Development for mental crisis patient under the integrated and seamless of Emergency medical system Nonkhun distric Sisaket province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research is a Research and Development (R&D) study aimed at developing an integrated emergency medical service model for psychiatric emergency patients in Non Khun District, Sisaket Province. The study sample included psychiatric emergency patients, healthcare personnel, and relevant staff. The research was conducted over a period of 10 weeks using research instruments such as questionnaires, observation forms, and interview guides. Data were analyzed using descriptive statistics, including mean, percentage, and standard deviation, as well as qualitative content analysis.
The issue of psychiatric emergency patients is a critical concern affecting the healthcare system and societal safety, especially in remote areas with limited resources. Non Khun District, Sisaket Province, faces challenges in managing psychiatric emergency patients due to its remote location, difficult transportation, and shortage of specialized medical personnel. These factors contribute to delays in emergency care and patient transfers, leading to potential violence and harm to patients, families, and communities. In some cases, such incidents have resulted in fatalities. Therefore, developing a care model tailored to the context of remote areas is essential to ensure rapid and effective treatment access.
Article Details
เนื้อหาและข้อมูล (เขียนข้อกำหนด)
References
กรมสุขภาพจิต. (2559). แนวทางการดูแลผู้ป่วยโรคจิตเภทสำหรับพยาบาล/นักวิชาการสาธารณสุขในเขตสุขภาพ.
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.
กรองจิต วลัยศรี. (2551). การมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชนในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรัง ตำบลคำเขื่อนแก้ว อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร
งานควบคุมโรคไม่ติดต่อ. (2562). รายงานผู้ป่วยสุขภาพจิตประจำปี. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดศรีสะเกษ.
เจาะลึกระบบสุขภาพ Hfocus. (2562, 21 สิงหาคม). มติ คกก.สุขภาพจิตสร้างระบบนำส่งผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉิน 2560. Hfocus. https://www.hfocus.org/content/2014/11/8557
ทวีศิลป์ วิษณุโยธิน และคณะ. (2562). การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤตสุขภาพจิต แบบบูรณาการในพื้นที่. สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
พรทิพย์ วชิรดิลก และคณะ. (2563). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ การศึกษาเพื่อจัดทำข้อเสนอแนะด้านระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับผู้ป่วยฉุกเฉินจิตคลุ้มคลั่งแบบบูรณาการในประเทศไทย. สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ.
พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์ และบุญศิริ จันศิริมงคล. (2556). การทบทวนองค์ความรู้เรื่องการจัดการภาวะฉุกเฉิน
ในผู้เสพสารกระตุ้นประสาทกลุ่มแอมเฟตามีน. แผนงานการพัฒนาระบบการดูแลผู้มีปัญหาการดื่มสุรา (ผรส.).
พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์ และคณะ. (2559). ความชุกของโรคจิตเวชและปัญหาสุขภาพจิต: การสำรวจระบาดวิทยาสุขภาพจิตของคนไทยระดับชาติ ปี พ.ศ. 2556. บริษัท บียอนด์พับลิสชิ่ง จำกัด.
มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2548). จิตเวชศาสตร์ รามาธิบดี (พิมพ์ครั้งที่ 2). ภาควิชาจิตเวชศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล.
ศรินรัตน์ จันทพิมพ์ และขนิษฐา นันทบุตร. (2561). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 28(2), 115-128.
ศิรินาถ ตงศิริ และคณะ. (2561). ทฤษฎีและกรอบแนวคิดของการวิจัยเพื่อนำนโยบายสาธารณสุขไปสู่การปฏิบัติ:
การวิจัยอย่างเป็นระบบเพื่อค้นหากลยุทธ์การปฏิบัติตามนโยบายที่มีประสิทธิภาพ. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 12(1), 7-26.
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2558). คู่มือแนวทางการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ เกณฑ์ และวิธีปฏิบัติการคัดแยกผู้ป่วยฉุกเฉินและจัดลำดับการบริบาล ณ ห้องฉุกเฉินตามหลักเกณฑ์ที่ กพฉ. กำหนด. สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ.
สุกัญญา ละอองศรี และคณะ. (2560). รูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชในชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของเครือข่ายผู้ดูแล. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 31(2), 103-119.
Ager, A., & Loughry, M. (2004). Psychosocial needs of refugees and internally displaced persons. In M. J. Friedman & A. Marsella (Eds.), Post-traumatic stress disorder: Issues and controversies. Humana Press.
Cooper, A. E., Corrigan, P. W., & Watson, A. C. (2003). Mental illness stigma and care seeking. The Journal of Nervous and Mental Disease, 191(5), 339-341.
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A.-G., & Buchner, A. (2009). Statistical power analyses using G*Power 3.1: Tests for correlation and regression analyses. Behavior Research Methods, 41(4), 1149-1160.
Institute for Population and Social Research, Mahidol University. (2025). Thai Health Report 2025: Indicators. https://ipsr.mahidol.ac.th/wp-content/uploads/2025/07/608-ThaiHealth2025-ENG_Indicaotors.pdf
Pacific Prime. (n.d.). What is the state of mental health in Thailand? Retrieved October 25, 2025, from https://www.pacificprime.co.th/blog/state-of-mental-health-in-thailand/
Phengsawat, W. (2009). Policy research. SNRU Journal of Science and Technology, 1(1), 1-14.
Phuphisut, O. (2022, May 25). Mental health as public health in Thailand. New Mandala. https://www.newmandala.org/mental-health-as-public-health-in-thailand/
Sae-chew, K. (2023, December 1). Mental health systems in developing countries: A case study of Thailand. The International Moller Institute of Psychology and Education. https://www.tims.psy.chula.ac.th/article/mental-health-systems-in-developing-countries/
Thavorn, K., Mindhoni, R. A., & Kong, W. (2024). Spatiotemporal analysis of mental health disorders in Thailand from 2015 to 2023. PLoS ONE, 19(5), e0303131. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0303131
Udomratn, P. (2006). Mental health care in Thailand: A country profile. International Review of Psychiatry, 18(2), 141-147.
Wannarit, K., et al. (2023). Current Status of Psychiatric Care in Thailand. Taiwanese Journal of Psychiatry, 37(3), 103-109.
World Health Organization. (2006). WHO-AIMS report on the mental health system in Thailand. https://cdn.who.int/media/docs/default-source/mental-health/who-aims-country-reports/thailand_who_aims_report.pdf?sfvrsn=853b6294_3
World Health Organization, Regional Office for South-East Asia. (2024, June 14). Mental health and social connection in Thailand. https://www.who.int/thailand/news/feature-stories/detail/mental-health-and-social-connection-in-thailand
