Comparison of anxiety before and after using Reality theory in new stroke patients under 45 years old at Ranong Hospital
Keywords:
Anxiety, Reality Therapy, Stroke patientsAbstract
This pre-experimental study aimed to: 1) examine anxiety levels, 2) compare anxiety levels before and after an individual counseling intervention based on Reality Therapy, and 3) evaluate patient satisfaction with the program. The study was conducted from January to March 2025. The sample consisted of 30 new stroke patients under the age of 45 admitted to the Stroke Unit at Ranong Hospital. The research instruments included an individual counseling program based on Reality Therapy, a personal data record form, the State-Trait Anxiety Inventory (STAI), and a satisfaction questionnaire, all of which were validated by three experts. Data were analyzed using descriptive statistics and the paired t-test.
The results indicated that the patients' anxiety was at a moderate level. The mean anxiety score significantly decreased from 45.73 before the intervention to 43.80 after the intervention (p = 0.022). Regarding satisfaction, the majority of patients reported a moderate level of satisfaction. Recommendations: Individual counseling based on Reality Therapy should be integrated into the nursing care plans for stroke patients. Furthermore, nursing staff should increase the frequency of anxiety assessments and design supportive activities to promote treatment adherence and continuous rehabilitation.
References
กฤษณา ปะสาวะเท. (2560). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความวิตกกังวลจากการย้ายออกจากหอผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉียบพลัน. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 10(3), 98–113.
จอม สุวรรณโณ, จุก สุวรรณโณ, กรรณิการ์ อังกูร, และ เกียรติศักดิ์ ราชบริรักษ์. (2561). ปัจจัยเสี่ยงทางระบบโรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉียบพลันในผู้ป่วยที่มีอายุน้อย. วารสารโรคหลอดเลือดสมองไทย, 17(2), 5–16.
เจษฎา ศรีบุญเลิศ และ เสงี่ยม ฉัตราพงษ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการให้ข้อมูลเตรียมความพร้อมต่อความวิตกกังวลและความร่วมมือของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่ได้รับการทำหัตถการฉีดสารทึบรังสีเข้าหลอดเลือดสมอง โรงพยาบาลศรีนครินทร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารโรงพยาบาลนครพนม, 4(3), 34–41.
ชลการ ทรงศรี และ ณรงค์ จันทร์แก้ว. (2562). ผลของการให้คำปรึกษาต่อความสามารถเผชิญปัญหาในผู้ดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารโรงพยาบาลสกลนคร, 22(2), 50–58.
ดารุจ อนิวรรตพงศ์. (2561). ภาวะซึมเศร้าหลังโรคหลอดเลือดสมอง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 63(4), 383–418.
นพพร ปานขาว. (2561). ผลการปรึกษาทฤษฎีเผชิญความจริงต่อการยอมรับของภรรยาผู้ป่วยมะเร็งลุกลาม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
นววิช นวชีวินมัย. (2566). ทฤษฎีการบำบัดแบบเผชิญความจริงสู่การพัฒนาทักษะชีวิต. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 12(1), 3–14.
แบบวัดความวิตกกังวลสปิลเบอร์เกอร์. (ม.ป.ป.). ศูนย์สุขภาพจิตที่ 1. สืบค้น 9 พฤศจิกายน 2567, จาก http://www.cumentalhealth.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=53990932
พัฒนา พรหมณี, ยุพิน พิทยาวัฒนชัย, และ จีระศักดิ์ ทัพผา. (2563). แนวคิดเกี่ยวกับความพึงพอใจและการสร้างแบบสอบถามความพึงพอใจในงาน. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 26(1), 59–66.
