Development of Early Childhood Caregivers' Capacity in Using TEDA4I for Language Development at Phan Phrao Sub-district, Si Chiang Mai District, Nong Khai Province
Keywords:
Caregiver Capacity Building, TEDA4I, Language Development, Early Childhood, Suspected Developmental DelayAbstract
This quasi-experimental research utilizing a one-group pretest-posttest design aimed to: 1) develop the knowledge and skills of early childhood caregivers in using the Thai Early Developmental Assessment for Intervention (TEDA4I), and 2) examine the effectiveness of caregiver capacity building on the language development of early childhood children The sample consisted of 40 dyads of children with suspected language delays and their primary caregivers in Phan Phrao Subdistrict, Si Chiang Mai District, Nong Khai Province, selected through purposive sampling. The intervention instrument was a capacity-building program on using TEDA4I, comprising workshops, skill practice sessions, and home visits over 12 weeks. Data were analyzed using descriptive statistics, paired t-test, Wilcoxon signed-rank test, and McNemar test
The results revealed that: 1) After the intervention, caregivers showed a statistically significant increase in mean knowledge scores from 7.95 to 10.58 (p<.001) and mean skill scores from 23.27 to 34.52 (p<.001). 2) Children demonstrated statistically significant improvements in language development according to TEDA4I criteria across all aspects: receptive language, expressive language, and pragmatic language (p<.001). The median development level increased from Level 1 (needs full assistance) to Level 3 (independent). Furthermore, progress monitoring showed a continuous increase in the mean development level from 1.40 in the first week to 2.64 in the final week, and the proportion of children passing the DSPM screening criteria increased to 62.5%. Caregivers reported a high level of satisfaction with the program (Mean=4.26). These findings confirm that empowering caregivers to use TEDA4I in a family context is an effective strategy for promoting language development among early childhood children in the community.
References
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2563). คู่มือประเมินเพื่อช่วยเหลือเด็กปฐมวัยที่มีปัญหาพัฒนาการ (Thai Early Developmental Assessment for Intervention: TEDA4I) (พิมพ์ครั้งที่ 6). https://dmh-elibrary.org/items/show/262
จีระวรรณ ศรีจันทร์ไชย, กานต์รวี โบราณมูล, สิทธิพงศ์ ปาปะกัง, และเกศนีย์ เรียนพิศ. (2566). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาต่อพัฒนาการด้านภาษาของเด็กปฐมวัย. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 20(3), 207–219.
ฤดีมน สกุลคู. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพัฒนาการด้านภาษาไม่สมวัยในเด็กอายุ 2–5 ปี อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 31(5), 788–796.
โรงพยาบาลศรีเชียงใหม่. (2565). รายงานการคัดกรองและติดตามพัฒนาการเด็กปฐมวัย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. โรงพยาบาลศรีเชียงใหม่.
วนิดา ชะเอม. (2567). การพัฒนารูปแบบการให้ความรู้ผู้ดูแลเด็กร่วมกับการใช้โปรแกรม TEDA4I ในเด็กอายุ 18–60 เดือน ที่มีพัฒนาการสงสัยล่าช้าทางภาษา ตำบลพรรณา อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน, 9(4), 52–60.
สถาบันราชานุกูล กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2563). คู่มือประเมินเพื่อช่วยเหลือเด็กปฐมวัยที่มีปัญหาพัฒนาการ (TEDA4I): เกี่ยวกับคู่มือ TEDA4I. https://teda4i.rajanukul.go.th/about
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดหนองคาย. (2565). รายงานการคัดกรองและติดตามพัฒนาการเด็กปฐมวัย. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดหนองคาย.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in education (10th ed.). Pearson Education.
Bloom, B. S., Hastings, J. T., & Madaus, G. F. (1971). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. McGraw-Hill.
Knowles, M. S., Holton III, E. F., & Swanson, R. A. (2015). The adult learner: The definitive classic in adult education and human resource development (8th ed.). Routledge.
Park, J. H. (2025). When to screen for developmental language disorder. Frontiers in Pediatrics. https://doi.org/10.3389/fped.2025.1646686
Pillinger, C., & Vardy, E. J. (2022). The story so far: A systematic review of the dialogic reading literature. Journal of Research in Reading, 45(4), 533–548. https://doi.org/10.1111/1467-9817.12407
Quinn, E. D., Kaiser, A. P., & Ledford, J. (2021). Hybrid telepractice delivery of enhanced milieu teaching: Effects on caregiver implementation and child communication. Journal of Speech, Language, and Hearing Research, 64(8), 3074–3099. https://doi.org/10.1044/2021_JSLHR-20-00430
Rithipukdee, N., & Kusol, K. (2022). Factors associated with the suspected delay in the language development of early childhood in Southern Thailand. Children, 9(5), 662. https://doi.org/10.3390/children9050662
Rupert, J. (2023). Speech and language delay in children. American Family Physician. https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2023/0800/speech-language-delay-children.html
Suttora, C., et al. (2021). The effects of a parent-implemented language intervention on late-talkers’ expressive skills: The mediational role of parental speech contingency and dialogic reading abilities. Frontiers in Psychology, 12, 723366. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.723366
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
