การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อป้องกันการพลัดตกหกล้ม ในผู้ป่วยที่รับการรักษาในโรงพยาบาลโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย Development of a model to promote the use of nursing practices to prevent falls in patients Undergoing treatment in Phonphisai Hospital, Nong Khai Province.
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) นี้ เพื่อสร้างรูปแบบส่งเสริมการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลป้องกันการพลัดตกหกล้มในโรงพยาบาลโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย ดำเนินการศึกษาระหว่างเดือนตุลาคม 2566–มิถุนายน 2567 แบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสถานการณ์จากรายงานอุบัติการณ์พลัดตกหกล้ม ระยะที่ 2 พัฒนารูปแบบฯ ระยะที่ 3 ทดลองใช้รูปแบบฯกับกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามการปฏิบัติการพยาบาลในการป้องกันการพลัดตกหกล้ม แบบประเมินความพึงพอใจต่อรูปแบบ PPSH Model และแบบบันทึกอุบัติการณ์พลัดตกหกล้ม โดยแบบสอบถามและแบบประเมินความพึงพอใจผ่านการตรวจสอบความเชื่อมั่น มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ 0.87 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และเปรียบเทียบผลก่อนและหลังการใช้รูปแบบด้วยสถิติ Paired t-test
ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบ PPSH Model (Phon Phisai Patient-Safety & Fall-Prevention Holistic Model) ที่มีประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ: (P) การประเมินความเสี่ยงอย่างเป็นระบบด้วย MFS และ HFRM II, (P) การมาตรฐานการปฏิบัติและรูปแบบการควบคุม, (S) การส่งเสริมความเข้าร่วมของบุคลากร และ (H) การเฝ้าระวังและเรียนรู้จากเหตุการณ์ ภายหลังใช้รูปแบบ PPSH Model คะแนนพฤติกรรมการปฏิบัติของพยาบาลในการป้องกันการพลัดตกหกล้มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ก่อนใช้ M = 40.20, SD = 4.80; หลังใช้ M = 53.20, SD = 2.90; p < .001) ไม่พบเหตุการณ์พลัดตกหกล้มในช่วงทดลองใช้ และพยาบาลมีความพึงพอใจต่อรูปแบบในระดับมาก (M = 4.53, SD = 0.35) แสดงว่ารูปแบบ PPSH Model มีความเหมาะสมและมีศักยภาพในการนำไปประยุกต์ใช้เพื่อเสริมสร้างความปลอดภัยและลดอุบัติการณ์พลัดตกหกล้มของผู้ป่วยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
คำสำคัญ: ความปลอดภัยของผู้ป่วย, การป้องกันการพลัดตกหกล้ม, แนวปฏิบัติการพยาบาล
ติดต่อผู้นิพนธ์: อชิรญาณ์ พนาลิกุล อีเมล: yayalovefrist@gmail.com
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Global Burden of Disease Study Collaborators: Global, regional, and national incidence, prevalence, and years lived with disability
for 301 acute and chronic diseases and injuries in 188 countries, 1990 – 2013: A systematicanalysis for the global burden of disease
study 2013. Lancet. 2015; 386 (9995): 743 – 800.
World Health Organization. Patient safety. Geneva: WHO; 2021. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/patient-safety
Agency for Healthcare Research and Quality. Preventing falls in hospitals: A toolkit for improving quality of care. Rockville: AHRQ;
Royal College of Physicians. National audit of inpatient falls: Audit report 2020. London: RCP; 2020.
เยาวเรศ ก้านมะลิ. การวิเคราะห์เหตุการณ์ความเสี่ยงในโรงพยาบาล. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2564; 30(5): 15-23.
Keay L, Palagyi A, McCluskey P, Lamoureux E, Pesudovs K, Lo S, Ivers R, Boufous S, Morlet N, Ng J, Stapleton F, Fraser M, Meuleners
L. Falls in older people with cataract, a longitudinal evaluation of impact and risk : the FOCUS Study Protocol. InjPrev 2014; 20 (1): 1
- 6.
Scott D, Hayes A, Aitken D, Jones G. Operational definitions of sacropenia and their associations with 5-year changes in falls risk in
community dwelling middle-aged and older adults. Osteoporos Int. 2014; 25:187-193.
Dykes PC, Carroll DL, Hurley A, Benoit A, Middleton B. Building and testing a patient-centered fall prevention tool kit. Jt Comm J
Qual Patient Saf. 2020; 46(5): 286-293. doi:10.1016/j.jcjq.2019.12.001
Matarese M, Ivziku D, Bartolozzi F, Piredda M, De Marinis MG. Systematic review of fall risk assessment tools for hospitalized older
patients. J Adv Nurs. 2019; 75(7): 1376-1393. doi:10.1111/jan.13928
Morse, J. M. (2009). Preventing patient falls: Establishing a fall intervention program. Springer Publishing Company.
Hendrich, A. L. (2007). Predicting patient falls: Using the Hendrich II Fall Risk Model in clinical practice. American Journal of Nursing,
(11), 50–58.
