The Effect of Discharge Planning Program For Type 2 Diabetic Patients at Ward In Manchakhiri Hospital, Khon Kaen Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This quasi-experimental research aimed to investigate the effects of a discharge planning program for patients with type 2 diabetes admitted to Manchakiri Hospital in Khon Kaen Province, comparing the intervention group and the control group, each consisting of 31 participants. The sample consisted of type 2 diabetes patients discharged from Manchakiri Hospital between July 2023 and September 2023. The participants were randomly selected, with the intervention group receiving a discharge planning program developed by the researcher based on DEMETHOD guidelines, until reaching 31 participants. Subsequently, the control group underwent standard discharge planning procedures with 31 participants over 12 weeks. Data were collected through questionnaires at two-time points: pre- and post-intervention. Descriptive statistics, including percentages, means, standard deviations, and medians, were used for analysis. The difference in mean scores between the groups was compared using an independent t-test, with statistical significance set at 0.05.
The findings revealed that the mean differences in knowledge, attitudes, perceived severity, perceived self-efficacy, and self-care behaviors related to blood sugar control among patients with type 2 diabetes were significantly higher in the intervention group than in the control group at a significance level of 0.05. Additionally, glycated hemoglobin (HbA1c) levels and blood pressure in the intervention group decreased significantly more than those in the control group, also at a significance level of 0.05. These results suggest that the discharge planning program developed by the researcher successfully enhanced awareness and empowered type 2 diabetes patients to better manage their blood sugar levels, achieving the objectives outlined in the study.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูล (เขียนข้อกำหนด)
References
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). ข้อมูลเพื่อตอบสนอง Service Plan สาขาโรคไม่ติดต่อ (NCD DM,HT,CVD). (ระบบออนไลน์ ).สืบค้นทางอินเตอร์เน็ต วันที่14 เมษายน 2567 แหล่งที่มา :https://hdcservice.moph.go.th/hdc/reports/report.php?source=pformated/format1.php&cat_id=b2b59e64c4e6c92d4b1ec16a599d882b&id=29eec762c9591d1f8092da14c7462361. (16 ตุลาคม 2565)
กองโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2564). รายงานประจำปี 2564 กองโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์.
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2556). การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพโดยชุมชน เล่มที่ 1. นนทบุรี : กองสุขศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงฯททททททท.
โกศล บุญทา.(2566).การเสริมพลังอำนาจในการดูแลตนเองต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดและ
คุณภาพชีวิตของผูปวยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไมสามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได. 2566.[เขาถึง
เมื่อ 14 เม.ย. 2567].เขาถึงไดจาก:
(http://www.chiangmaihealth.go.th/document/231010169690646468.pdf)
ชนิษฐ์นาฏ จุรีมาศ.(2558).ผลของการวางแผนจำหน่าย ต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรงพยาบาลเสลภูมิ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด). ปีที่ 12 ฉบับที่ 2 (2015): พฤษภาคม-สิงหาคม.p.17-23.
ธนาพร โพธิจักรและคณะ. (2552).การให้ความรู้โดยใช้สื่อวิดีทัศน์เรื่องภาวะแทรกซ้อนของเบาหวานและการนวดเท้าด้วยตนเองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2. เทคนิคการแพทย์และกายภาพบำบัด, 31(3), 347-353.
เยาวภา พรเวียง และคณะ. (2555). ผลของการเสริมสร้างพลังอำนาจแบบกลุ่มต่อพฤติกรรมการดูแลเท้าและคุณภาพชีวิตในผู้เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีแผลที่เท้า. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 22(2): 85-97.
รัตนา นิลเลื่อม และคณะ. (2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายต่อความรู้และพฤติกรรมการดูแลตนองของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลราชบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดราชบุรี. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก, 32(2), p.202-216.
แววตา เพ็งบูรณ์และ, วีรวรรณ เกิดทอง. (2567). ผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมต่อพฤติกรรมการควบคุมอาหาร ดัชนีมวลกาย และค่าน้ำตาลสะสมในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่น้ำหนักเกิน คลินิกโรคเรื้อรัง โรงพยาบาลท่าชนะ. www.srth.go.th/home/research (Vol.1 NO.1 February-December, 2024) อินเทอร์เน็ต]. 2566 [เข้าถึงเมื่อ 12 สิงหาคม 2567]; 2(2): 1-13. https://srth.go.th/home/ research.
สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย.(2554). สมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย, กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข,
สำนักงานโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.(2561).การวิเคราะห์ข้อมูลและสรุปผล
การดำเนินงานเฝ้าระวัง ป้องกัน และ ควบคุมโรคไม่ติดต่อของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องใน ระดับประเทศ พ.ศ. 2550-2558. นนทบุรี: สำนักงานโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.
สำนักงานโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.(2560).แผนยุทธศาสตร์การป้องกัน และควบคุมโรคไม่ติดต่อระดับชาติ 5 ปี (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพฯ:บริษัท อิโมชั่นอาร์ต จำกัด.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2554).แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับโรคเบาหวาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: บริษัทศรีเมืองการพิมพ์.
American Diabetes Association. (2011). Standards of medical care in diabetes 2011.
Diabetes Care, 34(Supplement 1): S11-S61.
สำนักงานโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2561). การวิเคราะห์ข้อมูลและสรุปผล
การดำเนินงานเฝ้าระวัง ป้องกัน และ ควบคุมโรคไม่ติดต่อของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในระดับประเทศ พ.ศ. 2550-2558. นนทบุรี: สํานักงานโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.
Bloom BS. (1968 ). Learning for mastery. Evaluation comment, 1(2). Center for the study of evaluation of instructional programs, University of California, Los Angeles, USA.
Bloom, B.S. (1956).Taxonomy of educational objectives, the classification of educational goals handbook I: Cognitive domain. New York: McKay.
Gibson, C. H. (1995). The process of empowerment in mothers of chronically ill children.
Journal of Advanced Nursing, 21: 1201-1210.
Gray, R. E, Doan, B. D., & Church, K. (1990). Empowerment and persons with cancer:
Politics in cancer medicine. Journal of Palliative Care,6: 33-45.
Li cheng., et al. (2018). Effectiveness of patient-centred, empowerment-based intervention program among patients with poorly controlled type 2 diabetes. International journal of nursing study.,9(1), 43-
Lemeshow S, Hosmer.(1990). D.W, & Klar J. Jr. Adequacy of Sample Size in Health Studies. New York: John Wiley & Sons
Lewin, Kurt.(1951). “Field. Theory and Leaning” Ind. Cartwright Field theory in Social Science:Selected Theoretical. New York:Harper and Row.
Orem, D.E., Taylor, S.G., & Renpenning, K.M. (2001). Nursing : Concepts of practice. (6th ed.). St. Louis : mosby.
WHO. Non communicable diseases 2023.สืบค้นวันที่ 2 เมษายน 2566 https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/noncommunicable-diseases
WHO.Global Burden of Disease Collaborative Network, Global Burden of Disease Study 2019 (GBD 2019) Results (2020, Institute for Health Metrics and Evaluation – IHME) https://vizhub.healthdata.org/gbd-results/
