Effectiveness of Intensive Behavior Modification Program Combined with Telenursing Service in Promoting Diabetes Remission among Type 2 Diabetes Patients, Si Nakhon Hospital, Sukhothai Province.
Keywords:
intensive behavior modification program, telenursing, diabetes remission, type 2 diabetes, health behaviorAbstract
Abstract
This quasi-experimental research aimed to examine the effectiveness of an intensive behavior modification program combined with telenursing services in promoting diabetes remission among patients with type 2 diabetes at Srinakhon Hospital, Sukhothai Province. The sample consisted of 60 patients with type 2 diabetes, divided equally into a control group (30 participants) and an experimental group (30 participants).
The intervention tools included an intensive behavior modification program emphasizing dietary control and physical exercise, together with telenursing services, which comprised educational activities, symptom monitoring, and counseling through a remote communication system. Data collection instruments included a dietary behavior questionnaire, an exercise behavior questionnaire, hemoglobin A1c (HbA1c) measurements, and body weight assessments. Data were analyzed using descriptive statistics, paired t-test, and independent t-test.
The results revealed that after the intervention, the experimental group’s mean dietary behavior score significantly increased from 52.30±7.80 to 68.20±6.50, which was significantly higher than that of the control group (p<0.001). The mean exercise behavior score also significantly improved from 42.80±6.50 to 57.40±5.80 and was significantly higher than the control group (p<0.001). However, the mean HbA1c level in the experimental group decreased from 8.15±1.25% to 7.85±1.20%, and body weight decreased from 78.50±8.60 kg to 77.60±8.50 kg, which were not significantly different from the control group.
The findings suggest that the intensive behavior modification program combined with telenursing services is highly effective in promoting healthy behaviors among patients with type 2 diabetes. Nurses and public health personnel are encouraged to apply the telenursing service model for continuous monitoring and behavioral support of patients. Further long-term follow-up is recommended to evaluate significant clinical outcomes.
References
เอกสารอ้างอิง
กัญจนา ชูวารี และสรรเพชญ เรืองอร่าม. (2568). โปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเองผ่านการพยาบาลทางไกลต่อพฤติกรรมสุขภาพและระดับน้ำตาลใน เลือดสะสมของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. เข้าถึงได้จาก https://srth.moph.go.th/
ณกานต์ชญาน์ นววัชรินทร์, ภูมิธพัฒน์ มายุศิริ, เดือนเพ็ญ เคี่ยนบุ้น และพนัดดา นักดนตรี. (2567).
การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ด้วยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างเข้มงวด เพื่อเข้าสู่โรคเบาหวานระยะสงบ โรงพยาบาลชุมชน จังหวัดชุมพร. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน, 9(1), 298-307.
นฤมล สุทธินุ่น. (2567). ประสิทธิผลของการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพอย่างเข้มงวด ของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ โรงพยาบาลกาญจนดิษฐ์. เข้าถึงได้จาก www.srth.go.th/home/research
นวลนิตย์ ไชยเพชร, อุดมศิลป์ แก้วกล่ำ, สิทธิพงษ์ สอนรัตน์ และยุวดี วิทยพันธ์. (2560). ประสิทธิผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพต่อ พฤติกรรมสุขภาพของกลุ่มเสี่ยง โรคไม่ติดต่อเรื้อรังชุมชนโพหวาย ตำบลบางกุ้ง อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 4(2), 45-62.
นิยม ประโกสันตัง. (2567). ผลของการใช้รูปแบบการพยาบาลทางไกลกับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน ชนิดที่ 2. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ, 5(2), 100-111.
พิชามญชุ์ ภู่เจริญ. (2550). ประสิทธิผลของโปรแกรมการเพิ่มสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อควบคุมและป้องกันภาวะแทรกซ้อนในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยคริสเตียน.
ราชวิทยาลัยแพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว. (2564). แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับโรคเบาหวาน 2566. เข้าถึงได้จาก https://thaifammed.org/
โรงพยาบาลศรีนคร. (2568). รายงานผลการดำเนินงานและสถานการณ์โรคเบาหวาน อำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย ปีงบประมาณ 2568. สุโขทัย: โรงพยาบาลศรีนคร.
วิภาวัลย์ อรรณพพรชัย และชวภณ กิจหิรัญกุล. (2564). การประยุกต์ใช้ระบบการแพทย์ทางไกลเพื่อการพัฒนาคุณภาพการให้บริการทางการแพทย์ฉุกเฉินในพื้นที่ห่างไกลในชนบท. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 294-305.
อวัตถา เหลืองอุดมชัย และนลินรัตน์ ชูจันทร์. (2561). ประสิทธิผลของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพอย่างเข้มงวดต่อระดับน้ำตาลในเลือดและดัชนีมวลกายในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวัดปลายคลองชุมศรี. วารสารพยาบาลศาสตร์, 31(2), 45-58.
Bloom B. (1975). Taronomy of Education Objective Handbook I. Cognitive Domain. New York: David Mckay.
Deerochanawong & Ferrario. (2013). Diabetes management in Thailand: A literature review of the burden, costs, and outcomes. Globalization and Health, 9, 11.
Rosenfeld Shoelson S. E., Lee, J. J., & Schauer, P. R L. (2022). Diabetes remission: Concept, criteria and clinical relevance. The Lancet Diabetes & Endocrinology, 10(2), 122–134.
Sangthong R., Kessomboon, P., Chariyalertsak, S., Putwatana, P., & Taneepanichskul, S W. Aekplakorn. (2022). Prevalence and management of diabetes and metabolic risk factors in Thai adults: The national health examination survey 2022. Journal of Health Systems Research, 16(2), 123-135.
Schmidt Müller R., Kühn, T., & Pischke, C. R S. (2023). Barriers and facilitators for lifestyle interventions in type 2 diabetes: A qualitative study. BMC Endocrine Disorders, 23, 45.
Yoon Lee, J. H., Kim, J. W., Cho, J. H., Choi, Y. H., Ko, S. H., ... & Son, H. Y K. H. (2016). Epidemic obesity and type 2 diabetes in Asia. The Lancet, 368(9548), 1681–1688.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
