The development of an artistic activities model to enhance concentration of children with moderate intellectual disabilities aged 6-12 years
Keywords:
artistic activities, concentration, children with moderate intellectual disabilityAbstract
Objective To study the effect of artistic activities model to increase concentration of children with moderate intellectual disability.
Materials and Methods This study was a single group quasi-experimental research, measuring before and after the experiment by comparing the average concentration level scores of those with intellectual disabilities before and after receiving artistic activities and the average score of artistic aptitude of the intellectually disabled persons before and after receiving the artistic activities. Subjects were moderate intellectual disabilities children aged 6-12 years, 8 people The subjects were taught artistic activities according to two specified lesson plans, duration for each of plans was 2 weeks, 4 days a week and 30 minutes per day. The research instruments were the Concentration problem assessment form, Art aptitude assessment form and a Manual for artistic activities teaching for children with intellectual disabilities. All instruments were examined for content validity using index of item – objective congruence (IOC) by 3 experts with validity values of .93, 1.00 and 1.00, respectively. Data were analyzed by using Wilcoxon sign rank test.
Results The results of the research showed that: 1) The mean score of concentration level of subjects who received the artistic activities after the experiment was higher than before the experiment, significantly at the .05 level. 2) The mean scores of artistic aptitudes of subjects who received the artistic activities after the experiment increased than before the experiment, significantly at the .05 level.
Conclusion The model of artistic activities to increase concentration of children with moderate intellectual disabilities aged 6-12 years was effectively.
References
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งประเทศไทย.รายงานข้อมูลสถานการณ์ด้านคนพิการในประเทศไทย; 2559.
American Psychiatric Association. In: Neurodevelopmental Disorders, editor. American Psychiatric Association Diagnostic and statistical manual of mental disorders 5th ed (DSM-5). Washington DC: American Psychiatric Publishing; 2013. p. 31-86.
สมพร คำมูล. ความสามารถในการช่วยเหลือตนเองด้านการแต่งกายของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาโดยการใช้ชุดกิจกรรมการแต่งกาย: ปริญญานิพนธ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ; 2554.
แจ่มจันทร์ อินทะผล. ผลการใช้ชุดพัฒนาการเตรียมความพร้อมทางวิชาการด้านร่างกายของเราที่มีต่อความสามารถ การบอกหน้าที่ส่วนต่างๆของร่างกายของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา. ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดปทุมธานี; 2557.
Sue DW, Lin AI, Torino GC, Capodilupo CM, Rivera DP. Racial microaggressions and difficult dialogues on race in the classroom. Cultural diversity and ethnic minority psychology. 2009;15(2):183.
มณีรัตน์ ภูทะวัง การพัฒนาการจัดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์เพื่อฝึกสมาธิเด็กปฐมวัย: ปริญญานิพนธ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม; 2560.
สุวัฒน์ ทรงเกียรติ. ศิลปะองค์ประกอบของดนตรีสากล. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาดนตรี คณะ มนุษยศาสตร์; 2540.
ยุวดี พรธาราพงศ์และคณะ. การออกแบบชุดอุปกรณ์การระบายสีเพื่อส่งเสริมพัฒนาการ และช่วยฝึกสมาธิสำหรับเด็กสมาธิสั้น. วารสารวิชาการและวิจัย มทร พระนคร สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 2555;6(2).
รัชนีกร ชะตางาม. การสร้างสรรค์ศิลปะสื่อผสมพื้นที่แห่งความสุข กรณีศึกษาศิลปะบำบัดเพื่อพัฒนาสมาธิในเด็กสมาธิสั้น: ปริญญานิพนธ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร; 2560.
อรจิรา จะแรบรัมย์. ผลของกิจกรรมศิลปะบำบัดในการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กออทิสติก. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 2562;6(1).
Al Hariri A, Faisal E. Effects of teaching art activities by using the playing method to develop skills in preschool children with attention deficit hyperactivity disorder. Journal on Developmental Disabilities. 2013;19(1):79.
วสิฐินี เวทย์วิชานันท์และวาระดี ชาญวิรัตน์. การใช้ชุดกิจกรรมศิลปะพัฒนาความสามารถในการจดจ่อ ตั้งใจทำงานของเด็กบกพร่องทางการเรียนรู้ที่มีภาวะสมาธิสั้น. วารสารราชพฤกษ์ 2562;17(2).
Harrow AJ. A taxonomy of the psychomotor domain: A guide for developing behavioral objectives: Longman Publishing Group; 1972.
สุมิตรา อุ่นเปีย. ผลการจัดกิจกรรมศิลปะตามแนวคิดของแฮร์โรว์ที่มีต่อความสามารถในการปั้น ของเด็กอายุ 9-11 ปี. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา. 2557;9(1).
วัฒนา รัตนพรหมและวรรณดี ธานีรัตน์. การพัฒนาชุดกิจกรรม เรื่อง การรำมโนราห์ โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน ทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี; 2560.
สุกุล ศิลารักษ์. รายงานการวิจัยในชั้นเรียนเรื่องการพัฒนาทักษะการเขียนด้วยชุดแบบฝึกการเขียน บันได 9 ขั้นสู่การเขียนชื่อ-สกุลของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/3 โรงเรียนภูเก็ตปัญญานุกูล. 2562.
วนิดา ชนินทยุทธวงศ์และคณะ. แบบประเมินปัญหาพฤติกรรมในเด็กบกพร่องทางสติปัญญา. กลุ่มงานจิตวิทยา สถาบันราชานุกูล กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข; 2560.
ศศศร เดชะกุล. การพัฒนาชุดกิจกรรมทัศน์ศิลป์สร้างสรรค์ แบบเทคนิคซินเนคติกส์สำหรับเด็ก. 2553
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 สุจิตรา สุขเกษม, chayanis Wongsakul
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้าพเจ้าและผู้เขียนร่วม (ถ้ามี) ขอรับรองว่า ต้นฉบับที่เสนอมานี้ยังไม่เคยได้รับการตีพิมพ์และไม่ได้อยู่ในระหว่างกระบวนการพิจารณาตีพิมพ์ลงในวารสารหรือสิ่งตีพิมพ์อื่นใด ข้าพเจ้าและผู้เขียนร่วม (ถ้ามี) ยอมรับหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการพิจารณาต้นฉบับ ทั้งยินยอมให้กองบรรณาธิการมีสิทธิ์พิจารณาและตรวจแก้ต้นฉบับได้ตามที่เห็นสมควร พร้อมนี้ขอมอบลิขสิทธิ์ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ให้แก่วารสารราชานุกูล กรณีมีการฟ้องร้องเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์เกี่ยวกับภาพ กราฟ ข้อความส่วนใดส่วนหนึ่ง หรือ ข้อคิดเห็นที่ปรากฏในผลงาน ให้เป็นความรับผิดชอบของข้าพเจ้าและผู้เขียนร่วม (ถ้ามี) แต่เพียงฝ่ายเดียว และหากข้าพเจ้าและผู้เขียนร่วม (ถ้ามี) ประสงค์ถอนบทความในระหว่างกระบวนการพิจารณาของทางวารสาร ข้าพเจ้าและผู้เขียนร่วม (ถ้ามี) ยินดีรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นในกระบวนการพิจารณาบทความนั้น