พีรดา สมพันธ์. (2567). ประสิทธิผลโปรแกรมวางแผนจำหน่ายต่อความรู้ ความเครียด และความวิตกกังวลของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะกลาง โรงพยาบาลโซ่พิสัย. R2R BKPHO. https://bkpho.moph.go.th/ssjweb/bkresearch
ภัทรกร มุขศรีนาค, กุลธิดา สีบัวบาน, และ นงคราญ วงษ์ศร. (2566). การปรึกษารายบุคคลในภาวะวิกฤต. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, 13(1), 1–11.
มธุรดา บรรจงการ, ปราณีต จงพันธนิมิตร, จีรภา ศรีท่าไฮ, และ รุ่งนภา เขียวชอ่ำ. (2566). ความรู้ความเข้าใจและความต้องการในการป้องกันการเกิดโรคหลอดเลือดสมองในกลุ่มเสี่ยงที่มีอายุน้อย. วารสารวิชาการสุขภาพภาคเหนือ, 10(1), 132–142.
รัตนาภรณ์ อินทร์ยา. (2548). ผลของการให้คำปรึกษาเป็นรายบุคคลตามหลักทฤษฎีการบำบัดแบบเผชิญความจริงกับตามหลักทฤษฎีเกสตัลท์ต่อความวิตกกังวลของผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่ทำการฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
ลัดดาวัลย์ เพ็ญศรี. (2564). ความสัมพันธ์ของระดับความรุนแรงของโรคกับอาการทางระบบประสาทที่แย่ลงในระยะแรกในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบหรือตันแบบเฉียบพลัน. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก, 32(2), 146–160.
วีระชัย จิตภักดี, สมรักษ์ สันติเบ็ญจกุล, และ กฤษณา พิรเวช. (2560). ความชุกของอาการวิตกกังวลและอาการซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่ได้รับการเยี่ยมบ้าน และผลต่อการฟื้นตัวของระบบสั่งงานกล้ามเนื้อและความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน. Chulalongkorn Medical Journal, 61(2), 233–247.
ศุจิพิชชา จันทรประภาพกุล, แสงเดือน มโยทาร, ศุภชาติ ชมพูนุช, และ สัญสนีย์ พงษ์ภักดี. (2561). อัตราความชุกและสาเหตุของการเกิดโรคสมองขาดเลือดในผู้ป่วยที่มีอายุในโรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช. วารสารหลอดเลือดสมองไทย, 17(3), 5–14.
สมศักดิ์ เทียมเก่า. (2567). สถานการณ์โรคหลอดเลือดสมองในประเทศไทยและเขตสุขภาพที่ 7. วารสารโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(1), 86–94.
อรนรินทร์ ขจรวงศ์วัฒนา. (2552, 18 กรกฎาคม). ทฤษฎีให้คำปรึกษากับชีวิตประจำวัน: ทฤษฎีเผชิญความจริง (Reality Therapy). GotoKnow. https://www.gotoknow.org/posts/278259
Ho-Yan, Y. C., Whiteley, W. N., Dennis, M. S., Mead, G. E., & Carson, A. J. (2018). Anxiety after stroke. Stroke, 49(3), 556–564. https://doi.org/10.1161/STROKEAHA.117.019552
Jefri, H., & Chantika, J. (2023). Analysis of factors affecting the level of anxiety stroke patients at Dr. M. Djamil Padang. Jurnal Penelitian Pendidikan IPA, 9(10), 8807–8813.
Kapoor, A., Si, K., Yu, A. Y. X., Lanctôt, K. L., Herrmann, N., Murray, B. J., ... & Swartz, R. H. (2019). Younger age and depressive symptoms predict high risk of generalized anxiety after stroke and transient ischemic attack. Stroke, 50(9), 2359–2363.
Ngamjarus, C., & Pattanittum, P. (2024). n4Studies: Application for sample size calculation in health science research (Version 2.3) [Mobile app]. App Store.
Rafsten, L., Danielsson, A., & Sunnerhagen, K. S. (2018). Anxiety after stroke: Systematic review and meta-analysis. Journal of Rehabilitation Medicine, 50(9), 769–778.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
