ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อบริเวณที่ผ่าตัด ในผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บกระดูกหน้าแข้งหักแบบเปิด

บทคัดย่อ

การติดเชื้อบริเวณผ่าตัด(Surgical Site Infection; SSI) ในผู้ป่วยกระดูกหน้าแข้งหักแบบเปิดเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบบ่อยและส่งผลต่อผลลัพธ์การรักษาอย่างมีนัยสำคัญ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตราการเกิดและลักษณะของการติดเชื้อบริเวณผ่าตัด รวมทั้ง ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อบริเวณผ่าตัด ในผู้ป่วยกระดูกหน้าแข้งหักแบบเปิด  รูปแบบการศึกษาเป็นแบบย้อนหลัง(Retrospective cohort study) มีการรวบรวมข้อมูลผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในที่โรงพยาบาลอรัญประเทศ ระหว่างวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ข้อมูลที่เก็บ ได้แก่ ข้อมูลพื้นฐานประชากร ลักษณะและกลไกการบาดเจ็บ ระดับความรุนแรงตาม Gustilo–Anderson รายละเอียดการรักษา ผลลัพธ์หลังการผ่าตัด และภาวะแทรกซ้อน ใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกในการประเมินความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเสี่ยงและการเกิดการติดเชื้อบริเวณผ่าตัด

ผลการศึกษาในผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์ทั้งหมด 63 ราย มีอายุเฉลี่ย 37 ปี (ช่วง 18-51 ปี)  พบว่าผู้ป่วยที่มีระดับความรุนแรงตาม Gustilo–Anderson ขั้นที่ 3 ขึ้นไป จำนวน 21 ราย (33.3%)  ผู้ป่วยที่มีการเกิดการติดเชื้อบริเวณผ่าตัด จำนวน 19 ราย (30.2%) ซึ่งแบ่งเป็นการติดเชื้อชั้นตื้น 11 ราย (57.9%) และการติดเชื้อชั้นลึก 8 ราย (42.1%) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดการติดเชื้อบริเวณผ่าตัดอย่างมีนัยสำคัญ คือ ระดับความรุนแรงของแผลเปิดตั้งแต่ระดับ 3 ขึ้นไป (OR 246; 95% CI, 23.9-2528, P<0.001) ส่วนระยะเวลารอการผ่าตัดล้างแผลมากกว่า 24 ชั่วโมง ไม่พบความสัมพันธ์กับการเกิดการติดเชื้อบริเวณผ่าตัด (P = 0.375) ดังนั้นผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าความรุนแรงของแผลเปิดตามเกณฑ์ Gustilo–Anderson ระดับ 3 ขึ้นไป เป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญต่อการเกิดการติดเชื้อบริเวณผ่าตัด ซึ่งสอดคล้องกับกลไกทางพยาธิสรีรวิทยาที่มีการปนเปื้อนสูงและเกิดการทำลายเนื้อเยื่ออย่างมาก แม้ว่าระยะเวลารอการผ่าตัดมากกว่า 24 ชั่วโมง จะไม่พบความสัมพันธ์ อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษานี้ควรแปลผลด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากข้อจำกัดของการศึกษาแบบย้อนหลังและขนาดตัวอย่างที่ค่อนข้างน้อย ถึงแม้ว่าอัตราการเกิดการติดเชื้อบริเวณผ่าตัดในผู้ป่วยกระดูกหน้าแข้งหักแบบเปิดอยู่ในระดับสูง โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีแผลเปิดระดับ 3 ขึ้นไป การประเมินระดับความรุนแรงของแผล การล้างและตัดเล็มเนื้อตายอย่างเหมาะสม รวมถึงการดูแลรักษาที่รวดเร็วและมีมาตรฐาน เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยลดความเสี่ยงและเพิ่มโอกาสของผลลัพธ์การรักษาที่ดี