สมรรถภาพทางกายและพฤติกรรมการออกกำลังกายของนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปริมาณนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถภาพทางกายและพฤติกรรมการออกกำลังกาย 2) เปรียบเทียบสมรรถภาพทางกายและพฤติกรรมการออกกำลังกาย จำแนกตามเพศ ชั้นปี และสาขาวิชา และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการออกกำลังกายกับสมรรถภาพทางกายของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาปีการศึกษา 2568 จำนวน 405 คน ได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถาม (ด้านความรู้ เจตคติ และการปฏิบัติ) และแบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ (ค่า IOC = 0.67-1.00, ค่าความเชื่อมั่น = 0.87-0.97) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านระดับสมรรถภาพทางกาย ส่วนใหญ่มีดัชนีมวลกายในเกณฑ์สมส่วน มีความอดทนของกล้ามเนื้อระดับดี มีความอ่อนตัวและระบบไหลเวียนเลือดระดับปานกลาง แต่มีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อระดับต่ำมาก สำหรับด้านพฤติกรรมการออกกำลังกาย มีความรู้ระดับสูง เจตคติระดับดี แต่การปฏิบัติระดับปานกลาง 2) ด้านการเปรียบเทียบ นักศึกษาต่างสาขาวิชามีสมรรถภาพทางกายและพฤติกรรมการออกกำลังกายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะที่เพศและชั้นปีไม่แตกต่างกัน 3) ด้านความสัมพันธ์ เจตคติมีความสัมพันธ์เชิงลบระดับต่ำมากกับองค์ประกอบของร่างกาย ความอ่อนตัว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ เช่นเดียวกับการปฏิบัติที่มีความสัมพันธ์เชิงลบระดับต่ำมากกับองค์ประกอบของร่างกาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ความรู้ไม่มีความสัมพันธ์กับสมรรถภาพทางกาย ข้อเสนอแนะจากการวิจัยคือ สถาบันควรนำข้อมูลไปบูรณาการกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพให้สอดคล้องกับบริบทของแต่ละสาขาวิชา เพื่อลดพฤติกรรมเนือยนิ่ง ตลอดจนผลักดันนโยบาย "คณะครุศาสตร์ส่งเสริมสุขภาพ" เพื่อเตรียมความพร้อมด้านร่างกายให้นักศึกษาก้าวสู่การเป็นต้นแบบด้านสุขภาพของเยาวชนต่อไป
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ถือเป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Adams, S. A., Matthews, C. E., Ebbeling, C. B., Moore, C. G., Cunningham, J. E., Fulton, J., & Hebert, J. R. (2005). The effect of social desirability and social approval on self-reports of physical activity. American Journal of Epidemiology, 161(4), 389-398. https://doi.org/10.1093/aje/kwi054
Al Zahrani, E. M., Elsafi, S. H., Alharbi, A. H., Alotaibi, W. S., Alyahya, A. A., Alqahtani, S. A., ... & Al Shehri, A. A. (2025). Physical activities awareness and practice among the healthcare professions students in Saudi Arabia. Frontiers in Public Health, 13, 1624914. https://doi.org/10.3389/fpubh.2025.1624914
American College of Sports Medicine. (2021). ACSM’s guidelines for exercise testing and prescription (11th ed.). Philadelphia, PA: Wolters Kluwer.
Amornsriwatanakul, A., Rahman, H. A., Wattanapisit, A., Nurmala, I., Teresa O de la Cruz M. H., Car, J., & Chia, M. (2022). University students’ overall and domain-specific physical activity during COVID-19: A cross-sectional study in seven ASEAN countries. Heliyon, 8(12), e12466. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2022.e12466
Best, J. W. (1981). Research in education (4th ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Bloom, B. S., Hastings, J. T., & Madaus, G. F. (1971). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. New York, NY: McGraw-Hill.
Deliens, T., Deforche, B., De Bourdeaudhuij, I., & Clarys, P. (2015). Determinants of physical activity and sedentary behaviour in university students: a qualitative study using focus group discussions. BMC Public Health, 15, 201. https://doi.org/10.1186/s12889-015-1553-4
Department of Physical Education, Bureau of Sports Science. (2019). Physical fitness test and normative standards for people aged 19-59 years. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports. (in Thai)
Ferkel, R. C., Judge, L. W., Stodden, D. F., & Griffin, K. (2014). The importance of health-related fitness knowledge to physical education preservice and inservice teachers. The Physical Educator, 71(2), 218-233.
Glanz, K., Rimer, B. K., & Viswanath, K. (Eds.). (2015). Health behavior: Theory, research, and practice (5th ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Launiala, A. (2009). How much can a KAP survey tell us about people's knowledge, attitudes and practices? Some observations from medical anthropology research on malaria in pregnancy in Malawi. Anthropology Matters, 11(1), 1-13. https://doi.org/10.22582/am.v11i1.31
McLeroy, K. R., Bibeau, D., Steckler, A., & Glanz, K. (1988). An ecological perspective on health promotion programs. Health Education Quarterly, 15(4), 351-377. https://doi.org/10.1177/109019818801500401
Nimsuwan, N. (2020). Physical fitness and exercise behaviors of students enrolled in a swimming course at Prince of Songkla University, Hat Yai Campus. Journal of Education, Prince of Songkla University, Pattani Campus, 31(1), 110-122. Retrieved October 29, 2025 from: https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edupsu/article/view/241729 (in Thai)
Noar, S. M., Benac, C. N., & Harris, M. S. (2007). Does tailoring matter? Meta-analytic review of tailored print health behavior change interventions. Psychological Bulletin, 133(4), 673-693. https://doi.org/10.1037/0033-2909.133.4.673
Prince, S. A., Adamo, K. B., Hamel, M. E., Hardt, J., Gorber, S. C., & Tremblay, M. (2008). A comparison of direct versus self-report measures for assessing physical activity in adults: a systematic review. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 5, 56. https://doi.org/10.1186/1479-5868-5-56
Prochaska, J. O., & Velicer, W. F. (1997). The transtheoretical model of health behavior change. American Journal of Health Promotion, 12(1), 38-48. https://doi.org/10.4278/0890-1171-12.1.38
Romaguera, D., Tauler, P., Bennasar, M., Pericas, J., Pinya, C., Moreno, C., Martinez, S., & Aguiló, A. (2011). Determinants and patterns of physical activity practice among Spanish university students. Journal of Sports Sciences, 29(9), 989-997. https://doi.org/10.1080/02640414.2011.578149
Soini, A., Watt, A., & Sääkslahti, A. (2024). Relationships between pre-service teachers’ self-reported physical activity and their perceptions of physical education in early childhood teacher education. European Physical Education Review, 30(4), 529-544. https://doi.org/10.1177/1356336X231225626
Yahia, N., Wang, D., Rapley, M., & Dey, R. (2016) Assessment of weight status, dietary habits and beliefs, physical activity, and nutritional knowledge among university students. Perspectives in Public Health, 136(4), 231-244. https://doi.org/10.1177/1757913915609945
Yamane, T. (1967). Statistics, An Introductory Analysis (2nd ed.) New York, NY: Harper and Row.
