ผลของโปรแกรมการประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจในการป้องกันโรคต่อพฤติกรรม การดูแลผู้ป่วยเด็กโรคหืดของผู้ดูแล

Tiprada  Kanchanaruchee

Authors

Tiprada Kanchanaruchee Crown Prince Hospital That Phanom

Keywords:

Caregiving behaviors, Caregivers, Pediatric asthma, Protection Motivation Theory (PMT)

Abstract

This quasi-experimental study, employing a one-group pretest-posttest design, examined the effects of a Protection Motivation Theory (PMT)- based program on knowledge, protection motivation, and asthma care behaviors among caregivers of pediatric patients. The sample consisted of 35 primary caregivers of children with asthma (aged 0–15 years) receiving treatment at the Asthma Clinic, That Phanom Crown Prince Hospital. Participants were selected based on inclusion criteria using a simple random sampling technique (lottery method). The research instruments included a 4-week behavioral development program and a data collection questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, while hypotheses were tested using the Paired Sample t-test.

The results revealed that the majority of participants were female (77.14%), aged 31–40 years (42.86%), and married (94.29%). After the intervention, the mean scores for knowledge, protection motivation, and asthma care behaviors were significantly higher than those before the program at a .05 level of significance. However, as this study utilized a one-group pretest-posttest design and relied on short-term self-reported questionnaires, the application of these findings should consider the inherent methodological limitations.

References

กระทรวงสาธารณสุข. (2567). อัตราป่วยรายใหม่ของโรคหืด. สืบค้นเมื่อวันที่ 5 กันยายน 2568 จาก https://hdc.moph.go.th/center/public/standard-report

detail/a7dfd5a2bb045c08129446ca192091bd

ชยุตรา ด่านลี และสุพัฒนา ศักดิษฐานนท์. (2565). ผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลแบบมีปฏิสัมพันธ์ต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตน พฤติกรรมการดูแลของผู้ดูแล และการควบคุมโรคในผู้ป่วยเด็กโรคหืดอายุ 3-5 ปี. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 32(2), 145-58.

ธมลวรรณ ศรีกลั่น ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ และอรวมน ศรียุกตศุทธ. (2564). ผลของโปรแกรมการจัดการโรคหืดผ่านสมาร์ตโฟนแอปพลิเคชัน ต่อความรู้ การใช้ยาสูด และการควบคุมอาการในผู้ป่วยโรคหืด. วารสารพยาบาลศาสตร์, 39(2), 50-63.

ธัญธนาภา สีสถาน และสุวรา ทองเลิศ. (2567). ผลของการวางแผนจาหน่ายต่อความรู้และพฤติกรรมของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหืดในเด็ก โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชสว่างแดนดิน. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน, 9(2), 69-78.

ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์. (2556). การกำหนดขนาดตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงพรรณนาในงานสาธารณสุข. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ,16(2), 9-18.

โรงพยาบาลสมเด็จพระยุราชธาตุพนม. (2566). ผลการดำเนินงานการให้บริการทางการแพทย์สำหรับผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ปี 2566. (เอกสารอัดสำเนา).

วงษ์เดือน จุแดง และศศิธร จตุโภคา. (2563). พฤติกรรมการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหืดในเด็ก 0-5 ปีในโรงพยาบาลดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี. วารสารแพทย์เขต 4-5,39(3), 488-499.

วัชรี พรหมประกอบ ศิริยุพา สนั่นเรืองศักดิ์ และนฤมล ธีระรังสิกุล. (2563). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมการควบคุมโรคหืดของเด็กวัยเรียนโรคหืด. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ, 14(1), 110-121.

สมศักดิ์ อินทมาต ดาวประกาย หญ้างาม วริศรา รักษาภักดี และสุจิตรา พงศ์วงประเสริฐ. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลผู้ป่วยโรคหืดเด็กของผู้ดูแล. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา, 8(3), 53-59.

สิริกรานต์ สุทธิสมพร สุธิศา ล่ามช้าง และอุษณีย์ จินตะเวช. (2563). ปัจจัยทำนายการจัดการครอบครัวในผู้ดูแลเด็กโรคหืด. พยาบาลสาร, 47(4), 27-38.

อรวรรณ ม่วงแก้ว จีระวรรณ ศรีจันทร์ไชย และคลีนาถ ฐานะ. (2568). ผลของโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะผู้ดูแลเด็กโรคหอบหืดก่อนวัยเรียนต่อพฤติกรรมการดูแลและการกำเริบของโรค. วารสารวิชาการ ทางการพยาบาลและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 5(1), 113-122.

อรอนงค์ ชาวส้าน อุษณีย์ จินตะเวช และ สุธิศา ล่ามช้าง. (2563). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการจัดการของผู้ดูแลเด็กโรคหืด. พยาบาลสาร, 47(3), 27-39.

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman.

Bartlett, S. J., O'Byrne, P. M., & Côté, J. (2020). The impact of stress and workload on asthma management. Journal of Asthma, 57(4), 487-495

Bender, W. N., Griffin, D. M., & Lasky, B. (2016). Communication difficulties in the workplace: A study of supervisors and subordinates. Journal of Organizational Behavior, 37(4), 472- 491.

GBD 2019 Diseases and Injuries Collaborators. (2020). Global burden of 369 diseases and injuries in 204 countries and territories, 1990-2019: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2019. Lancet, 396(10258),1204-1222.

Morales, E & Duffy, D. (2019) Genetics and Gene-Environment Interactions in Childhood and Adult Onset Asthma. Front. The Journal of Pediatrics , 7,1-14.

Price, D., Dale, P., Elder, E & Chapman, K.R. (2014). Types, frequency and impact of asthma triggers on patients' lives: a quantitative study in five European countries. Journal of Asthma, 51(2):127-135.

Rogers, R. W. (1975). A protection motivation theory of fear appeals and attitude change. Journalof Psychology, 91,93- 114.

Soo, W.F & Tan, N.C. (2014). The influence of caregivers’ knowledge and understanding of asthma aetiology on domiciliary management of children with asthma. Singapore Medical Journal, 55(3): 132-136