การประเมินผลการใช้หลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2566) ตามความคิดเห็นของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 และ 3 วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี

ธนกฤต แสนสุรินทร์; ชนกนันท์ สมบูรณ์; ธัญญาภัทร บุญตามช่วย; พลอยชมภู มดยงค์; วศิน พรหมศรี; นวพร  พิมรัตน์

ผู้แต่ง

ธนกฤต แสนสุรินทร์ นักศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต
ชนกนันท์ สมบูรณ์ นักศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต
ธัญญาภัทร บุญตามช่วย นักศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต
พลอยชมภู มดยงค์ นักศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต
วศิน พรหมศรี นักศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต
นวพร พิมรัตน์ วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี

คำสำคัญ:

การประเมินหลักสูตร, การแพทย์แผนไทยประยุกต์, หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2566, วิทยาลัยการแพทย์ แผนไทยอภัยภูเบศร, CIPP Model

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงสำรวจแบบพรรณนานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2566) ของวิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี ตามความคิดเห็นของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 และ 3 ประชากร คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 และ 3 ประจำปีการศึกษา 2568 จำนวน 60 คน เก็บรวบรวมข้อมูลได้รับตอบกลับร้อยละ 96.67 เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ผ่านผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน มีค่าความสอดคล้องของข้อคำถาม ระหว่าง 0.67 - 1.00 ความเชื่อมั่น Cronbach’s alpha เท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณา ผลการวิจัยพบว่า

ความคิดเห็นต่อหลักสูตรโดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด (μ = 4.36) และ (μ = 4.32) ตามลำดับ ซึ่งการประเมินต่างมีผลลัพธ์ใกล้เคียงกัน ด้านบริบทของหลักสูตร ชั้นปีที่ 2 (μ = 4.56) และชั้นปีที่ 3 (μ = 4.32) และด้านกระบวนการ ชั้นปีที่ 2 (μ = 4.57) และชั้นปีที่ 3 (μ = 4.49) คือมีการจัดกระบวนการเรียนการสอนที่ดีทั้งในด้านของสื่อหรือการประเมิน แต่ก็ยังพบว่าต้องการให้ปรับปรุงในเรื่องของการจัดลำดับรายวิชาและความทั่วถึงในการจัดการเรียนการสอน ในด้านผลผลิตนักศึกษาชั้นปีที่ 2 (μ = 4.26) และชั้นปีที่ 3 (μ = 4.15) และผลการประเมิน ด้านปัจจัยนำเข้านักศึกษาทั้ง 2 ชั้นปีให้เป็นลำดับสุดท้ายเช่นเดียวกัน โดยนักศึกษาส่วนใหญ่มีความเห็นตรงกันในเรื่องการปรับปรุงสถานที่และสาธารณูปโภค นอกจากนี้ก็ยังมีอยากให้มีการปรับลดชั่วโมงเรียนให้มีความเหมาะสมมากขึ้น แม้แต่การสื่อสารในด้านเทคโนโลยีของวิทยาลัยอีกด้วย

สามารถนำข้อมูลไปปรับปรุง พัฒนาหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ของวิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้เรียน และการเปลี่ยนแปลงของสังคม

เอกสารอ้างอิง

คณะอนุกรรมการการประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทยประยุกต์. (2560, 21 พฤศจิกายน). ประกาศคณะอนุกรรมการการประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทยประยุกต์ เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานผู้ประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทยประยุกต์ พ.ศ. 2560. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนพิเศษ 284 ง. หน้า 12 - 21.

จุฬาลักษณ์ เทียนรุ่งรัศมี. (2560). การประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาและผลการปฏิบัติงานของบัณฑิตสาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์คณะการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร มหาวิทยาลัยบูรพา. วิทยานิพนธ์คณะการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร มหาวิทยาลัยบูรพา.

ใจทิพย์ เชื้อรัตนพงษ์. (2539). การพัฒนาหลักสูตรและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อลีนเมดดิเคิลดิเดีย.

ชัยวัฒน์ พันธ์รัศมี. (2564). การประเมินคุณภาพหลักสูตรการแพทย์แผนไทยบัณฑิต (ฉบับปรับปรุง2555) วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดพิษณุโลก ด้วยวิธีการประเมิน CIPPIEST ทฤษฎีของ Daniel Stufflebeam. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 4(1), หน้า 66 - 76.

พระราชบัญญัติวิชาชีพการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2556. (2556, 12 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 130 ตอนที่ 1 ก. หน้า 1 - 25.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การพัฒนาหลักสูตรอิงสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมการเรียนรู้.

วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: อาร์ แอนด์ เอส เพรส. สภาการแพทย์แผนไทย. (2563, 15 กรกฎาคม). ประกาศสภาการแพทย์แผนไทย เรื่อง มาตรฐานวิชาชีพด้านความรู้ ความสามารถ ทักษะทางวิชาชีพการแพทย์แผนไทย. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 162 ง. หน้า 27 - 42.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. สืบค้นเมื่อ 21 มกราคม 2568 จากhttps://dictionary.orst.go.th/

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

อลิษา แสงพุ่ม. (2563). แนวโน้มความต้องการหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 14(3), หน้า 13-23.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development (Vol. 1, No. 1, pp. 270-289). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-hall.

Piaget, J. (1972). Development and learning. Reading in child behavior and development, 38 - 46.

World Economic Forum. (2020). The Future of Jobs Report 2020. World Economic Forum.

Tipayamongkholgul, M. (2021). Health Disparity and Inequity in Thailand. In Equity in Health and Healthcare in Developing Countries (pp. 1 - 17). Springer, Singapore.