การพัฒนาระบบการส่งเวรทางการพยาบาลโดยประยุกต์ใช้รูปแบบ SBAR ในหอผู้ป่วยใน โรงพยาบาลสามชัย จังหวัดกาฬสินธุ์
คำสำคัญ:
การส่งเวรทางการพยาบาล, รูปแบบ SBAR, ความปลอดภัยของผู้ป่วยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และอุปสรรคของการส่งเวรทางการพยาบาล พัฒนาระบบการส่งเวรโดยประยุกต์ใช้รูปแบบ SBAR ให้สอดคล้องกับบริบทหอผู้ป่วยใน โรงพยาบาลสามชัย จังหวัดกาฬสินธุ์ และประเมินประสิทธิผลของระบบที่พัฒนาขึ้น รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ร่วมกับการประเมินผลเชิงทดลองขั้นพื้นฐานแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง (One-group Pretest-Posttest Design) กลุ่มตัวอย่างคือพยาบาลวิชาชีพประจำหอผู้ป่วยใน จำนวน 9 คน ซึ่งเป็นประชากรเป้าหมายทั้งหมดในหน่วยงาน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบสังเกตคุณภาพการส่งเวร แบบบันทึกระยะเวลา แบบบันทึกอุบัติการณ์ความเสี่ยง และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ Wilcoxon signed-rank test
ผลการวิจัยพบว่า ก่อนพัฒนาระบบ การส่งเวรทางการพยาบาลขาดรูปแบบมาตรฐาน โดยมีคะแนนคุณภาพการส่งเวรเฉลี่ย 17.11 คะแนน (S.D. = 4.40) จากคะแนนเต็ม 40 คะแนน ภายหลังการใช้ระบบ พบว่าคะแนนคุณภาพการส่งเวรเพิ่มสูงขึ้นเป็น 36.44 คะแนน (S.D. = 3.21) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -2.666, p = .008) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านความถูกต้องเพิ่มขึ้นจาก 7.67 เป็น 13.33 คะแนน (p = .007) ด้านความครบถ้วนเพิ่มขึ้นจาก 5.44 เป็น 12.22 คะแนน (p = .007) และด้านความเป็นระบบเพิ่มขึ้นจาก 4.00 เป็น 10.89 คะแนน (p = .008) นอกจากนี้ ระยะเวลาส่งเวรลดลงจาก 27.67 นาที เหลือ 19.00 นาที อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -2.547, p = .011) และไม่พบอุบัติการณ์ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการส่งเวร โดยพยาบาลวิชาชีพมีความพึงพอใจต่อระบบในระดับมากที่สุด (Mean = 4.66, S.D. = 0.32) สรุปผลการวิจัยได้ว่า ระบบการส่งเวรทางการพยาบาลที่พัฒนาขึ้นโดยประยุกต์ใช้รูปแบบ SBAR สามารถยกระดับคุณภาพการส่งเวร ลดระยะเวลาการปฏิบัติงาน และส่งเสริมความปลอดภัยของผู้ป่วยได้อย่างเป็นรูปธรรม
เอกสารอ้างอิง
กฤษยากร อินยา. (2566). ผลของโปรแกรมการสื่อสารในการรับและส่งเวรทางการพยาบาลด้วยเอสบาร์ในงานผู้ป่วยในโรงพยาบาลบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 9(2), 55-68.
จินดา ยิ่งไพบูลย์สุข. (2567). การพัฒนาระบบการรับส่งเวรทางการพยาบาลโดยใช้รูปแบบ ISBAR ในหอผู้ป่วยพิเศษ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง. วารสารพยาบาลสาร, 51(2), 112-124.
ณัฐวดี ชำปฏิ และเบญจภรณ์ ต้นจาน. (2565). ผลการใช้การสื่อสารแบบ SBAR ต่อคุณภาพการส่งเวรทางการพยาบาลหอผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 31(5), 835-844.
พิสมัย เชื้อทอง และชนากานต์ อนันตริยกุล. (2567). ประสิทธิผลของการใช้โปรแกรมการสื่อสารด้วยเอสบาร์ของพยาบาลวิชาชีพในหอผู้ป่วยอายุรกรรม โรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา. วารสารแพทย์เขต 4-5, 43(1), 56-67.
ลัดดา มีจันทร์. (2560). การพัฒนารูปแบบการรับส่งเวรทางการพยาบาลโดยใช้การสื่อสารแบบ SBAR ในหอผู้ป่วยอายุรกรรม โรงพยาบาลชุมชน. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 27(3), 134-146.
แสงจันทร์ หนองนา และคณะ. (2563). ผลของการพัฒนาระบบการรับส่งเวรทางการพยาบาลต่อคุณภาพการสื่อสารในหอผู้ป่วยอายุรกรรม. วารสารพยาบาลศาสตร์, 38(3), 45-58.
อัญชลี สิงห์น้อย, อภิรดี นันท์ศุภวัฒน์, และเพชรสุนีย์ ทั้งเจริญกุล. (2561). การพัฒนาคุณภาพการรับส่งเวรทางการพยาบาลหอผู้ป่วยพิเศษ โรงพยาบาลศูนย์แห่งหนึ่ง. วารสารวิชาการป้องกันควบคุมโรค สคร.2 พิษณุโลก, 5(3), 29-42.
Stewart, K. R., & Hand, K. A. (2017). SBAR, communication, and patient safety: An integrated literature review. MedSurg Nursing, 26(5), 297-305.
World Health Organization. (2021). Patient safety. WHO.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.