การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลวังคีรี อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง

ผู้แต่ง

  • จิตติพร รัตนแก้ว โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวังคีรี สำนักงานสาธารณสุขอำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง

คำสำคัญ:

ผู้สูงอายุ, การมีส่วนร่วมของชุมชน, การดูแลสุขภาพ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน 2) พัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน และ 3) ศึกษาผลการดำเนินงานตามรูปแบบที่พัฒนาในพื้นที่ตำบลวังคีรี อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง โดยกลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุ 248 คน และภาคีเครือข่ายในชุมชน เช่น รพ.สต., อสม., ผู้นำชุมชน และครอบครัว เก็บข้อมูล 3 ระยะ ได้แก่ 1) การวิเคราะห์บริบทและความต้องการ 2) การดำเนินกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพ และ 3) การสะท้อนผลผ่านเวทีชุมชน ใช้เครื่องมือคือ แบบสอบถาม สัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกต วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีความรู้และพฤติกรรมด้านสุขภาพในระดับปานกลาง โดยเฉพาะการออกกำลังกายและสุขภาพจิตยังต้องการการส่งเสริมเพิ่มเติม ขณะที่การมีส่วนร่วมอยู่ในระดับดี โดยเฉพาะการเข้าร่วมกิจกรรมที่เห็นผลโดยตรงต่อชีวิต เช่น การรับบริการสุขภาพหรือกิจกรรมกลุ่มเพื่อนสูงวัย การสะท้อนผลพบว่า การดำเนินงานตามรูปแบบที่พัฒนาทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงเชิงบวกทั้งในตัวผู้สูงอายุ ครอบครัว และชุมชน เสริมสร้างคุณค่า บทบาท และความภาคภูมิใจของผู้สูงอายุในฐานะผู้ร่วมสร้างสุขภาวะของชุมชน

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครอง. (2566). ข้อมูลจำนวนผู้สูงอายุสัญชาติไทย จำแนกตามจังหวัด พ.ศ. 2566. กระทรวงมหาดไทย.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2565). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2565). แผนพัฒนาระบบบริการสุขภาพผู้สูงอายุ พ.ศ. 2566–2570. กระทรวงสาธารณสุข.

กุลธิดา คำดี. (2564). แนวทางการดูแลผู้สูงอายุโดยชุมชนมีส่วนร่วม: บทเรียนจากภาคสนาม. วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา, 19(2), 75–88.

ณัฐยา ศรีไชยรัตน์, สุทธิดา วงศ์ศิริ, & กิตติชัย วงษ์มณี. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับเจตคติและพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุในชุมชน. วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา, 16(2), 45–57.

ธิติยา เชื้อทอง. (2563). การส่งเสริมบทบาทของผู้สูงอายุในการประเมินผลกิจกรรมชุมชน: ศึกษากรณีพื้นที่ภาคใต้. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 8(1), 71–82.

ศิริกาญจน์ โชติพานิช. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคมกับภาวะสุขภาพจิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมือง. วารสารพยาบาลสาธารณสุข, 33(1), 28–38.

อารยา ชูศรี. (2561). รูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในการพัฒนาชุมชน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 10(2), 115–126.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานประชากรและเคหะ พ.ศ. 2566. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

Pender, N. J. (2011). Health promotion in nursing practice (6th ed.). Pearson Education.

UNESCAP. (2022). Addressing the challenges of population ageing in Asia and the Pacific. https://www.unescap.org

United Nations. (2024). World population ageing 2023 highlights. United Nations Department of Economic and Social Affairs. https://www.un.org/development/desa/pd/

Wang, J., Mann, F., Lloyd-Evans, B., Ma, R., & Johnson, S. (2020). Associations between loneliness and perceived social support and outcomes of mental health problems: A systematic review. BMC Psychiatry, 20(1), 1–16. https://doi.org/10.1186/s12888-019-2356-6

World Health Organization. (2020). Guidelines on physical activity and sedentary behaviour. https://www.who.int/publications/i/item/9789240015128

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-19

รูปแบบการอ้างอิง

จิตติพร รัตนแก้ว. (2025). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลวังคีรี อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิและสาธารณสุข, 3(2), 305–321. สืบค้น จาก https://he03.tci-thaijo.org/index.php/AJHSD/article/view/4514

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research artricle