การพัฒนารูปแบบการป้องกันและแนวทางแก้ไขปัญหาอุบัติเหตุทางถนนกลไกของคณะกรรมการศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนและการมีร่วมของชุมชน อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
อุบัติเหตุทางถนน, นโยบายความปลอดภัยทางถนน, การมีส่วนร่วมของชุมชน, ศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนน, การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมบทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการป้องกันและแก้ไขปัญหาอุบัติเหตุทางถนนในระดับพื้นที่ และ 2) ศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบที่พัฒนาขึ้นต่อความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมความปลอดภัยของประชาชน กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย ผู้ให้ข้อมูลหลักในการพัฒนารูปแบบ จำนวน 68 คน ได้แก่ คณะกรรมการศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนระดับอำเภอและท้องถิ่น และประชาชนในอำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 400 คน ที่ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย กระบวนการ PAR 4 ระยะ และแบบสอบถามความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และ Paired t-test
ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบที่พัฒนาขึ้น คือ "Huai Thap Than Integrated Road Safety Model" ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ การจัดการความปลอดภัยทางถนนอย่างเป็นระบบ, การส่งเสริมการใช้ถนนอย่างปลอดภัย, การส่งเสริมยานพาหนะที่ปลอดภัย, การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่ปลอดภัย และการดูแลหลังเกิดอุบัติเหตุ 2) ภายหลังการดำเนินงานตามรูปแบบ ประชาชนมีคะแนนเฉลี่ยความรู้เกี่ยวกับกฎจราจรและความปลอดภัยเพิ่มขึ้นจาก 7.90 เป็น 8.42 คะแนน (p<.001) คะแนนเฉลี่ยทัศนคติต่อการป้องกันอุบัติเหตุเพิ่มขึ้นจาก 3.40 เป็น 3.52 คะแนน (p=.020) และคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการป้องกันอุบัติเหตุเพิ่มขึ้นจาก 3.38 เป็น 3.55 คะแนน (p=.003) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ข้อค้นพบยืนยันว่าการพัฒนาศักยภาพกลไกศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนร่วมกับการมีส่วนร่วมของชุมชน เป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิผลในการสร้างความปลอดภัยทางถนนในระดับพื้นที่อย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ชัยยุทธ นามวงษ์, อัมพร บุญมา, และวิไล ศิริพันธ์. (2020). การวิเคราะห์ลักษณะและปัจจัยเสี่ยงของอุบัติเหตุทางถนนในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา, 18(2), 75–89.
กิตติพงษ์ ศรีสุวรรณ, วัชรากร ทองคำ, และสุภาพร มาลัยวงศ์. (2021). การพัฒนาระบบฐานข้อมูลอุบัติเหตุทางถนนแบบบูรณาการ. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 15(3), 458–472.
นิภา ศรีวิชัย, สมบัติ ใจดี, และอรรถพล พันธุ์ดี. (2021). การพัฒนาแบบจำลองศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนแบบบูรณาการในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสุขภาพภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(4), 234–249.
พรทิพย์ แก้วสอน, สมชาย จันทร์เรือง, และวิภาวี ศรีบุญเรือง. (2021). รูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการป้องกันอุบัติเหตุทางถนน. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มข., 14(1), 45–58.
สมชาย จันทร์เรือง, พรทิพย์ แก้วสอน, และนิภา ศรีวิชัย. (2022). แนวทางการมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอุบัติเหตุทางถนนในภาคอีสาน. วารสารวิจัยสังคม, 45(1), 123–139.
ธนวัฒน์ พลแสน, สมชาย วงศ์ใหญ่, และนิภา แสงทอง. (2023). การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการส่งเสริมความปลอดภัยทางถนนในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มรภ.ศรีสะเกษ, 5(1), 112–128.
สุรพล สุขสำราญ, นิภา ศรีวิชัย, และวิภาวี ศรีบุญเรือง. (2020). กลไกการทำงานของศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนระดับอำเภอ. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพชุมชน, 13(2), 67–82.
วิไลวรรณ ชัยชนะ, อนุชา ภูมิภาค, และธนวัฒน์ พลแสน. (2022). การพัฒนารูปแบบการสื่อสารเพื่อเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการขับขี่ปลอดภัยในวัยรุ่นไทย. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 8(2), 78–94.
สุภาพร แสงจันทร์, อรรถพล พันธุ์ดี, และกิตติพงษ์ ศรีสุวรรณ. (2024). บทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลในการส่งเสริมความปลอดภัยทางถนน. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 17(1), 34–51.
อรรถพล พันธุ์ดี, สุภาพร แสงจันทร์, และธนวัฒน์ พลแสน. (2023). บทบาทของข้อบัญญัติท้องถิ่นในการส่งเสริมความปลอดภัยทางถนนในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารนิติศาสตร์และการจัดการ, 12(3), 178–195.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225
Haddon, W., Jr. (1972). A logical framework for categorizing highway safety phenomena and activity. The Journal of Trauma, 12(3), 193–207.
Kanitpong, K., Boontob, N., & Tanaboriboon, Y. (2021). Analysis of road traffic injury mortality in Thailand. IATSS Research, 45(1), 63–69. https://doi.org/10.1016/j.iatssr.2020.06.001
Phillips, R. O., Ulleberg, P., & Vaa, T. (2021). Meta-analysis of the effect of road safety campaigns on accidents. Accident Analysis and Prevention, 48, 1204–1218. https://doi.org/10.1016/j.aap.2011.08.013
Saengow, U., Assanangkornchai, S., Casswell, S., & Suphanchaimat, R. (2021). The impact of helmet law enforcement on motorcycle-related injuries and deaths in Thailand's southern border provinces. Accident Analysis and Prevention, 159, 106297. https://doi.org/10.1016/j.aap.2021.106297
Sukhai, A., Jones, A. P., Haynes, R., & Rodgers, S. E. (2020). Community-based road safety interventions in South Africa: A participatory action research approach. Injury Prevention, 26(5), 431–437. https://doi.org/10.1136/injuryprev-2019-043423
Mulholland, E., Nguyen, H. T., & Pham, C. V. (2023). Community-led versus government-led road safety interventions in Vietnam. Global Health Action, 16(1), 2178594. https://doi.org/10.1080/16549716.2023.2178594
Rahman, A., Islam, M. M., & Rahman, M. (2023). Multi-level intervention to promote helmet use in Bangladesh. BMC Public Health, 23(1), 456. https://doi.org/10.1186/s12889-023-15401-2
Vasudevan, V., Nambisan, S. S., & Singh, A. K. (2023). Interventions to reduce motorcycle crashes in developing countries. Transport Reviews, 43(2), 248–272. https://doi.org/10.1080/01441647.2022.2098874
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.