11(3), 298–300.
https://doi.org/10.1093/geronj/11.3.298
Hattburg, A. T. von. (2025). Epigenetics and Life Extension: The Role of Epigenetic Modifications in Ageing and Reversing Biological Age through Lifestyle Interventions. American Journal of Biomedical Science & Research, 25(6), 769.
Hayflick, L. (2007). Biological aging is no longer an unsolved problem. Annals of the New York Academy of Sciences, 1100, 1–13.
https://doi.org/10.1196/annals.1395.001
Horvath, S., & Raj, K. (2018). DNA methylation-based biomarkers and the epigenetic clock theory of ageing. Nature Reviews. Genetics, 19(6), 371–384.
https://doi.org/10.1038/s41576-018-0004-3
Houston, M. (2014). The role of nutrition and nutraceutical supplements in the treatment of hypertension. World Journal Cardiol, 6(2), 38.
https://doi.org/10.4330/wjc.v6.i2.38
Hurvitz, N., Elkhateeb, N., Sigawi, T., Rinsky-Halivni, L., & Ilan, Y. (2022). Improving the effectiveness of anti-aging modalities by using the constrained disorder principle-based management algorithms. Frontiers in Aging, 3, 1044038.
https://doi.org/10.3389/fragi.2022.1044038
Lipsky, M. S., & King, M. (2015). Biological theories of aging. Disease-a-Month, 61(11), 460–466. https://doi.org/10.1016/j.disamonth.2015.09.005
Lobo, V., Patil, A., Phatak, A., & Chandra, N. (2010). Free radicals, antioxidants and functional foods: Impact on human health. Pharmacognosy Reviews, 4(8), 118– 126. https://doi.org/10.4103/0973-7847.70902
López-Otín, C., Blasco, M. A., Partridge, L., Serrano, M., & Kroemer, G. (2023). Hallmarks of aging: An expanding universe. Cell, 186(2), 243–278.
https://doi.org/10.1016/j.cell.2022.11.001
Myhill, Sarah. (2014). Diagnosis and treatment of chronic fatigue syndrome and myalgic encephalitis: It’s mitochondria, not hypochondria. Hammersmith Press.
Ok, S.C. (2022). Insights into the Anti-Aging Prevention and Diagnostic Medicine and Healthcare. Diagnostics, 12(4), 819.
https://doi.org/10.3390/diagnostics12040819
Rajman, L., Chwalek, K., & Sinclair, D. A. (2018). Therapeutic Potential of NAD-Boosting Molecules: The In Vivo Evidence. Cell Metabolism, 27(3), 529–547.
https://doi.org/10.1016/j.cmet.2018.02.011
Shammas M.A. (2011). Telomeres, lifestyle, cancer, and aging. Current Opinion in Clinical Nutrition and Metabolic Care, 14(1), 28–34.
https://doi.org/10.1097/MCO.0b013e32834121b1
World Health Organization. (2002). Active ageing: A policy framework.
https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/67215
Xia, S., Zhang, X., Zheng, S., Khanabdali, R., Kalionis, B., Wu, J., Wan, W., & Tai, X. (2016). An Update on Inflamm-Aging: Mechanisms, Prevention, and Treatment. Journal of Immunology Research, 2016, 1–12.
https://doi.org/10.1155/2016/8426874
Yu, J., Li, T., & Zhu, J. (2022). Gene Therapy Strategies Targeting Aging-Related Diseases. Aging and Disease. https://doi.org/10.14336/AD.2022.00725