นิภาพร มีชิน, รุจิรา ดงเรืองราช, & สุรีรัตน์ ดาวเรือง. (2566). การพัฒนารูปแบบการป้องกันการพลัดตกหกล้มสำหรับผู้ป่วยสูงอายุในโรงพยาบาล. วารสาร
สาธารณสุขขอนแก่น, 16(1), 31–45.
Khowhit D, Jumrongpeng J, Saengkaew R, et al. The Effectiveness of a Fall Prevention Program on Fall Prevention Behaviors and
Balance among the Elderly with Early Stage of Knee Osteoarthritis in Community. NJPH. 2024; 34(2): 160 174.
Sirirungsankul P, et al. The Effects of a Clinical Supervision Model on Nursing Practice Behaviors for Fall Prevention ... J Royal Thai
Army Nurses. 2023; 24(2): 199 208.
เยาวเรศ ก้านมะลิ. การพัฒนารปแบบการพยาบาลเพื่อป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ป่วยที่รับรักษาในโรงพยาบาล. (2564). วารสารกองการพยาบาล,
(1), 1-19.
รายงานอุบัติการณ์ โรงพยาบาลโพนพิสัย พ.ศ. 2564–2565. หนองคาย: โรงพยาบาลโพนพิสัย; 2566.
World Health Organization. (2021). Patient safety: Global action on patient safety.
https://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA74/A74_R13-en.pdf
Epstein, R. M., & Street, R. L. (2011). The values and value of patient-centered care. Annals of Family Medicine, 9(2), 100–103.
https://doi.org/10.1370/afm.1239
Neuman, B. (1995). The Neuman systems model (3rd ed.). Appleton & Lange.
Morse, J. M. (2009). Preventing patient falls: Establishing a fall intervention program. Springer Publishing Company.
Hendrich, A. L. (2007). Predicting patient falls: Using the Hendrich II Fall Risk Model in clinical practice. American Journal of Nursing,
(11), 50–58. https://doi.org/10.1097/01.NAJ.0000292206.02216.3e
Polit DF, Beck CT. Nursing research: Generating and assessing evidence for nursing practice. 11th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer;
Hertzog MA. Considerations in determining sample size for pilot studies. Res Nurs Health. 2008;31(2):180-191.
DeVellis RF, Thorpe CT. Scale development: Theory and applications. 5th ed. Thousand Oaks (CA): Sage; 2022.
Nunnally JC, Bernstein IH. Psychometric theory. 3rd ed. New York: McGraw-Hill; 1994.
Waltz CF, Strickland OL, Lenz ER. Measurement in nursing and health research. 5th ed. New York: Springer; 2017.
นฤมล วงศ์ภักดี, ศุภศรี อินทรประเสริฐ. การพัฒนาแนวปฏิบัติแบบมีส่วนร่วมเพื่อป้องกันการหกล้มของผู้ป่วยในโรงพยาบาลชุมชน. วารสารพยาบาลศาสตร์.
; 40(3): 15–28.
Pantong U, Trapero I, Jareaprapal U. Analysis and prevention of falls among community-dwelling older adults in southern Thailand.
J Adv Nurs. 2023.
Tzeng HM, Yin CY. Nurses’ solutions to prevent inpatient falls: linking risk assessment to care planning. J Nurs Care Qual. 2018;
(3): 213–220.
Dykes PC, et al. fall prevention in acute care hospitals: a randomized controlled trial. BMJ Qual Saf. 2020; 29(6): 488–495.
World Health Organization. Patient safety: global action on patient safety. Geneva: World Health Organization; 2019.
Marx D. Patient safety and the “just culture”: a primer for health care executives. New York: Columbia University; 2001.
Donabedian A. Evaluating the quality of medical care. Milbank Q. 1966;44(3):166–206.
ราชวัช ทวีคูณ. ผลการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ป่วยห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลศรีบุญเรือง. วารสารอุดรธานีโรง
พยาบาล. 2566.
เยาวเรศ ก้านมะลิ. การพัฒนารูปแบบบริการพยาบาลเพื่อป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ป่วยที่รับรักษาในโรงพยาบาล. วารสารกองการพยาบาล. 2564;
(1): 1–19.
Coleman K, Austin BT, Brach C, Wagner EH. Evidence on the Chronic Care Model in the new millennium. Health Aff (Millwood).
;28(1):75–85.
Miake-Lye IM, Hempel S, Ganz DA, Shekelle PG. Fall prevention models in hospital settings: systematic review. Ann Intern Med.
; 170(5): 356–364.
เสาวภา เด็ดขาด, สุดารัตน์ ทองคง, พยอม ถิ่นอ่วน. ประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูง
อายุในชุมชน. วารสารสุขภาพภาคเหนือ. 2565; 8(2): 45–56.
Ajzen I. The theory of planned behavior. Organ Behav Hum Decis Process. 1991;50(2):179–211.
